Category: Saints

Daily Saints in Malayalam – June 22

🌺🌺🌺🌺 June 2⃣2⃣🌺🌺🌺🌺
വിശുദ്ധ തോമസ്‌ മൂറും, വിശുദ്ധ ജോണ്‍ ഫിഷറും
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

വിശുദ്ധ തോമസ്‌ മൂര്‍
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ലണ്ടനിലായിരുന്നു വിശുദ്ധ തോമസ്‌ മൂര്‍ ജനിച്ചത്. ഹെന്‍റി എട്ടാമന്റെ ചാന്‍സലര്‍ പദവി വഹിച്ചിരുന്നയാളായിരുന്നു വിശുദ്ധന്‍. ഒരു പൊതുസേവകനുമെന്ന നിലയില്‍ വിശുദ്ധന്റെ ജീവിതം മാനുഷിക അവബോധത്തിന്റേയും ക്രിസ്തീയ ജ്ഞാനത്തിന്റേയും ഒരു അസാധാരണ സങ്കലനമായിരുന്നു. ഒരു അത്മായ ഭരണാധികാരിക്ക് യേശുവിന്റെ തിരുസഭയില്‍ യാതൊരു അധികാരവുമില്ല എന്ന വിശുദ്ധന്റെ നിലപാടിന് അദ്ദേഹത്തിന് സ്വന്തം ജീവന്‍ തന്നെ ബലികഴിക്കേണ്ടതായി വന്നു. പ്രസിദ്ധനായ വക്കീലും, മാന്യനും, നാല് കുട്ടികളുടെ പിതാവുമായിരുന്ന വിശുദ്ധന്‍ ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ ചാന്‍സലര്‍ ആയിരുന്നു. അഗാധമായ ആത്മീയതയുള്ളവനായിരുന്ന വിശുദ്ധന്‍ ആരഗോണിലെ കാതറീനെ വിവാഹ മോചനം ചെയ്തുകൊണ്ട് ആനെ ബോളിനെ വിവാഹം ചെയ്യുവാനുള്ള ഹെന്‍റി രാജാവിന്റെ തീരുമാനത്തെ എതിര്‍ത്തു. മാത്രമല്ല, മാര്‍പാപ്പായെ നിഷേധിച്ചുകൊണ്ട് റോമില്‍ നിന്നും വേര്‍പിരിഞ്ഞ് ഇംഗ്ലണ്ടിലെ സഭയുടെ പരമാധികാരിയാകുവാനുള്ള രാജാവിന്റെ ശ്രമങ്ങളെ വിശുദ്ധന്‍ അംഗീകരിച്ചതുമില്ല.

രാജ്യദ്രോഹകുറ്റത്തിന് വിശുദ്ധന്‍ ലണ്ടന്‍ ടവറില്‍ വിചാരണ ചെയ്യപ്പെട്ടു. കുറ്റവിചാരണയില്‍ തന്റെ മനസ്സാക്ഷിക്കനുസരിച്ചുള്ള തന്റെ പ്രവര്‍ത്തിയില്‍ ക്രൈസ്തവലോകത്തെ സകല സമിതികളുടേയും പിന്തുണ തനിക്കുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതായും വിശുദ്ധന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഒരു സുപ്രധാനിയായ നയതന്ത്രജ്ഞന്‍, ഉപദേഷ്ടാവ്‌ എന്നീ നിലകളില്‍ തിളങ്ങിയ വിശുദ്ധന്‍, യഥാര്‍ത്ഥ രാജഭക്തി രാജാവിന്റെ തീരുമാനങ്ങളെ അന്ധമായി സ്വീകരിക്കുന്നതല്ല എന്നറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്റെ ധാര്‍മ്മിക മൂല്യങ്ങളെ രാജാവിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുവാനായി ബലികഴിക്കുവാന്‍ തയ്യാറായില്ല.

