Tag: Article

1960 നും 1980 നും ഇടയിൽ ജനിച്ചവർ ഭാഗ്യശാലികളാണ്

1960 നും 1980 നും ഇടയിൽ ജനിച്ചവർ ഭാഗ്യശാലികളാണ്.

കാളവണ്ടി യുഗം, റോക്കറ്റ് യുഗത്തിലേക്ക് കുതിക്കുന്നത് കണ്ടവരാണവർ….

സൈക്കിൾ യാത്ര ചെയ്തിരുന്നവർക്ക് കാർ യാത്രയിലേക്ക് മാറാൻ ഭാഗ്യം
ചെയ്തവർ…….

ഇല്ലായ്മയുടെ പരിമതികളിൽ നിന്ന് സമൃദ്ധിയുടെ പടവുകളിലേക്ക് കയറിയവർ……

ചെറ്റക്കുടിലുകളിൽ നിന്ന് മണിമാളികകളിലേക്ക് കുടിയേറിയവർ……….

പക്ഷെ………..

ആ ഇല്ലായ്മകളുടെ , പരിമതികളുടെ ഇടയിൽ കിട്ടിയിരുന്ന സന്തോഷം ഇപ്പോഴുണ്ടോ?……..

പലരുടേയും ബാല്ല്യകാലത്തിലൂടെയുള്ള ഒരു സഞ്ചാരം…….

സ്ക്കൂൾ ജീവിതം ഇന്നത്തേപ്പോലെ പിരിമുറുക്കം ഉള്ളതായിരുന്നില്ല.
പകർത്തെഴുത്തായിരുന്നു മെയിൻ ഹോം വർക്ക്. പിന്നെ ചിലപ്പോൾ ഒരു കണക്കും. ആകെയുള്ള പേടി എന്നും കിട്ടുന്ന അടിയായിരുന്നു. അടി കിട്ടിയത് വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞാൽ വീട്ടിൽ നിന്നും കിട്ടിയിരുന്നു.

പഴയ പാഠപുസ്തകങ്ങൾ പകുതി വിലയ്ക്ക് വിറ്റിരുന്നു ഞങ്ങൾ. അതുപോലെ പോയ കൊല്ലത്തെ ബുക്കുകളിലെ ഉപയോഗിക്കാത്ത പേജുകൾ തുന്നിക്കെട്ടി പലരും ബുക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കി പുതിയ സ്കൂൾ വർഷം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

മൈൽപ്പീലിത്തുണ്ട് മാനം കാണാതെ പുസ്തകത്താളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ച് പ്രസവിക്കുന്നത് കാത്തിരുന്നിട്ടുണ്ട് ഞങ്ങൾ. കുന്നിക്കുരുവും തീപ്പെട്ടി പടങ്ങളും പൊന്നുപോലെ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു.

കുളത്തിലും പുഴയിലും മുങ്ങാംകുഴിയിട്ട് കൂടുതൽ നേരം മുങ്ങിക്കിടന്നവനെന്ന പേരു കിട്ടാൻ നെഞ്ചുംകൂട് പൊട്ടുംവരെ ശ്വാസം പിടിച്ച് മുങ്ങിക്കിടന്നത്…. അന്നെല്ലാവർക്കും തന്നെ നീന്തൽ അറിയാമായിരുന്നു.

വക്കു പൊട്ടിയ സ്റ്റേറ്റിൽ ഒടിഞ്ഞ പെൻസിൽ മുറികൊണ്ടെഴുതിയത് മായ്ക്കാൻ മഷിത്തണ്ടും , ബംബ്ലി നാരങ്ങയുടെ തൊണ്ടും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്…. പ്രകൃതിയിൽ നിന്ന് എന്തും നിർമ്മിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കറിയാമായിരുന്നു.

മൂടു കീറിയ നിക്കറും ബട്ടൻസു പോയ നിക്കർ പിന്നു കുത്തിയും ഏച്ചു കുത്തിയും ഉപയോഗിച്ചത്. ഇല്ലായ്മ ഒരു കുറവായി ആരും കണ്ടിരുന്നില്ല.

സ്‌ക്കൂളുകളിൽ ആണ്ടോടാണ്ടു വരുന്ന അച്ചുകുത്തുകാർ ഒരു പേടി സ്വപ്നമായിരുന്നു.

മഷിപ്പേനയിൽ വെള്ളം ചേർത്ത് അളവു കൂട്ടി എഴുതിയിരുന്നു. മഷി ലീക്കു ചെയ്തുണ്ടായ മഷിപ്പാടുകൾ കൈവിരലുകളിലും ഷർട്ടിലും കാണുക പതിവായിരുന്നു. മഷിത്തുള്ളികൾ കടം വാങ്ങാറുമുണ്ടായിരുന്നു.

