Tag: Short Story

മറന്നു വെച്ച കുട എടുക്കാൻ തിരികെ പോകരുത്

“ആരും ഒരിക്കലും
മറന്നു വെച്ച കുട എടുക്കാൻ മറക്കരുത്…”

അച്ഛനോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞിരുന്ന മകൻ പുതിയൊരു വീടു വെച്ചു താമസം മാറി……,

അനിവാര്യമായിരുന്ന ഒരു വേർപിരിയലായിരുന്നു അത്‌…..

പഴമ തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്ന ആ വീട്ടിൽ താമസിക്കാൻ മകൻ ഒരിക്കലും ഇഷ്ടപെട്ടിരുന്നില്ല……,

സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം പടുത്തുയർത്തിയ പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് ഭാര്യയും, കുട്ടികളുമായി അയാൾ ചേക്കേറി…….,

അച്ഛനോട് കൂടെ ചെല്ലാൻ മകൻ ആവുന്നത്ര നിർബന്ധിച്ചതാണ്……,

പക്ഷേ ആ വൃദ്ധൻ പോയില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, ഒറ്റക്കാണെങ്കിലും ആ പഴഞ്ചൻ വീട്ടിൽ കഴിഞ്ഞു കൊള്ളാമെന്ന് പാവം വാശി പിടിക്കുകയും ചെയ്തു…….

വേർപിരിഞ്ഞു പോയെങ്കിലും മകനേയും, കുട്ടികളേയും കാണാതിരിക്കാൻ ആ വൃദ്ധന് കഴിയുമായിരുന്നില്ല…….,

അൽപ്പം അകലെയുള്ള മകന്റെ വീട്ടിലേക്ക് എല്ലാം വൈകുന്നേരങ്ങളിലും അയാൾ യാത്ര തുടങ്ങി…..,

അവിടെ കിട്ടുന്ന സ്നേഹവായ്പ്പുകളിൽ വൃദ്ധൻ അതീവ സന്തുഷ്ടനായി……,

കൂടെ വന്ന് തങ്ങളോടൊപ്പം താമസിക്കണമെന്ന് മകന്റെ ഭാര്യ എപ്പോഴും പരിഭവം പറഞ്ഞു.മകനും അക്കാര്യത്തിൽ നീരസം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു…….,

മകന്റെയും, ഭാര്യയുടെയും, കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് ഒരു വൈകുന്നേരം ആ വൃദ്ധൻ അവരുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി…….,

കുറച്ചുദൂരം ചെന്നപ്പോഴാണ് താൻ എപ്പോഴും കയ്യിൽ കരുതിയിരുന്ന കുട എടുത്തില്ലല്ലോ എന്ന് വൃദ്ധൻ ഓർത്തത്…….,

തിരികെ ചെന്നപ്പോൾ മകന്റെ വീടിന് പുറത്ത് ആരേയും കാണാനില്ല……,

അകത്തെ മുറിയിൽ നിന്നും മകന്റെ ഭാര്യയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള സംസാരം……

“കിഴവന്റെ ആരോഗ്യം കൂടി വരുന്നതേ ഉളളൂ. അടുത്ത കാലത്തൊന്നും മുകളിലോട്ട് പോകുന്ന ലക്ഷണമില്ല….. “

“ഞാൻ കാത്തിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം കുറെയായി. ആ വീടും, പറമ്പും വിൽക്കാൻ എന്നേ ഏർപ്പാട് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു..” മകന്റെ മറുപടി.

തകർന്നു പോയ ആ വൃദ്ധൻ പിന്നെ അവിടെ നിന്നില്ല. മറന്നു വെച്ച കുട എടുക്കാതെ അയാൾ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് തകർന്ന മനസ്സോടെ മെല്ലെ മെല്ലെ നടന്നു നീങ്ങി…….,

പിറ്റേന്ന് മുതൽ ആ വൃദ്ധൻ മകന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരാതെയായി……

മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞാണ് മകൻ അച്ഛനെ തേടി ഇറങ്ങുന്നത്…….,

അച്ഛൻ ഉറങ്ങുന്ന വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ വൃദ്ധൻ അവിടെയില്ല.അടുത്ത വീടുകളിൽ തിരക്കിയപ്പോഴും ഒരു വിവരവും ഇല്ല……,

ഏറെ നേരം അലഞ്ഞപ്പോൾ അച്ഛൻ കയ്യിൽ ഒരു സഞ്ചിയുമായി എങ്ങോട്ടോ പോകുന്നത് കണ്ടെന്ന് ആരോ പറഞ്ഞു.
എവിടേക്ക് പോകുന്നു എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞില്ല…

പറഞ്ഞത് ഇത്ര മാത്രം…….