രാജാവായിരുന്ന ഹെന്‍റിക്ക് ഇത് വ്യക്തമായി അറിയാമായിരുന്നുവെങ്കിലും, വിശുദ്ധനെ തന്റെ പക്ഷത്താക്കുവാന്‍ വ്യര്‍ത്ഥമായി ശ്രമിച്ചു, കാരണം തോമസ് മൂറിന്റെ അംഗീകാരത്തിന് അതിന്റേതായ വിലയുണ്ടെന്ന കാര്യവും, അദ്ദേഹം ആരാലും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാത്ത വ്യക്തിത്വത്തിനുടമയുമായിരുന്നുവെന്ന കാര്യവും രാജാവിനറിയാമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ തനിക്ക്‌ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട രണ്ട് കാര്യങ്ങള്‍ അംഗീകരിക്കാതെ വിശുദ്ധന്‍ തന്റെ ചാന്‍സലര്‍ പദവിയില്‍ നിന്നും രാജിവെച്ചപ്പോള്‍ രാജാവിന് എങ്ങിനെയെങ്കിലും തോമസിനെ ഒഴിവാക്കേണ്ടതായി വന്നു.

ഹെന്‍റി എട്ടാമന്റെ വിവാഹ മോചനത്തിനും, പുനര്‍ വിവാഹത്തിനും, കൂടാതെ മാര്‍പാപ്പായെ നിരാകരിച്ചുകൊണ്ട് ഇംഗ്ലണ്ടിലെ സഭാധികാരിയാകുവാനുമുള്ള ഹെന്‍റി എട്ടാമന്റെ ശ്രമങ്ങള്‍ക്ക് അംഗീകാരം നല്‍കാത്തതിനും 1535 ജൂലൈ 6ന് ലണ്ടനിലെ ടവര്‍ ഹില്ലില്‍ വെച്ച് വിശുദ്ധനെ കഴുത്തറുത്ത് കൊലപ്പെടുത്തി. നാനൂറ് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം, 1935-ല്‍ വിശുദ്ധ തോമസ്‌ മൂറിനെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഏ.ഡി. 2000-ത്തില്‍ ജോണ്‍ പോള്‍ രണ്ടാമന്‍ പാപ്പാ വിശുദ്ധ തോമസ്‌ മൂറിനെ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കന്‍മാരുടെ മാധ്യസ്ഥനായി നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു.

വിശുദ്ധ ജോണ്‍ ഫിഷര്‍
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

ഇംഗ്ലണ്ടിലെ കേംബ്രിഡ്ജ് സര്‍വ്വകലാശാലയില്‍ നിന്നും ദൈവശാസ്ത്രം പഠിച്ച വിശുദ്ധ ജോണ്‍ ഫിഷര്‍ റോച്ചെസ്റ്ററിലെ മെത്രാനായി തീര്‍ന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഹൃത്തായിരുന്ന ‘ബുദ്ധിയിയും, പാണ്ഡിത്യവും കൂടാതെ എല്ലാവരാലും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട നന്മയും ഒരുമിക്കുമ്പോള്‍ അവനുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുവാന്‍ ആരുമില്ലെന്നാണ് ഞാന്‍ കണക്കാക്കുന്നത്’ എന്നാണ് വിശുദ്ധ തോമസ്‌ മൂര്‍, ജോണ്‍ ഫിഷറിനെ കുറിച്ച് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. വിശുദ്ധ ജോണ്‍ ഫിഷറും സുഹൃത്തായിരുന്ന വിശുദ്ധ തോമസ് മൂറും സഭയുടെ ഐക്യത്തിനും, വിവാഹ ബന്ധത്തിന്റെ ദൃഡതക്കും വേണ്ടി തങ്ങളുടെ ജീവന്‍ ബലികഴിച്ചു.

ജോണ്‍ ഫിഷര്‍ ഇറാസ്മസ്, തോമസ്‌ മൂര്‍ തുടങ്ങിയവരും മറ്റ് നവോത്ഥാന നായകരുമായിട്ടാണ് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. അതിനാല്‍ തന്നെ മറ്റ് ചില വിശുദ്ധരുടെ ജീവിതത്തില്‍ കാണപ്പെടുന്നത് പോലെയുള്ള ബാഹ്യമായ ലാളിത്യം വിശുദ്ധന്റെ ജീവിതത്തില്‍ കാണുവാന്‍ കഴിയുകയില്ല. അഗാധമായ പാണ്ഡിത്യമുള്ളവനായിരുന്നു വിശുദ്ധന്‍, തന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ ബുദ്ധിജീവികളും, രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളുമായി ഏറെ ചര്‍ച്ചകളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിന്നു. അക്കാലത്തെ സംസ്കാരത്തില്‍ തല്‍പ്പരനായിരുന്ന വിശുദ്ധന്‍ ക്രമേണ കേംബ്രിഡ്ജിലെ ചാന്‍സലര്‍ ആയി തീര്‍ന്നു.