വാച്ചും ക്ലോക്കും ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും സൂര്യന്റെ നിഴലു നോക്കി സമയം കണക്കുകൂട്ടി മൈലുകൾ നടന്ന് കൃത്യ സമയത്തു തന്നെ സ്കൂളിൽ എത്തിയിരുന്നു… പ്രകൃതിയെ നിരീക്ഷിച്ച് കാര്യങ്ങൾ നടത്താൻ അന്നേ ഞങ്ങൾ അറിവു നേടി.

മുഖത്ത് ഒരു ലോഡ് പൗഡറിട്ട് പള്ളിയിലും സ്ക്കൂളിലും പോയിരുന്നു . അതു മാത്രമായിരുന്നു പലരുടേയും മേക്കപ്പ് വസ്തു.

സ്കൂള് വിട്ടു വന്നശേഷം സന്ധ്യയാകുംവരെ പറമ്പിലും, മൈതാനത്തും, വയലേലകളിലും കൂട്ടുകാർക്കൊപ്പം കളിക്കുമായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ യാഥാർത്ഥ സ്നേഹിതക്കൊപ്പമായിരുന്നു കളിച്ചിരുന്നത്. Net friends ഇല്ലായിരുന്നു.

ഒരു തുണ്ട് കരിമ്പിൽ നിന്ന് കൂട്ടുകാരെല്ലാം കടിച്ചു തിന്നിരുന്നു. അതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു പല ഭക്ഷണ സാധനങ്ങളും. ആർക്കും അസുഖം പിടിപെട്ടില്ല.

ഞങ്ങൾ വയറുനിറയെ മൂന്നു നാലുനേരം ആഹാരം കഴിച്ചിട്ടും ആരും പൊണ്ണത്തടിയന്മാർ ആയിട്ടില്ല.
ചെരുപ്പിടാതെ ഊരെല്ലാം ചുറ്റിയിട്ടും ഞങ്ങൾക്ക് അസുഖം ഒന്നും വന്നിട്ടില്ല.
ഞങ്ങൾ ദിനചര്യകൾ തെറ്റിച്ചാലും ആരോഗ്യവന്മാർ ആയിരുന്നു

ക്ലാസ് കട്ട് ചെയ്ത് ടൈം ടേബിൾ ബുക്കു വരെ വാങ്ങിക്കാനെന്ന് കളവു പറഞ്ഞ് പൈസ വാങ്ങി സിനിമക്ക് പോയിരുന്നു. പോക്കറ്റു മണിയെന്ന വാക്ക് തന്നെ ആർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു.

അതിഥികൾ വരാൻ കാത്തിരുന്ന് അവർ വന്നാൽ എത്ര സ്ഥലമില്ലെങ്കിലും എല്ലാവരും കൂടി ഒരു മുറിയിൽ സന്തോഷമായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു..

ഹൈസ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ വരെ ആൺകുട്ടികളും പെൺകുട്ടികളും ഒന്നിച്ച് പുഴയിലും തോട്ടിലും ചാടിയിരുന്നു. അന്നൊന്നും ആർക്കും ഒരശുദ്ധവിചാരവും തോന്നിയിരുന്നില്ല.

ഉറുമ്പിൻ തുള വീണ , മൂടു വെട്ടിയിട്ട ,, കമ്പികളിൽ നിന്ന് കുത്തു പറിഞ്ഞു പോയ കുടകൾ ചൂടി നനഞ്ഞൊലിച്ച് സ്ക്കൂളിൽ പോയിരുന്നത്.. ഒരു പനിയും ഞങ്ങൾക്കു പിടിച്ചിട്ടില്ല.

റേഷനരിയിൽ നിന്നും അരിയേക്കാൾ കൂടുതൽ കല്ല് പെറുക്കിക്കളഞ്ഞിരുന്നു.
ആരും പരാതി പറഞ്ഞിരുന്നില്ല..

അന്ന് ഗൃഹനാഥന്മാരെല്ലാവരും തന്നെ ഒരു പേടിയും കൂടാതെ പുറത്താണ് ഉറങ്ങിയിരുന്നത്. ഒരു കള്ളനും അവരുടെ ജീവനെടുത്തില്ല..

ഓണക്കാലത്തും ക്രിസ്മസ് കാലത്തും പൂവു തേടി കാടും മലയും കയറിയത്…
എത്ര കാൽമുട്ടു പൊട്ടിയാലും പെരുവിരൽ കല്ലിൽ തട്ടി നഖം പോയാലും ആരും കാര്യമാക്കിയില്ല . കമ്യൂണിസ്റ്റു പച്ച എല്ലാ മുറിവിന്റേയും ഔക്ഷധമായിരുന്നു..