“ആരും ഒരിക്കലും മറന്നു വെച്ച കുട എടുക്കാൻ തിരികെ പോകരുത്”

Advertisements

ആചാരങ്ങൾ വരുന്ന വഴികൾ

ആചാരങ്ങൾ വരുന്ന വഴികൾ!!!
***********

ആദ്യമായാണ് രാജാവ് ഗ്രാമത്തിലെത്തിയത്. സ്വീകരിക്കാനായി തങ്ങൾ വിളയിച്ച കാർഷികവിളകൾ സമ്മാനവുമായി ഗ്രാമീണർ നിരനിരയായി രാവിലെ മുതൽ കാത്തു നിൽക്കുന്നു. രാജാവെത്തി, സ്വീകരണ പരിപാടി ആരംഭിച്ചു.നിരയുടെ മുന്നിൽ നിന്ന ബ്രാഹ്മണ പണ്ഡിതൻ ഒരു കുട്ട മാമ്പഴവുമായി രാജാവിനെ വന്ദിക്കാനായി മുന്നോട്ടടുത്തു. സന്തോഷ ചിത്തനായി രാജാവും.കൃത്യം ആ സമയത്ത് ക്ഷണിക്കപ്പെടാത്ത അതിഥിയെപ്പോലെ ഒരു കൊതുക് ബ്രാഹ്മണന്റെ ആസനത്തിൽ ആഞ്ഞ് കുത്താൻ തുടങ്ങി. ആദ്യമൊക്കെ സഹിച്ചെങ്കിലും വേദന സഹിക്കാനാവാതെ വന്നപ്പോൾ അയാൾ അറിയാതെ നിലവിളിച്ചു പോയി.പക്ഷെ രാജ ഭയം കൊണ്ടാവണം ശബ്ദം പുറത്തു വന്നില്ല. എങ്കിലും അദ്ദേഹമറിയാതെ കുട്ട താഴെ വച്ച് ആസനത്തിലിരുന്ന കൊതുകിനെ അടിച്ചു കൊന്നു. ശേഷം ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തതു പോലെ മാമ്പഴകുട്ട കയ്യിലെടുത്ത് ഭയ ഭവ്യതയോടെ രാജാവിന് സമ്മാനിച്ചു.അടിയുടെ ശബ്ദവും മാമ്പഴകുട്ട തറയിൽ വച്ചതുമൊക്കെ കണ്ട് രാജാവ് തെല്ലൊന്ന് അമ്പരന്നിരുന്നു. നാട്ടുനടപ്പെന്ന് കരുതി അദ്ദേഹം സമാധാനിച്ചു.’ സാംസ്ക്കാരിക വൈവിധ്യം’ എന്ന പദമായിരിക്കും അദ്ദേഹത്തിനപ്പോൾ ഓർമ്മ വന്നത്. ഒരു പക്ഷേ, ഈ നാട്ടിൽ ഇങ്ങനെയായിരിക്കാം!

സമ്മാന സമർപ്പണത്തിന്റെ രീതിശാസ്ത്രം പിന്നിൽ നിന്നവരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരാരും മുൻപ് രാജാവിന് സമ്മാനം കൊടുത്ത് പരിചയമുള്ളവരല്ല. ബ്രാഹ്മണൻ കാട്ടിക്കൂട്ടിയതൊക്കെ അവരും അക്ഷരംപ്രതി പാലിക്കാൻ തുടങ്ങി. പിന്നാലെത്തിയ ആളുടെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഒരു ചക്കയായിരുന്നു. രാജാവിന്റെ മുന്നിലെത്തിയതും ചക്ക തറയിൽ വച്ച് അയാൾ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് സ്വന്തം ആസന മർദ്ദനം നടത്തി.ശേഷം ചക്കയെടുത്ത് രാജാവിന് സമ്മാനിച്ചു. പിറകെ വന്നവരെല്ലാം ഈ രീതി പിന്തുടർന്നു. സമ്മാനദാനത്തിന് ഐകരൂപ്യം! രാജാവിനും ആശ്വാസം!