തന്റെ 35-മത്തെ വയസ്സില്‍ വിശുദ്ധന്‍ മെത്രാനായി അഭിഷിക്തനായി. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ സുവിശേഷ പ്രഘോഷണത്തിന്റെ നിലവാരം ഉയര്‍ത്തുക എന്നതായിരുന്നു വിശുദ്ധന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിലൊന്ന്. വിശുദ്ധന്‍ സ്വയം ഒരു നല്ല സുവിശേഷകനും, എഴുത്തുകാരനുമായിരുന്നു. വിശുദ്ധന്റെ അനുതാപ-സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തിന് മുന്‍പ്‌ ഏഴ് പ്രാവശ്യം പുനഃപ്രസാദനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ലൂതറനിസത്തിന്റെ വരവോട് കൂടി വിശുദ്ധന്‍ വിവാദങ്ങളുടെ നീര്‍ച്ചുഴിയില്‍പ്പെട്ടു. മതവിരുദ്ധവാദത്തിനെതിരായുള്ള വിശുദ്ധന്റെ എട്ട് കൃതികള്‍ യൂറോപ്പിലെ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ക്കിടയില്‍ വിശുദ്ധന് നേതൃസ്ഥാനം ലഭിക്കുന്നതിന് കാരണമായി.

1521-ല്‍ ഹെന്‍റി എട്ടാമന്റെ വിവാഹത്തെ കുറിച്ചുള്ള ആശയകുഴപ്പങ്ങളെ കുറിച്ച് അന്വോഷിക്കുവാന്‍ സഭാവൃത്തങ്ങള്‍ വിശുദ്ധനോടാവശ്യപ്പെടുകയുണ്ടായി. കാതറീനുമായുള്ള രാജാവിന്റെ വിവാഹത്തിനാണ് സാധുതയെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും, ഇംഗ്ലണ്ടിലെ സഭയുടെ പരമാധികാരിയാകുവാനുള്ള രാജാവിന്റെ അവകാശവാദങ്ങളെ നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്യുക വഴി വിശുദ്ധന്‍ രാജാവിന്റെ അപ്രീതിക്ക് പാത്രമായി. അതേതുടര്‍ന്ന് വിശുദ്ധനെ ഒഴിവാക്കുവാനായി ‘കെന്റിലെ കന്യകാസ്ത്രീയായ എലിസബത്ത് ബാര്‍ട്ടന്റെ മുഴുവന്‍ വെളിപാടുകളും റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തില്ല’ എന്ന കുറ്റം രാജാവ്‌ വിശുദ്ധനില്‍ ആരോപിച്ചു.

മോശമായ ആരോഗ്യാവസ്ഥയിലും പുതിയ സ്ഥാനാരോഹണ ചടങ്ങില്‍ പ്രതിജ്ഞയെടുക്കുവാന്‍ വിശുദ്ധനെ വിളിച്ചു വരുത്തി. എന്നാല്‍ അത് ഹെന്‍റിയുടെ വിവാഹ മോചനത്തിന് സാധുത നല്‍കുക, ഇംഗ്ലണ്ടിലെ സഭയുടെ പരമാധികാരിയായികൊണ്ടുള്ള രാജാവിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തെ അംഗീകരിക്കുക എന്നീ ഉദ്ദേശങ്ങളോട് കൂടിയായിരുന്നതിനാല്‍ വിശുദ്ധ ജോണ്‍ ഫിഷറും, വിശുദ്ധ തോമസ്‌ മൂറും പ്രതിജ്ഞയെടുക്കുവാന്‍ വിസമ്മതിച്ചു. തുടര്‍ന്ന്‍ അവരെ ലണ്ടന്‍ ടവറിലേക്കയച്ചു; അവിടെ 14 മാസത്തോളം ജോണ്‍ ഫിഷറിന് വിചാരണ കൂടാതെ തടവില്‍ കഴിയേണ്ടതായി വന്നു. അവസാനം അവരെ ജീവപര്യന്തം തടവിനും, വസ്തുവകകള്‍ കണ്ടുകെട്ടുവാനും ഉത്തരവിട്ടു.