റേഡിയോയിൽ , ചലച്ചിത്ര ശബ്ദരേഖയും , നാടകവാരവും , രഞ്ജിനിയും കാത്തിരുന്ന് കേട്ടിരുന്നു.

മൂന്നരയുടെ ശ്രീലങ്കാ പ്രക്ഷേപണ നിലയത്തിൽ നിന്നുള്ള സരോജിനി ശിവലിംഗത്തിന്റെ മലയാളം പ്രക്ഷേപണവും വാനമുദവും, പിന്നെ വിവിധ ഭാരതിയും എല്ലാവർക്കും ഹരമായിരുന്നു… പക്ഷെ ഇതൊന്നും ഒരു കാര്യത്തിനും തടസ്സമായിരുന്നിട്ടില്ല.

ചുരുക്കം ചില വീടുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ടിവിയിലെ രാമായണം സീരിയലും , ക്രിക്കറ്റും കാണാൻ കൂട്ടമായി ആ വീടുകളിൽ ചെന്നിരുന്നത്. ഒരു വീട്ടുകാരും അത് ശല്ല്യമെന്ന് കരുതിയിരുന്നില്ല..

ഒക്ടോബർ ആദ്യവാരം സ്കുളുകളിൽ നടത്തുന്ന തൊഴിൽ വാരത്തിന് വീട്ടിൽ നിന്നും കുട്ടയും, തൂമ്പയുമായി സ്കൂളിലേക്ക് പോയിരുന്നു. ഒരു തൊഴിലും ചെയ്യാൻ ആർക്കും ഒരു മടിയില്ലായിരുന്നു.

ഒരു ബീഡി വലിച്ചാൽ, വലിക്കുന്നത് ആരെങ്കിലും പരിചയക്കാർ കണ്ടാൽ അവർ എത്ര അകലെയാണെങ്കിലും (രണ്ടു മൂന്നു മൈൽ ചുറ്റളവിലുള്ള എല്ലാവരുടേയും ജോഗ്രഫിയും, ബയോഗ്രഫിയും എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു) ആ ന്യൂസ് വീട്ടിൽ എത്തിച്ചിരുന്നു. കുട്ടികൾ വഴി തെറ്റാതിരിക്കാൻ “എല്ലാവരും എല്ലാവരേയും” നിരീക്ഷിക്കുന്ന ചാരന്മാരായിരുന്നു.

കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ഒരു സിഗരറ്റിൽ നിന്ന് കൂട്ടുകാരെല്ലാവരും ഓരോ പഫ് മാറി മാറി എടുത്തിരുന്ന കാലം.. ആർക്കും ഒരു ഇൻഫെക്ഷനും വന്നിരുന്നില്ല.

സ്കൂളിൽ പോകുമ്പോൾ വഴിയിലുള്ള എല്ലാ പുരയിടത്തിലും കയറി മാങ്ങയും പുളിയും ,നെല്ലിക്കയും എറിഞ്ഞു വീഴ്ത്തിയ കാലം… നെല്ലിക്ക വായിലിട്ട് ചവച്ച് വഴിക്കുള്ള ഏതെങ്കിലും കിണറ്റിൽ നിന്ന് വെള്ളം കുടിച്ച് വായിലെ മധുരം ആസ്വദിച്ച കാലം. കുപ്പിവെള്ളം ഞങ്ങൾക്കജ്ഞാതമായിരുന്നു..

ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ ആവേശത്തോടെ കഴിക്കുന്ന ന്യൂസിൽസിനേക്കാളും രുചികരമായിരുന്നു അന്ന് സ്കൂളിൽ കിട്ടിയിരുന്ന മഞ്ഞപ്പൊടിയും, അമേരിക്കൻ ഗോതമ്പും . ഇല്ലായ്മയുടെ വേദന എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു.

ഓർക്കാപ്പുറത്തു് ആരു കയറി വന്നാലും കൊടുക്കാനായി ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണം എല്ലാവരും കരുതിയിരുന്നു. ആരുമെത്തിയില്ലെങ്കിൽ അത് പഴുംകഞ്ഞി രൂപത്തിൽ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അവതരിച്ചിരുന്നു. ഇതു കഴിച്ച് അവർ ആര്യോഗ്യം കാത്തു സൂക്ഷിച്ചു.