പിന്നീടങ്ങോട്ട് വിശിഷ്ട വ്യക്തികളെ ആദരിക്കുമ്പോഴൊക്കെ പ്രസ്തുത ഗ്രാമത്തിൽ ഇതൊരു ചടങ്ങായിത്തീർന്നു.പുതിയ തലമുറകൾ ആചാരത്തെ ആവേശത്തോടെ വാരിപ്പുൽകി.
ഏതാണീ ഗ്രാമം?ഏതു ഗ്രാമവുമാകാം. ഏതാണീ ആചാരം?ഏതാചാരവുമാകാം. പക്ഷേ, നാമിവിടെ നേരിൽക്കാണുന്നത് അന്ധവിശ്വാസങ്ങളുടേയും അനാചാരങ്ങളുടേയും അടിസ്ഥാന വ്യാകരണമാണ്. മിക്ക അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും അർത്ഥമറിയാതെ ആലപിക്കപ്പെടുന്ന സംഘ ഗാനങ്ങളാണ്. കൈമാറിക്കിട്ടുന്ന ഒരു പകർച്ചവ്യാധികൾ പോലെയാണവ. വാർക്കപ്പണിയിൽ കോൺക്രീറ്റു കൂട്ടി ചട്ടിയിൽ കൈ മാറുന്നതു പോലെയാണ് ഇത്തരം വിശ്വാസങ്ങൾ തലമുറകളിലേക്ക് പകരുന്നത്.മുതുമുത്തശ്ശൻ ചട്ടിയെടുത്ത് മുത്തശ്ശന് കൈമാറുന്നു, വാശിയോടെ മകനത് പേരക്കുട്ടിയുടെ തലയിൽ വെക്കുന്നു. ഏവരും ജീവിതാന്ത്യം വരെ അത് ചുമക്കുന്നു. ചുമക്കുന്നതിൽ അഭിമാനിക്കുന്നു. ചട്ടിയിലെന്തെന്ന് മാത്രം ആരും പരിശോധിക്കുന്നില്ല.

(രവിചന്ദ്രൻ.സിയുടെ “വെളിച്ചപ്പാടിന്റെ ഭാര്യ
അന്ധവിശ്വാസത്തിന്റെ
അറുപത് മലയാള വർഷങ്ങൾ” എന്ന പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന്)

Advertisements

ഒരിടത്തൊരു കാട്

ഒരിടത്തൊരു കാട്… സിംഹവും പുലിയും ആനയും മുയലും കഴുതപ്പുലിയും എല്ലാം കാടിന്റെ നിയമമനുസരിച്ചു സുഖമായി ജീവിച്ചിരുന്ന കാട്. ആയിടെ കാടിന്റെ മുന്നിൽ ഒരു ചെറിയ കൂട്ടം ചെന്നായ്ക്കൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു… “ഞങ്ങൾ അടുത്ത കാട്ടിൽ നിന്നാണ്. അവിടെ ഞങ്ങൾ ആക്രമിക്കപ്പെടുന്നു ഞങ്ങൾക്കഭയം വേണം” “ആരാണു നിങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നത്?”
“ഞങ്ങളിലുള്ളവർ തന്നെ. അവർ പറയുന്നു ഞങ്ങൾ യഥാർത്ഥ ചെന്നായ്ക്കളല്ലെന്ന്. ഞങ്ങളെ ആട്ടിയോടിക്കുന്നു.”