വീണ്ടും വിചാരണക്കായി ഹാജരാക്കിയപ്പോള്‍ അവര്‍ രണ്ട് പേരും നിശബ്ദരായി നില്‍ക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്‌. പാപ്പാ ജോണ്‍ ഫിഷറിനെ കര്‍ദ്ദിനാള്‍ ആയി നിയമിച്ചതിനാല്‍ രാജാവ്‌ കൂടുതല്‍ കോപിഷ്ടനാവുകയും രാജ്യദ്രോഹ കുറ്റം ചുമത്തി അദ്ദേഹത്തെ വധിക്കുവാന്‍ ഉത്തരവിടുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരം മുഴുവന്‍ ദിവസവും അവിടെത്തന്നെ ഇടുകയും ശിരസ്സ്‌ ലണ്ടന്‍ പാലത്തില്‍ തൂക്കുകയും ചെയ്തു. അതിനുശേഷം രണ്ടാഴ്ചകള്‍ കഴിഞ്ഞാണ് വിശുദ്ധ തോമസ്‌ മൂറിന്റെ വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കിയത്‌.

ഇതര വിശുദ്ധര്‍
🌺🌺🌺🌺🌺🌺

1. സെസാബ്രേ ദ്വീപിലെ ആറോണ്‍

2. ബ്രിട്ടനിലെ ആന്‍ബന്‍

3. ഗോളിലെ കണ്‍സോര്‍ഷിയാ

4. സാല്‍സ്ബര്‍ഗിലെ എബെര്‍ ഹാര്‍ഡ്
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

Daily Saints in Malayalam – June 17

🌺🌺🌺🌺 June 1⃣7⃣🌺🌺🌺🌺
രക്തസാക്ഷികളായ വിശുദ്ധ നിക്കാന്‍ഡറും, വിശുദ്ധ മാര്‍സിയനും
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

ഡയോക്ലീഷന്റെ മതപീഡന കാലത്ത്‌ രക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ച രണ്ട് വിശുദ്ധന്‍മാരാണ് വിശുദ്ധ നിക്കാന്‍ഡറും വിശുദ്ധ മാര്‍സിയനും. ഇല്ലിറിക്കമിലെ ഒരു പ്രവിശ്യയായിരുന്ന മോയിസായില്‍ വെച്ച് വിശുദ്ധ ജൂലിയസിനെ വിധിച്ച അതേ ഗവര്‍ണര്‍ തന്നെ ഈ വിശുദ്ധന്‍മാരേയും കൊല്ലുവാന്‍ വിധിക്കുകകയായിരിന്നുവെന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും ചില ആധുനിക പണ്ഡിതന്മാര്‍ നേപ്പിള്‍സിലെ വെനാഫ്രോയില്‍ വെച്ചാണ് ഇവരുടെ രക്തസാക്ഷിത്വം സംഭവിച്ചതെന്ന് കരുതുന്നു. ഈ വിശുദ്ധര്‍ കുറച്ചുകാലം റോമന്‍ സൈന്യത്തില്‍ സേവനമനുഷ്ടിച്ചിരുന്നു. എന്നാല്‍ എല്ലായിടത്തും ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ക്കെതിരായിട്ടുള്ള രാജകീയ ഉത്തരവുകള്‍ പരസ്യപ്പെടുത്തി തുടങ്ങിയപ്പോള്‍, അവര്‍ തങ്ങളുടെ സൈനീക സേവനം മതിയാക്കി. ഇത് അവര്‍ക്കെതിരെ കുറ്റമാരോപിക്കപ്പെടുവാന്‍ കാരണമായി. തുടര്‍ന്ന് ആ പ്രവിശ്യയിലെ ഗവര്‍ണറായിരുന്ന മാക്സിമസ് അവരെ വിചാരണ ചെയ്തു.

എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ ദൈവത്തിന് ബലിയര്‍പ്പിക്കണമെന്ന രാജകീയ ഉത്തരവിനെ കുറിച്ച് ന്യായാധിപന്‍ അവരെ അറിയിച്ചു. എന്നാല്‍ നിക്കാന്‍ഡറിന്റെ മറുപടി ഇപ്രകാരമായിരിന്നു, “ആ ഉത്തരവ് ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ക്ക് മാനിക്കുവാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടാണ് കാരണം അമര്‍ത്യനായ തങ്ങളുടെ ദൈവത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് കല്ലുകളേയും, മരത്തേയും ആരാധിക്കുന്നത് തങ്ങളുടെ വിശ്വാസസത്യങ്ങള്‍ക്കെതിരാണ്”. നിക്കാന്‍ഡറിന്റെ ഭാര്യയായിരുന്ന ഡാരിയ അപ്പോള്‍ അവിടെ സന്നിഹിതയായിരുന്നു. അവള്‍ തന്റെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ നിലപാടില്‍ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

അവളെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് മാക്സിമസ് പറഞ്ഞു: “ദുഷ്ടയായ സ്ത്രീയെ, എന്തുകൊണ്ടാണ് നീ നിന്റെ ഭര്‍ത്താവിനെ മരണത്തിനായി വിടുന്നത്?”. ഡാരിയയുടെ മറുപടി ഇപ്രകാരമായിരിന്നു, “ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് അവന്റെ മരണമല്ല. ദൈവത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അവന്‍ ഒരിക്കലും മരിക്കുകയില്ല”. വീണ്ടും നിക്കാന്‍ഡറിന്റെ വിചാരണ തുടര്‍ന്ന മാക്സിമസ് വിശുദ്ധനോട് പറഞ്ഞു, “നീ സമയമെടുത്തു ചിന്തിച്ചതിനു ശേഷം, മരിക്കണമോ, ജീവിക്കണമോ എന്ന് തീരുമാനിക്കുക”. നിക്കാന്‍ഡര്‍ ഇപ്രകാരം മറുപടി കൊടുത്തു: “ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഞാന്‍ ഇതിനോടകം തന്നെ ആലോചിക്കുകയും, സ്വയം രക്ഷപ്പെടുവാന്‍ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു” “തങ്ങളുടെ വിഗ്രഹങ്ങള്‍ക്ക് ബലിയര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ട് സ്വയം രക്ഷപ്പെടുന്ന കാര്യമാണ് വിശുദ്ധന്‍ പറഞ്ഞതെന്നാണ് ന്യായാധിപന്‍ കരുതിയത്, അതിനാല്‍ തന്റെ ഉപദേശകരില്‍ ഒരാളായ സൂടോണിയൂസിനെ അനുമോദിക്കുകയും അയാളോടൊപ്പം തങ്ങളുടെ ഉദ്യമത്തില്‍ വിജയിച്ചതില്‍ ആനന്ദിക്കുകയും ചെയ്തു.

എന്നാല്‍ പെട്ടെന്ന്‍ തന്നെ വിശുദ്ധ നിക്കാന്‍ഡര്‍ “ദൈവത്തിന് നന്ദി” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ലോകത്തിന്റെ അപകടങ്ങളില്‍ നിന്നും, പ്രലോഭനങ്ങളില്‍ നിന്നും തന്നെ രക്ഷിക്കണമേ എന്ന് ഉച്ചത്തില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. ഇതുകേട്ട ഗവര്‍ണര്‍ “നീ അല്‍പ്പം മുമ്പ് ജീവിക്കുവാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോള്‍ മരണം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ?” എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ വിശുദ്ധന്റെ മറുപടി ഇങ്ങനെയായിരിന്നു, “ഈ ലോകത്തെ ക്ഷണികമായ ജീവിതമല്ല, അനശ്വരമായ ജീവിതമാണ് ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, പൂര്‍ണ്ണ സമ്മതത്തോട് കൂടി ഞാന്‍ എന്റെ ശരീരത്തെ നിനക്ക് സമര്‍പ്പിക്കുന്നു. നിനക്കിഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്തുകൊള്ളുക”.