അഥിതികൾ വരാൻ കാത്തിരുന്നു ഞങ്ങൾ. ഓർക്കാപ്പുറത്ത് അവർ വന്നാൽ അവർക്കു കൊടുക്കാൻ അടുത്ത കടയിൽ നിന്നും റെസ്ക്കും
ബിസ്ക്കറ്റും അവർ കാണാതെ പിൻ വാതിലിലൂടെ കടത്താൻ എടുത്ത റിസ്ക് ഇന്നത്തെ നെടുമ്പാശ്ശേരിയിലൂടെ സ്വർണ്ണം കടത്തുന്നവർ എടുത്തിരുന്നില്ല…..

അങ്ങനെ എത്രയെത്ര ഓർമ്മപ്പൊട്ടുകൾ…………

ഓർമ്മകൾ മറക്കുമോ……
ഓളങ്ങൾ നിലക്കുമോ……

ആർക്കാണ് അമ്മയോട് ശരിക്കും നന്ദിയുള്ളത്

ഇന്ന് ലോക മാതൃദിനം… മക്കൾക്ക്‌ അമ്മയെ ഓർക്കുവാനും അമ്മയോടുള്ള കടപ്പാട് വാക്കിലും പ്രവർത്തിയിലും മനോഭാവത്തിലും അനുവർത്തിക്കുവാനും ഓർമപ്പെടുത്തുന്ന ദിനം….9 മാസം ഉദരത്തിൽ വഹിച്ച് പാലൂട്ടിവളർത്തി… സ്വയം വിശന്നെരിഞ്ഞാലും മക്കളെ വിശപ്പറിയിക്കാതെ… മക്കൾക്ക്‌ വിഷമം ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ മാനസിക ശാരീരിക വേദനകൾ നിശബ്ദമായി സഹിച്ച്… വേദനകൾ ആരെയും അറിയിക്കാതെ സാരിത്തുമ്പുകൊണ്ട് മുഖം മറച്ചും രാത്രിയിൽ നിശബ്ദമായി കരഞ്ഞും മക്കൾക്കുവേണ്ടി ചിരിക്കുന്ന മുഖം കരുതിവയ്ക്കുന്ന അമ്മമാർ…ആരും വിലയിട്ടില്ലെങ്കിലും, നല്ലവാക്ക് കേട്ടില്ലെങ്കിലും പകലന്തിയോളം ഒരേ ജോലികൾ എന്നും ചെയ്യുന്നവർ…. ഒരു change ആഗ്രഹിച്ചാലും ഒരിക്കലും അനുഭവിക്കാത്തവർ… അഹോരാത്രം കണ്ണുനീരോടെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവർ… മക്കൾ വഴിതെറ്റിയാൽ അറിയാത്ത കുറ്റത്തിന് പ്രതികൂട്ടിലാകുന്നവർ… ആയുസ്സ് മുഴുവൻ വച്ചുവിളമ്പിയാലും നല്ലതെന്ന വാക്ക് കേട്ടിട്ടില്ലാത്തവർ…
 
അമ്മയോടുള്ള മക്കളുടെ കടപ്പാടിനെക്കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ…. ബുദ്ധിവികാസം പൂർണ്ണമാകാത്തവരുടെ പുനരധിവാസകേന്ദ്രമായ കുടമാളൂരുള്ള സംപ്രീതിയിലെ 19 മാലാഖമാരിലെ ഒരാൾ എനിക്കെന്നും അത്ഭുതമാണ് – പ്രത്യേകിച്ച് ഈ മാതൃദിനത്തിൽ. 2006 മുതൽ ഇന്നുവരെ ഒരു മണിപോലും ചോറുണ്ണാത്ത ഒരു മാലാഖ… രാവിലെ ഉണ്ടാക്കുന്ന എന്തെങ്കിലും ഉച്ചക്കും വൈകിട്ടും കൊടുക്കാൻ മാറ്റി വച്ചിരിക്കും… അതില്ലെങ്കിൽ ചോറിനുപകരം മറ്റെന്തെങ്കിലും പാകം ചെയ്തുകൊടുക്കും അതാണ് പതിവ്. എത്രദിവസം പട്ടിണികിടക്കേണ്ടിവന്നാലും ഒരുമണിപോലും ചോറുണ്ണില്ല. ഇവരുടെ നിശ്ചയദാർഢ്യങ്ങൾ ക്കുമുമ്പിൽ നമ്മൾ ശിരസ്സുനമിക്കാതെ തരമില്ല Because they are the people of determination. ഞാനീപറഞ്ഞുവരുന്ന വ്യക്തി എന്തുകൊണ്ട് ചോറുമാത്രം കഴിക്കില്ല എന്നതിന്റെ കാരണം അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ അറിഞ്ഞത് മാതൃദിനത്തിന്റെയല്ല മാതൃവത്സരങ്ങളുടെ സ്നേഹമൂറുന്ന – ഇടമുറിയാത്ത ഒരു നിശ്ചയദാർഢ്യമായിരുന്നു അതെന്ന് മനസ്സിലായി.
 