ചെന്നായ്ക്കൾ വന്നു കയറിയതോടെ കാട്ടിൽ മുയലുകളുടെ എണ്ണം കുറഞ്ഞു തുടങ്ങി. കാടിൻ്റെ മേധാവി ചെന്നായ്ക്കളോടു ചോദിച്ചു “എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ മുയലുകളെ മാത്രം വേട്ടയാടുന്നത്?” “അത് ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. മുയലുകളുള്ള സ്ഥലം നല്ലതല്ല. അവർ എപ്പോഴും ലൈംഗിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നു, അതുകൊണ്ടു മുയലുകളുള്ള സ്ഥലത്തു ജീവിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.” കാടിന്റെ മേധാവിക്ക് ആ വാദം സ്വീകാര്യമായില്ല. പക്ഷെ, അപ്പോഴേക്കും കഴുതപ്പുലികൾ ഇടപെട്ടു. “ചെന്നായ്ക്കൾ ന്യൂനപക്ഷമാണ് അവരുടെ വിശ്വാസം സംരക്ഷിക്കണം. മറ്റുള്ള ജീവികൾക്കൊന്നും കുഴപ്പമില്ലല്ലോ? ഈ മുയലുകൾക്കു മാത്രം എന്താണ് ഇത്ര ലൈംഗിക ആസക്തി? ഞങ്ങൾ ചെന്നായ്ക്കൾക്കൊപ്പമാണ്.” അങ്ങനെ ചെന്നായ്ക്കൾക്കു മുയലുകളെ യഥേഷ്ടം ശിക്ഷിക്കാനുള്ള അവകാശം കിട്ടി…

കാലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞതോടെ മാനുകൾ കൂട്ടംകൂട്ടമായി അപ്രത്യക്ഷമായി തുടങ്ങി. സ്വാഭാവികമായും ചെന്നായ്ക്കൾ സംശയത്തിന്റെ നിഴലിലായി. ചെന്നായ്ക്കൾ നിഷേധിച്ചു. കഴുതപ്പുലികൾ പറഞ്ഞു… “ഒരു കൂട്ടം മൃഗങ്ങളെ സംശയത്തിന്റെ മുനയിൽ നിർത്തരുത്. അവരങ്ങനെ ചെയ്യില്ല.” എന്നാൽ കുറച്ചു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ മാനുകളുടെ ഇറച്ചിയും അസ്ഥികൂടങ്ങളും ചെന്നായ്ക്കളുടെ വാസസ്ഥലത്തു കണ്ടു പിടിച്ചു. അതു കടുവകൾ കൊണ്ടിട്ടതാണെന്നും തെറ്റിദ്ധാരണ പരത്തുന്നതാണെന്നും അവർ അലമുറയിട്ടു പറഞ്ഞു. കഴുതപ്പുലികൾ ചെന്നായ്ക്കളെ പിന്താങ്ങി. അധികം കാലം കഴിഞ്ഞില്ല മാനുകളെ ചെന്നായ്ക്കൾ വേട്ടയാടുന്നത് കൈയ്യോടെ പിടികൂടി. ചെന്നായ്ക്കൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു “ഒരു ചെന്നായ ചെയ്ത കുറ്റം മറ്റു ചെന്നായ്ക്കളിൽ കെട്ടിവെക്കരുത്. എല്ലാ ചെന്നായ്ക്കളും മാനിനെ വേട്ടയാടില്ല” കഴുതപ്പുലികൾ പിന്താങ്ങി. യോഗം പിരിഞ്ഞു. ഇതിനിടെ കുറെ ചെന്നായ്ക്കൾ, ചെന്നായ്ക്കൾ മാത്രമാണ് ഏറ്റവും മികച്ച മൃഗമെന്നും ബാക്കിയെല്ലാം വൃത്തികെട്ട മൃഗങ്ങളും ആണെന്നു പ്രചാരണമാരംഭിച്ചു. ഇതു കടുവകളെയും ആനകളെയും കുറച്ചു വിഷമിപ്പിച്ചു. യോഗം വിളിച്ചുകൂട്ടി. തങ്ങളുടെ വംശത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കുകയാണു ലക്ഷ്യമെങ്കിലും തെറ്റിദ്ധാരണ അകറ്റുകയാണു ലക്ഷ്യമെന്ന് ചെന്നായ്ക്കൾ പറഞ്ഞു. കഴുതപ്പുലികൾ പിന്താങ്ങി…