തുടര്‍ന്ന് വിശുദ്ധ മാര്‍സിയന്‍റെ ഊഴമായിരിന്നു. “തന്റെ സഹ തടവുകാരന്റെ അതേ തീരുമാനമാണ് തന്റെതും” എന്നാണ് വിശുദ്ധ മാര്‍സിയന്‍ ഗവര്‍ണര്‍ക്ക് മറുപടി കൊടുത്തത്. ഇതേതുടര്‍ന്ന് അവരെ രണ്ട് പേരേയും ഇരുട്ടറയില്‍ അടക്കുവാന്‍ ഗവര്‍ണര്‍ ഉത്തരവിട്ടു. അവിടെ അവര്‍ 20 ദിവസത്തോളം കഴിച്ചു കൂട്ടി. ഇതിന് ശേഷം ഗവര്‍ണറുടെ മുന്‍പില്‍ അവരെ വീണ്ടും ഹാജരാക്കി. ഇപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ ഉത്തരവ് മാനിക്കുവാന്‍ ആഗ്രഹമുണ്ടോ എന്ന ഗവര്‍ണറുടെ ചോദ്യത്തിന് വിശുദ്ധ മാര്‍സിയന്‍ ഇപ്രകാരം മറുപടി കൊടുത്തു: “നീ എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഞങ്ങള്‍ ഞങ്ങളുടെ ദൈവത്തേയോ, മതത്തേയോ ഉപേക്ഷിക്കുകയോ, നിഷേധിക്കുകയോ ചെയ്യുകയില്ല. വിശ്വാസത്താലാണ് ഞങ്ങള്‍ അവനെ മുറുകെപിടിച്ചിരിക്കുന്നത്, അവന്‍ ഞങ്ങളെ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കറിയാം, ഞങ്ങളെ തടവില്‍ നിന്നും മോചിപ്പിക്കുവാന്‍ ഞങ്ങള്‍ നിന്നോടു യാചിക്കുകയില്ല; എത്രയും പെട്ടെന്ന്‍ തന്നെ ഞങ്ങളെ അവന്റെ പക്കലേക്ക് അയക്കുക, തന്മൂലം ഞങ്ങള്‍ക്ക് ക്രൂശില്‍ മരണം വരിച്ച അവനെ കാണുവാന്‍ സാധിക്കുമാറാകട്ടെ, നിങ്ങള്‍ ആരെയാണ് ഉപേക്ഷിക്കുവാന്‍ പറയുന്നത്? അവനേതന്നെയാണ് ഞങ്ങള്‍ ആരാധിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്.” ഇതുകേട്ട ഗവര്‍ണര്‍ അവര്‍ രണ്ട് പേരെയും ശിരച്ചേദം ചെയ്ത് കൊലപ്പെടുത്തുവാന്‍ ഉത്തരവിട്ടു.

ആ രണ്ട് വിശുദ്ധരും ഗവര്‍ണര്‍ക്ക് നന്ദി പ്രകാശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: “ഏറ്റവും കരുണയുള്ളവനായ ന്യായാധിപാ, അങ്ങേക്ക് സമാധാനം ലഭിക്കട്ടെ.” സന്തോഷപൂര്‍വ്വമാണ് അവര്‍ രണ്ട് പേരും തങ്ങളുടെ കൊലക്കളത്തിലേക്ക് ഒരുമിച്ച് നടന്നുപോയത്‌. പോകുന്ന വഴിയില്‍ അവര്‍ ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നിക്കാന്‍ഡറിന്റെ ഭാര്യയായ ഡാരിയയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുട്ടിയെ എടുത്ത് കൊണ്ട് സഹോദരനായ പാപിനിയനും വിശുദ്ധനെ പിന്തുടര്‍ന്നു. വിശുദ്ധ മാര്‍സിയന്റെ ഭാര്യയാകട്ടെ അവരില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്ഥമായി തന്റെ ബന്ധുക്കള്‍ക്കൊപ്പം വിലപിച്ചുകൊണ്ടാണ് വിശുദ്ധനെ പിന്തുടര്‍ന്നിരുന്നത്. അവള്‍ തന്നാലാവും വിധം വിശുദ്ധന്റെ തീരുമാനം മാറ്റുവാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അതിനായി അവള്‍ ഇടക്കിടക്ക് അവരുടെ തങ്ങളുടെ ശിശുവിനെ ഉയര്‍ത്തികാട്ടുകയും, നിരന്തരം വിശുദ്ധനെ പുറകോട്ട് വലിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