വീട്ടിലായിരുന്നപ്പോൾ എന്നും അമ്മയാണ് ചോറുവാരി കൊടുത്തുകൊണ്ടി രുന്നത്. 2006 ൽ അമ്മമരിച്ച് മൃതസംസ്കാരം കഴിഞ്ഞ അന്നുമുതൽ ഇന്ന് 2021മെയ്മസം 9 വരെ അമ്മയോടുള്ള തന്റെ കടപ്പാടും ബന്ധവും തന്റെ പ്രധാന ഭക്ഷണമായ ചോറുപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ജീവിക്കുന്ന, മാതൃ – പുത്ര ബന്ധം മറ്റുള്ളവർക്ക് നിശബ്ദമായി എന്നാൽ വെല്ലുവിളിയായി കാണിച്ചുതരുന്ന സംപ്രീതിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട മാലാഖ. മാതൃ ദിനമായ May മാസം 9 നുവേണ്ടിമാത്രമുള്ള ഒരു കടപ്പാടോ സ്നേഹമോ അല്ലിതെന്നും ജീവിതാവസാനം വരെയുള്ള ഒരു ബന്ധമാണെന്നുമുള്ള ഓർമപ്പെടുത്തൽ.
 
ബുദ്ധിവികാസം പൂർണമാകാത്ത ഈ മാലാഖയുടെ നിശ്ചയദാർഢ്യമുള്ള മാതൃസ്നേഹത്തിനുമുമ്പിൽ സ്വയം ചോദിച്ചുപോകുന്നു…..ആർക്കാണ് ശരിക്കും ബുദ്ധിയുള്ളത്? ആർക്കാണ് യഥാർത്ഥ സ്നേഹവും കടപ്പാടുമുള്ളത്? ആർക്കാണ് അമ്മയോട് ശരിക്കും നന്ദിയുള്ളത് ഇല്ലാത്തത്? ആരാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ മാതൃദിനങ്ങളും വത്സരങ്ങളും കൊണ്ടാടുന്നത്? ആർക്കാണ് ബുദ്ധിവികാസം പൂർണമായത് …?
Advertisements

സോഫി ഷോളിൻ്റെ നൂറാം ജന്മദിനം

സോഫി ഷോളിൻ്റെ നൂറാം ജന്മദിനം
 
ഇന്നു മെയ് ഒൻപത് സോഫി ഷോളിൻ്റെ നൂറാം ജന്മദിനം
 
അഡോൾഫ് ഹിറ്റ്ലറിൻ്റെ നാസി ഭരണകൂട ഭീകരതെക്കിരെ പോരാടിയ ലുഡ് വിക് മാക്സിമില്യാൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ (Ludwig Maximilian University) വിദ്യാർത്ഥിനി സോഫി ഷോൾ (Sophie Scholl) ഇന്നു ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ നൂറു വയസ്സു തികഞ്ഞേനേ. 1921 മെയ്മാസം ഒൻപതാം തിയതി റോബർട്ട് ഷോളിൻ്റെയും മഗ്ദലേന മുള്ളറിൻ്റെയും ആറു മക്കളിൽ നാലാമളായി ജർമ്മനിയിലെ ബാഡൻ വ്യൂട്ടെമ്പർഗ് സംസ്ഥാനത്തിലെ ഫോർസ്റ്റൻബെർഗിൽ (Forchtenberg) ജനിച്ചു. സോഫി മഗ്ദലേന ഷോൾ എന്നായിരുന്നു മുഴുവൻ പേര്. ലൂഥറൻ സഭാംഗമായിരുന്നു സോഫി.
 
മ്യൂണിക്കിലെ LMU സർവ്വകലാശാലയിൽ ബയോളജിയും തത്വശാസ്ത്രവും പഠിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് സ്വ സഹോദരനും അതേ സർവ്വകലാശാലയിലെ മെഡിക്കൽ വിദ്യർത്ഥിയുമായ ഹാൻസ് ഷോളിനൊപ്പം ചേർന്ന് ഹിറ്റ്ലറിൻ്റെ നാസി ഭരണകൂട ഭീകരതയ്ക്കെതിരെ വെള്ള റോസാപ്പൂ പ്രസ്ഥാനം എന്ന സംഘടനയ്ക്കു രൂപം നൽകുന്നത്.
 