കാലങ്ങൾ കടന്നുപോയി മാനുകൾ, പോത്തുകൾ പലപ്പോഴും കഴുതപ്പുലികൾ വരെ കൊല്ലപ്പെട്ടു ചെന്നായ്ക്കൾ പെറ്റുപെരുകി. മുയലുകൾ ഇല്ലാതായതോടെ മാനും വരയൻ കുതിരയും ഒക്കെ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു. ഓരോ തവണ പിടിക്കപ്പെടുമ്പോഴും ചെന്നായ്ക്കൾ സംഘടിച്ച് കടുവയുടെ മുകളിൽ കുറ്റം ചാരുകയോ അഥവാ കൈയ്യോടെ പിടിയ്ക്കപ്പെട്ടാൽ, ഒരാൾ ചെയ്ത കുറ്റത്തിന് ഞങ്ങളെ മൊത്തം കുറ്റം പറയരുത് എന്നും പറയുകയും ചെയ്തു. കഴുതപ്പുലികൾ പിന്താങ്ങി, കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി ആനകൾ കൂട്ടംകൂട്ടമായി ചുരമിറങ്ങി വേറെ കാടുകളിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു…

അവസാനം ചെന്നായ്ക്കൾ ഭൂരിപക്ഷമായ ഒരു രാത്രി കാട്ടിലെ മൃഗങ്ങളെ ചെന്നായ്ക്കൾ കൂട്ടം കൂട്ടമായി ആക്രമിച്ചു കൊലപ്പെടുത്തി. മറ്റു ദേശത്തെ ചെന്നായ്ക്കൾ, കാട് സ്വന്തമാക്കിയ പോരാളികളെ രഹസ്യമായി അഭിനന്ദിച്ചു. കാട്ടിലെ പുഴ കഴുതപ്പുലികളുടെ ചോരയിൽ ചുവന്നു. കാട് ചെന്നായ്ക്കളുടേതായി. പക്ഷെ ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ തമ്മിൽ പോരാടാൻ തുടങ്ങി. യഥാർത്ഥ ചെന്നായ്ക്കൾ ആരാണെന്നു തർക്കമുണ്ടായി. പലരുടെയും പിതൃത്വം കഴുതപ്പുലികളുടേതാണെന്നു പറഞ്ഞു പരസ്പ്പരം കൊന്നൊടുക്കി. അങ്ങനെ ഒരു രാത്രി സഹികെട്ടു കുറച്ചു ചെന്നായ്ക്കൾ ആ കാട് വിട്ടു ചുരമിറങ്ങി…

അങ്ങകലെ ധാരാളം ഭക്ഷണമുള്ള മറ്റൊരു കാടിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി അവർ നടന്നു. പിറ്റേ ദിവസം ആ കാടിന്റെ മുന്നിൽ ഒരു ചെറിയ കൂട്ടം ചെന്നായ്ക്കൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു… “ഞങ്ങൾ അടുത്ത കാട്ടിൽ നിന്നാണ്. അവിടെ ഞങ്ങൾ ആക്രമിക്കപ്പെടുന്നു ഞങ്ങൾക്ക് അഭയം വേണം” “ആരാണു നിങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നത് ? “ഞങ്ങളിലുള്ളവർ തന്നെ അവർ പറയുന്നു ഞങ്ങൾ യഥാർത്ഥ ചെന്നായ്ക്കളല്ലെന്ന്. ഞങ്ങളെ ആട്ടിയോടിക്കുന്നു…”

കഥ അങ്ങനെ തുടർന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ മൂക്കിൻ തുമ്പിലാണ് എൻ്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം അവസാനിക്കുന്നത് എന്നു മനസ്സിലാക്കാത്തവരുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് എല്ലാ മുയൽക്കുഞ്ഞുങ്ങളും ജാഗ്രതൈ…

കോപ്പി

Advertisements

കുഞ്ഞനുറുമ്പ്

🐜🐜🐜
ഈ കുഞ്ഞനുറുമ്പ് എന്നും അതിരാവിലെ അവന്‍റെ പണിശാലയിലെത്തി ജോലിതുടങ്ങും. കഠിനാധ്വാനംകൊണ്ട് അവന്‍ ധാരാളം ഉല്‍പ്പാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. തന്‍റെ തൊഴിലില്‍ അവന്‍ ഏറെ സന്തുഷ്ടനായിരുന്നുവെന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ…