തങ്ങളുടെ കൊലക്കളം എത്തിയപ്പോള്‍ വിശുദ്ധ മാര്‍സിയന്‍ തന്റെ ഭാര്യയെ അടുത്ത് വിളിപ്പിക്കുകയും, തന്റെ കുട്ടിയെ ആശ്ലേഷിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു “എല്ലാ ശക്തിയുടേയും നാഥനായ കര്‍ത്താവേ, ഈ മകനെ നിന്റെ സംരക്ഷണത്തിലേക്ക്‌ എടുക്കണമേ.” എന്നിട്ട് തന്റെ ഭാര്യക്ക് തന്റെ മരണം കാണുവാനുള്ള ധൈര്യമില്ലാ എന്നറിയാവുന്നതിനാല്‍ അവളെ പോകുവാന്‍ അനുവദിച്ചു. വിശുദ്ധ നിക്കാന്‍ഡറിന്റെ ഭാര്യയാകട്ടെ ധൈര്യം കൈവിടാതിരിക്കുവാന്‍ വിശുദ്ധനെ ഉപദേശിച്ചു കൊണ്ട് വിശുദ്ധനെ സമീപത്ത്‌ തന്നെ നിലയുറപ്പിച്ചു. അവള്‍ വിശുദ്ധനോട് പറഞ്ഞു, “നിന്റെ ഒപ്പം പത്തു വര്‍ഷത്തോളം ഞാന്‍ നമ്മുടെ വീട്ടില്‍ താമസിച്ചു, നീ ഒരിക്കലും നിന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന മുടക്കിയിട്ടില്ല, ഇപ്പോള്‍ എനിക്കും ആ ആശ്വാസത്തിന്റെ സഹായം ലഭിക്കും, നീ നിത്യമഹത്വത്തിലേക്ക്‌ പോകുന്നതിനാല്‍ എന്നെ നീ ഒരു രക്തസാക്ഷിയുടെ ഭാര്യയാക്കും. നീ ദൈവീക സത്യത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നതിനാല്‍ എന്നെയും നീ അനശ്വരമായ മരണത്തില്‍ നിന്നും മോചിപ്പിക്കും” വിശുദ്ധന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥനയും സഹനവും വഴി വിശുദ്ധന്‍ അവള്‍ക്കും ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യം നേടി കൊടുക്കും എന്നാണ് അവള്‍ അര്‍ത്ഥമാക്കിയത്. അവരെ കൊല്ലുവാനായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടയാള്‍ അവരുടെ തൂവാലകൊണ്ട് അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ ബന്ധിച്ചതിനു ശേഷം അവരുടെ ശിരസ്സറുത്തു. ജൂണ്‍ 17നായിരുന്നു വിശുദ്ധര്‍ ധീരരക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ചത്.

ഇതര വിശുദ്ധര്‍
🌺🌺🌺🌺🌺🌺

1. രണ്ടു സാക്സണ്‍ സഹോദരന്മാരായ ബോട്ടുള്‍ഫും അഡോള്‍ഫും

2. ഉത്തര ഇറ്റലിയിലെ അഗ്രിപ്പീനൂസ്

3. ഫ്രാന്‍സിലെ അവിറ്റസ്

4. ഈജിപ്തിലെ ബെസ്സാരിയോണ്‍

5. ഗ്ലൌസ്റ്റാര്‍ ഷയറിലെ ബ്രിയാവെല്
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

Daily Saints in Malayalam – June 15

🌺🌺🌺🌺 June 1⃣5⃣🌺🌺🌺🌺
വിശുദ്ധ ജെര്‍മൈന്‍ കസിന്‍
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

1579-ല്‍ ഫ്രാന്‍സിലെ ടൌലോസില്‍ നിന്നും അല്പം മാറി പിബ്രാക്ക്‌ എന്ന കൊച്ചു ഗ്രാമത്തിലാണ് വിശുദ്ധ ജെര്‍മൈന്‍ കസിന്‍ ജനിച്ചത്. ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യനാളുകളില്‍ തന്നെ അവള്‍ ദുര്‍ബ്ബലയും, രോഗിണിയുമായിരിന്നു. തന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവനും കഴുത്തിലെ ഗ്രന്ഥികളെ ബാധിക്കുന്ന ക്ഷയരോഗ സമാനമായ അസുഖവുമായിട്ടായിരുന്നു വിശുദ്ധ ജീവിച്ചിരുന്നത്. ഇതിനു പുറമേ വിശുദ്ധയുടെ വലത് കരവും, കൈപ്പത്തിയും വികൃതവും, ഭാഗികമായി തളര്‍ന്നതുമായിരുന്നു. ഈ വിധമുള്ള നിരവധി കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ക്കുമിടയിലും ആ പെണ്‍കുട്ടി മനോഹരിയും, ആരെയും ആകര്‍ഷിക്കുന്ന നല്ല സ്വഭാവത്തിനുടമയുമായിരുന്നു.