വെള്ള റോസാപ്പൂ (The White Rose) സംഘടന ഒരു ചരിത്രം
 
ജർമ്മനിയിലെ മ്യൂണിക് സർവ്വകലാശാലയിലെ ഒരു കൂട്ടം വിദ്യാർത്ഥികളും ഒരു അധ്യാപകനും ചേർന്ന് ജർമ്മനിയിലെ നാസി ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ ആരംഭിച്ച ബൗദ്ധികവും, അക്രമരാഹിത്യത്തിൽ അടിയുറച്ചതുമായ ചെറുത്തു നിൽപ്പു സമരഗ്രൂപ്പാണ് The White Rose. നാസി ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ അജ്ഞാതമായ ലഘുലേഖകൾ (leaflets) വിതരണം ചെയ്ത് ശക്തമായ പ്രതിഷേധം ഇവർ പ്രകടിപ്പിച്ചു. 1942 ജൂണിൽ ആരംഭിച്ച ഇവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഹിറ്റ്ലറിന്റെ രഹസ്യ പോലീസായ ജെസ്റ്റപ്പോ(Gestapo) ഈ സമരസമിതിയെ നേതാക്കളെ അറസ്റ്റു ചെയ്ത ഫെബ്രുവരി 1943 വരെ തുടർന്നു. ഇവരെയും White Rose ലെ മറ്റ് അംഗങ്ങളെയും, അനുയായികളും നാസികളുടെ അന്യായമായ ജനകീയ കോടതി (Volksgerichtshof ) യുടെ വിധിയെ തുടർന്ന് വധശിക്ഷയോ ജീവപര്യന്തരമോ ഏറ്റുവാങ്ങി. മ്യൂണിക് നഗരത്തിൽ തുടങ്ങിയ ലഘുലേഖകളുടെ വിതരണം മറ്റു പശ്ചിമ ജർമ്മൻ നഗരങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ചു.
 
White Rose ആറു ലഘുലേഖകളാണ് പുറത്തിറക്കിയത്, അവയുടെ 15,000 കോപ്പികൾ പശ്ചിമ ജർമ്മനി മുഴുവൻ ലഭ്യമായി. രണ്ടാം ലഘുലേഖയിൽ നാസികളുടെ യഹൂദ കൂട്ടക്കരുതിയ നഖശി ഖാന്തം അവർ വിമർശിച്ചു. പിന്നിട് മറ്റു നാസി എതിർ ഗ്രൂപ്പുകളായ Kreisau Circle , Red Orchestra എന്നിവരുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചു. ഇന്നു ജർമനിയിലും ലോകമെമ്പാടും ആദരവോടെ കാണുന്ന പ്രസ്ഥാനമാണ് the White Rose.
 
മ്യൂണികിലെ ലുഡ് വിക് മാക്സിമില്യാൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ(Ludwig Maximilian University)വിദ്യാർത്ഥികളായിരുന്ന ഹാൻസ് ഷോൾ, സഹോദരി സോഫി ഷോൾ, അലക്സാണ്ടർ ഷ്മോറെൽ, വില്ലി ഗ്രാഫ് , ക്രിസ്റ്റോഫ് പ്രോബ്സ്റ്റ്, ഫിലോസഫി- സംഗീത അധ്യാപകനായിരുന്ന പ്രൊഫസ്സർ കുർട്ട് ഹൂബർ എന്നിവർ ആയിരുന്നു കോർ ഗ്രൂപ്പ് അംഗങ്ങൾ. സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിലുള്ള ഒയ്ജൻ ഗ്രീമിങ്ങറാണ് ( Eugen Grimminger) The White Rose ന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് സാമ്പത്തിക സഹായം നൽകിയിരുന്നത്.
 
The White Rose പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ച 1942 ന്റെ അവസാനം നാസി ഭരണകൂടത്തിന് ചില തിരിച്ചടികൾ നേരിട്ട കാലമായിരുന്നു. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധാരംഭത്തിലെ പ്രാഥമിക വിജയങ്ങൾക്ക് ശേഷം, യുദ്ധം വരുത്തി വയ്ക്കുന്ന നാശനഷ്ടങ്ങളെ കുറിച്ച് ജർമ്മൻ ജനതയെ ബോധവാന്മാരായി. The White Rose പ്രസ്ഥാനത്തിലെ കോർ അംഗങ്ങളെല്ലാം ലിബറൽ ചിന്താഗതിയും സ്വതന്ത്ര നിലപാടുകളുമുണ്ടായിരുന്ന ധനിക കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവരായിരുന്നു. അലക്സാണ്ടർ ഷ്മോറെൽ റഷ്യയിൽ ജനിച്ച ഓർത്തഡോക്സ് സഭ വിശ്വാസി ആയിരുന്നു. 2012 ഫെബ്രുവരി 5ന് അലക്സാണ്ടറിനെ ഓർത്തഡോക്സ് സഭ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
 