ആരുടേയും മേല്‍നോട്ടം കൂടാതെ നമ്മുടെ കുഞ്ഞനുറുമ്പ് ഇത്രയധികം അധ്വാനിക്കുന്നതും ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കുന്നതും പ്രഭുവായ സിംഹത്തെ ഇരുത്തി ചിന്തിപ്പിച്ചു.
🦁🦁
ഒരു മേല്‍നോട്ടക്കാരന്‍ കൂടി ഉണ്ടെങ്കില്‍ എന്തായിരിക്കും ഉല്‍പ്പാദനം..! സിംഹം ആലോചിച്ചു. കുഞ്ഞനുറുമ്പിന്‍റെ സൂപ്പര്‍ വൈസറായി സിംഹം ഒരുപാറ്റയെ നിയമിച്ചതങ്ങനെയാണ്..

കൃത്യമായ ഹാജരും സമയവും പാലിക്കാന്‍ ഒരു ഘടികാരം സ്ഥാപിക്കുകയാണ് പാറ്റ ആദ്യം ചെയ്തത്.
⏱⏱
റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ എഴുതാനും ടൈപ്പ്ചെയ്യാനും ഒരു സെക്രട്ടറിവേണമെന്ന് പാറ്റക്ക് മനസ്സിലായി.. അതിനായി അദ്ദേഹം ചിലന്തിയെ നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു..
🕷🕷
സമയാസമയമുള്ള, പാറ്റസുപ്പര്‍വൈസറുടെ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ വായിച്ച് സിംഹം സന്തുഷ്ടനായി..
🦁🦁
ഉല്‍പ്പാദനക്ഷമതയുടേയും, ഉല്‍പ്പാദനത്തിന്‍റേയും ഗ്രാഫ് തയ്യാറാക്കി നല്‍കാന്‍ സിംഹം പാറ്റ സൂപ്പര്‍ വൈസറോട് നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു. അതിനുവേണ്ടി ഒരു കമ്പ്യൂട്ടറും ലേസര്‍ പ്രിന്‍ററും വാങ്ങാന്‍ അനുമതിയും നല്‍കി..
🖥🖨
ഐ.ടി. വിഭാഗത്തിന്‍റെ മേല്‍നോട്ടത്തിന്, ഒരു ഐടി വിദഗ്ധനായ ഈച്ചയെ നിയമിക്കുകയാണ് തുടര്‍ന്ന് പാറ്റ ചെയ്തത്…

എപ്പോഴും തൊഴിലില്‍ വ്യാവൃതനായിരുന്ന കുഞ്ഞനുറുമ്പിന്‍റെ സമയം മുഴുവനും പുതിയ പരിഷ്കാരങ്ങളും, എഴുത്തുകുത്തുകളും കാരണം കവര്‍ന്നെടുക്കപ്പെട്ടു…

മീറ്റിംഗുകളും റിപ്പോര്‍ട്ടുകളും കുഞ്ഞനുറുമ്പിന്‍റെ അധ്വാനശേഷിയും, ശാന്തതയും നഷ്ടപ്പെടുത്തി..

കുഞ്ഞനുറുമ്പിന്‍റെ തൊഴിലിടത്തിന്‍റെ വ്യാപ്തിയും പ്രാധാന്യവും മനസ്സിലാക്കിയ സി.ഇ.ഒ. സിംഹം അവിടെ ഒരു വകുപ്പുമേധാവിയെക്കൂടി നിയമിച്ചു.. പ്രസിദ്ധനായ മാനേജ്മെന്‍റ് വിദഗ്ധന്‍ ചീവീടാണ് വകുപ്പ് തലവനായി എത്തിയത്…
🐞🐞
പുതിയ വകുപ്പു മേധാവിക്ക് പ്രത്യേക ഓഫീസും പരവതാനിയും, ഉപകരണങ്ങളും ഒരുക്കാന്‍ അനുമതിവന്നു.. സ്വന്തമായി ഒരു കമ്പ്യൂട്ടര്‍ വാങ്ങുകയും ബജറ്റ് കണ്‍ട്രോള്‍ പദ്ധതികള്‍ തയ്യാറാക്കാനായി ഒരു പേഴ്സണല്‍ അസിസ്റ്റന്‍റിനെ നിയമിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് ഓഫീസ് പ്രവര്‍ത്തനമാരാംഭിച്ചു..
💻⌨📠📠