The White Rose എന്ന പേരിന്റെ ഉദയം
 
19 നൂറ്റാണ്ടിലെ ജർമ്മൻ കവി ക്ലമൻസ് ബെറാന്റാനോ (Clemens Brentano) ഈ പേരിൽ ഒരു കവിത എഴുതിയിട്ടുണ്ട് ഈ കവിത ഹാൻസ് ഷോളിനെ വൈകാരികമായി സ്വാധീനിച്ചട്ടുണ്ട്. 1929 ജർമ്മൻ സാഹിത്യകാരൻ B. Traven എഴുതിയ Die Weiße Rose (The White Rose എന്ന നോവൽ ഈ പേരിനു കാരണമായിട്ടുണ്ട്. ഹാൻസും അലക്സാണ്ടറും ഈ നോവലിനാൻ സ്വാധീനിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. വെളുത്ത റോസാപ്പൂവ് തിന്മയുടെ മുഖങ്ങളിൽ പരിശുദ്ധിയും നിഷ്കളങ്കതയും ദ്യോദിപ്പിക്കുന്നു.
1942 ജൂൺ ജൂലൈ മാസങ്ങളിൽ ആദ്യത്തെ 4 ലഘുലേഖകൾ തയ്യറാക്കി. ബൈബിൾ, അരിസ്റ്റോട്ടിൽ, നോവലിസ് ഗോഥേ, ഷില്ലർ എന്നിയിൽ നിന്നുള്ള ഉദ്ധരണികളാൽ സമ്പന്നമായിരുന്നു ഈ ലഘുലേഖകൾ. പബ്ലിക് ഫോൺ ബൂത്തിലെ ടെലിഫോൺ ബുക്കുകളിൽ വിദ്യാർത്ഥികൾ ഈ ലഘുലേഖകൾ നീക്ഷേപിച്ചു. വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും അധ്യാപകർക്കും എഴുത്തായി അയച്ചുകൊടുത്തു.യൂണിവേഴ്സിറ്റികളിൽ വിതരണത്തിനായി കൊറിയർ വഴി ലഘുലേഖകൾ എത്തിച്ചു കൊടുത്തു. 1942 ഡിസംബറിൽ പ്രൊഫസ്സർ കൂർട്ട് ഹൂബർ The White Rose ചേർന്നു.
 
1943 ലെ സ്റ്റാൻലിൻഗ്രാഡിലെ തോൽവി
 
(The fall of Stalingrad) അഞ്ചാം ലഘുലേഖ പുറത്തിറക്കാൻ പ്രൊഫസ്സർ ഹൂബറിനു പ്രേരണയായി. ഇത് ജർമ്മന ജനതയെ മുഴുവൻ അഭിസംബോധന ചെയ്തു കൊണ്ടുള്ള സന്ദേശം ആയിരുന്നു. ഈ ലഘുലേഖയിൽ White Rose എന്ന പേരിനു പകരം “German Resistance Movement എന്നാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്.
 
1943 ഫെബ്രുവരി 18 ന് മ്യൂണിക് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ പ്രധാന കെട്ടത്തിന്റെ നടുക്കളത്തിൽ ആറാമത്തെ ലഘുലേഖ വിതരണം ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മേത്തെവച്ച് ഹാൻസും സോഫിയും അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. എഴാമത്തെ ലഘുലേഖ തയ്യാറാക്കിയ കുറ്റത്തിന് ക്രിസ്റ്റോഫ് പ്രോബ്സ്റ്റ് അറസ്റ്റിലായി. നാസി കോടതി ഫെബ്രുവരി 22, 1943 ന് മുന്നു പേരെയും കുറ്റക്കാരയി കണ്ടെത്തി, അന്നേ ദിനം തന്നെ മ്യൂണിക്കിലുള്ള സ്റ്റാഡൽ ഹൈം തടവറയിൽ വച്ച് വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്തു.
 
മരണത്തിനു മുമ്പ് മൂന്നു പേർക്കും പരസ്പരം കാണാൻ അവസരം നൽകി സോഫിയേ ആദ്യം guillotine ശിരച്ഛേദനി യന്ത്രത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. വധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ കേവലം 21 വയസ്സേ സോഫിക്കുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അചഞ്ചലമായ സോഫിയെ കണ്ട് ആരാച്ചാർക്കുപോലും അതിശയമായി. തന്റെ അനുഭവത്തിൽ മരണത്തെ ധൈര്യപൂർവ്വം ആശ്ലേഷിച്ച മറ്റു വ്യക്തിയെ കണ്ടിട്ടില്ല എന്നാണ് വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കിയ ആരാച്ചാരുടെ സാക്ഷ്യം.
 
അടുത്തതായി ക്രിസ്റ്റാഫിനെ വധിച്ചു. മരണത്തിനു മുമ്പ് അവൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു “എതാനും നിഷമങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നമ്മൾ പരസ്പരം വീണ്ടു കാണും”. അവസാനം ഹാൻസിന്റെ ഊഴം വന്നെത്തി.
 
സാതന്ത്ര്യം ജീവിക്കാട്ടെ (Es lebe die Freiheit!) എന്നായിരുന്നു ഹാൻസ് ഷോളിന്റെ അന്ത്യവചസ്സ്. 1943 ജൂലൈ 13ന് അലക്സാണ്ടറിന്റെയും പ്രൊഫസ്സർ ഹുബറിന്റെയും വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കി.
മ്യൂണിക് സർവകലാശാലയുടെ പ്രധാന മന്ദിരം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ചത്വരം, ഷോൾ സഹോദരി സഹോദരന്മാരുടെ ആദരാർത്ഥം Geschwister-Scholl-Platz എന്നും, അതിനു എതിർ വശമുള്ള ചത്വരം Professor-Huber-Platz എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. രണ്ട് വലിയ ഫൗണ്ടനുകൾ ഈ ചത്വരങ്ങളിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
 
2010 ഡിസംബർ 17ന് ടുണിഷ്യയിൽ മൊട്ടിട്ട അറബ് വസന്തം(Arab Spring) അറബ് ലീഗിലെ രാജ്യങ്ങളിൽ ജനാധിപത്യവും മനഷ്യവകാശങ്ങളും, പുനസ്ഥാപിക്കാനും ശക്തമായി നിലകൊണ്ട പോലെ, വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് അഡോൾഫ് ഹിറ്റ്ലറിന്റെ നാസി ഭരണത്തിനെതിരെ 1942/ 1943 വർഷങ്ങളിൽ മ്യൂണികിലെ വിദ്യാർത്ഥികൾ നടത്തിയ ഈ ചെറുത്തുനിൽപു സമരം മാനവരാശിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ തിളക്കമുള്ള ഒരു അധ്യായം തന്നെയാന്ന്.
 
ഒരു പക്ഷേ അറബു വസന്തത്തിനു പ്രചോദനമേകിയത് ഈ റോസാപ്പു വസന്തം തന്നെ ആയിരിക്കില്ലേ?
 
മനുഷ്യത്വത്തിനും വേണ്ടി, മാനവികതയുടെ സുന്ദരമായ ഭാവിക്കു വേണ്ടി, സേച്ഛാധിപതികളുടെ കൊടും ക്രൂരതയ്ക്ക് എതിരായി ശബ്ദമായ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ White Rose പ്രസ്ഥാനം തലമുറകൾക്ക് പ്രചോദനമാകട്ടെ.
 
സോഫി ഷോളിൻ്റെ നൂറാം ജന്മദിനം പ്രമാണിച്ചാണ് ഓർമ്മയ്ക്കായി ജർമ്മൻ ധനകാര്യ മന്ത്രാലയം ഇരുപതു യൂറോയുടെ ഒരു സെപ്ഷ്യൽ നാണയം ഏപ്രിൽ പുറത്തിറക്കി.
 
സാക്സണിയിലുള്ള ഓൽഫ് സ്റ്റോയി (Olaf Stoy) എന്ന കലാകാരനാണ് ഈ നാണയം രൂപകൽപ്പന ചെയ്തത്. നാണയത്തിൻ്റെ ഒരു വശത്ത് സോഫിയുടെ മുഖവും അതിനു ചുറ്റും “Ein Gefühl was Recht und Unrecht ist” (A feeling for what is just and unjust )  എന്ന ഷോളിൻ്റെ ഒരു വാക്യവും രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
 
ഫാ. ജയ്സൺ കുന്നേൽ mcbs
Advertisements

Author of the Content: Fr. Jaison Kunnel MCBS, Ludwig-Maximilians-Universität München
Source: – Official Facebook Page: https://www.facebook.com/jaison.alex.16/

ഡീസൽ അടിക്കാൻ പറഞ്ഞു പയ്യൻ ഡീസൽ അടിക്കുന്നതിന് പകരം പെട്രോൾ ആണ് അടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ ഫില്ലിങ്ങ് നിർത്തി ‘ഇക്കാ അറിയാതെ അടിച്ചു പോയി എന്ന് പറഞ്ഞു അവൻ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി കണ്ണ് നിറച്ചു,