കുഞ്ഞനുറുമ്പിന്‍റെ പണിശാലയില്‍ ഇപ്പോള്‍ വലിയ പിരിമുറുക്കമാണ്.. ആരും പരസ്പരം മിണ്ടുകയോ, ചിരിക്കുകയോ ചെയ്യാതായി..
😾😣😠😡
ഉല്‍പ്പാദനത്തില്‍ കടുത്ത മാന്ദ്യവും പ്രകടമായി..
വകുപ്പില്‍ പടര്‍ന്നുപിടിച്ചിരിക്കുന്ന അസംതൃപ്തിയും, അനാരോഗ്യകരമായ പിരിമുറുക്കവും എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് കണ്ടെത്താന്‍ ഒരു ‘പരിസ്ഥിതി പഠനം’ ആവശ്യമാണന്ന് വകുപ്പദ്ധ്യക്ഷന്‍ ചീവിട് സിംഹത്തെ അറിയിച്ചു..

തുടര്‍ന്ന് ‘ബോസ്’ ഫാക്ടറി സന്ദര്‍ശിച്ചു.
🦁🦁📋📋📕📗📘📝📝🔎🔍🔎🔍
കണക്കുകളും, റിപ്പോര്‍ട്ടുകളും, ഗോഡൗണുകളും പരിശോധിച്ചു.. മുമ്പത്തെക്കാള്‍ വളരെ കുറവാണ് ഉല്‍പ്പാദനമെന്നദ്ദേഹം ഞെട്ടലോടെ മനസ്സിലാക്കി..
🙄🙄🤔🤔😳
വ്യവസായത്തിന്‍റെ പ്രശ്നങ്ങളെല്ലാം പഠിച്ചും കണക്കുകള്‍ വിശകലനം ചെയ്തും പ്രതിവിധി നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്നതിനായി, ബഹുമാന്യനായ ചാര്‍ട്ടേര്‍ഡ് അക്വൗണ്ടന്‍റും, സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധനുമായ മൂങ്ങയെ നിയമിച്ചുകൊണ്ട് സിംഹരാജാവ് ഉത്തരവിട്ടു..

മൂന്നുമാസത്തെ പഠനത്തിനുശേഷം മൂങ്ങയുടെ വിദഗ്ധ റിപ്പോര്‍ട്ട് സിംഹത്തിന് സമര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടു..
⏳⌛📋📰
വകുപ്പില്‍ ജോലിക്കാരുടെ എണ്ണം വളരെകൂടുതലാണന്നായിരുന്നു മൂങ്ങയുടെ റിപ്പോര്‍ട്ട് കണ്ടെത്തിയ പ്രധാന നിഗമനം..
റിപ്പോര്‍ട്ട് വായിച്ച രാജാവ്, ഉടന്‍തന്നെ, വ്യവസായത്തെരക്ഷിക്കാനുള്ള നിര്‍ണ്ണായക ഉത്തരവിട്ടു..
.
.
.
.
.
⚖⚖

🎙🎙
“ഉല്‍പ്പാദനക്ഷമതകുറഞ്ഞ കുഞ്ഞനുറുമ്പിനെ പിരിച്ചുവിടുക…”
🐜🐜🐜🐜
“ഉല്‍സാഹശേഷിയും, കാര്യപ്രാപ്തിയുമില്ലാത്ത കുഞ്ഞനുറുമ്പിന്‍റെ കഴിവില്ലായ്മകൊണ്ട് ഫാക്ടറി നശിക്കരുതെന്ന് കമ്പനിയുടമക്ക് നിര്‍ബന്ധമുണ്ടന്ന്” സിംഹത്തിന്‍റെ ഉത്തരവില്‍ എടുത്തുപറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

Current Corporate Policy !

പല കാര്യങ്ങളിലും നമ്മളിൽ പലരുമായും സാമ്യം തോന്നിയത്‌ കൊണ്ടു മാത്രം ഇതിവിടെ ഷെയർ ചെയ്യുന്നു…

Copy from fb.