രണ്ടാനമ്മയുടെ ക്രൂരമായ ശിക്ഷണങ്ങള്‍ക്കും അവള്‍ വിധേയയായിരുന്നു. ഇലകലും മരച്ചില്ലകളും നിറഞ്ഞ കോവണിയുടെ ചുവട്ടിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിലായിരുന്നു അവള്‍ ഉറങ്ങിയിരുന്നത്. വേനല്‍കാലത്തും, മഞ്ഞുകാലത്തും അവള്‍ അതിരാവിലെ തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് ആടുകളെ മൈതാനത്ത് മേക്കുവാന്‍ കൊണ്ടുപോവുകയും വൈകുന്നേരം വരെ അവയെ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെ കഴിയുകയും ചെയ്തു. അതിനിടക്കുള്ള സമയത്തില്‍ നൂല്‍ നൂല്‍ക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതായിട്ടുണ്ടായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്. അവളോട് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള അളവിലുള്ള നൂല്‍ ഉണ്ടാക്കിയില്ലെങ്കില്‍ രണ്ടാനമ്മ കഠിനമായി ശിക്ഷിക്കുമായിരുന്നു.

എന്നാല്‍, മുതിര്‍ന്നവരേപോലെ ആ ഗ്രാമത്തിലെ കുട്ടികള്‍ നിരാലംബയായ ഈ പെണ്‍കുട്ടിയോട് ശത്രുത കാണിച്ചിരുന്നില്ല. ആടുകളെ മേക്കുന്നതിനിടക്ക് നന്മയെകുറിച്ചും, ദൈവസ്നേഹത്തെ കുറിച്ചും അവള്‍ സംസാരിക്കുന്നത് കേള്‍ക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ ദേവാലയത്തില്‍ ഞായറാഴ്ചകളിലെ വിശുദ്ധ കുര്‍ബ്ബാനകള്‍ക്ക് ശേഷമുള്ള വേദപാഠം മാത്രമായിരുന്നു അവള്‍ക്ക് ലഭിച്ചിരുന്ന ഏക വിദ്യാഭ്യാസം. അതിലാകട്ടെ വളരെ സന്തോഷപൂര്‍വ്വം അവള്‍ പങ്കെടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. വയലുകളില്‍ ആടുകളെ മേക്കുന്നതിനിടക്കും രാത്രിയില്‍ തൊഴുത്തില്‍ ചിലവഴിക്കുന്നതുമായ നീണ്ട ഏകാന്തതകള്‍ അവള്‍ ദൈവവുമായുള്ള സംവാദത്തില്‍ ചിലവഴിച്ചു. പക്ഷേ ഒരിക്കല്‍ പോലും അവള്‍ തന്റെ കഠിനമായ ജീവിതത്തെകുറിച്ച് പരാതിപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

എല്ലാ പ്രഭാതങ്ങളിലും അവള്‍ വിശുദ്ധ കുര്‍ബ്ബാനയില്‍ സംബന്ധിക്കുമായിരുന്നു. പരിശുദ്ധ മാതാവിന്റെ രൂപത്തിന് മുന്നില്‍ മുട്ടുകുത്തി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നതും വിശുദ്ധയുടെ പതിവായിരുന്നു. ദേവാലയത്തിലേക്കുള്ള മാര്‍ഗ്ഗമദ്ധ്യേ അവള്‍ക്ക് ഒരു ചെറിയ അരുവി കടക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. താരതമ്യേന ചെറിയ അരുവിയാണെങ്കിലും കനത്ത മഴ പെയ്തുകഴിഞ്ഞാല്‍ അത് അതിശക്തവും ഭയാനകവുമായ ഒരു ജല പ്രവാഹമായി തീരുമായിരിന്നു. അത്തരം അവസരങ്ങളില്‍ വിശുദ്ധ വരുമ്പോള്‍ അരുവിയിലെ വെള്ളം രണ്ടായി വിഭജിച്ച് മാറുകയും, വിശുദ്ധ വരണ്ട ഭൂമിയിലൂടെ അരുവി മറികടക്കുന്നതും നിരവധി പ്രാവശ്യം ആ ഗ്രാമത്തിലുള്ളവര്‍ അത്ഭുതത്തോടു കൂടി നോക്കി കണ്ടിട്ടുണ്ട്. തന്റെ ആടുകളെ വിട്ട് ദേവാലയത്തില്‍ പോകേണ്ട അവസരങ്ങളില്‍ വിശുദ്ധ തന്റെ കയ്യിലുള്ള വടി തറയില്‍ കുത്തനെ കുത്തി നിര്‍ത്തിയിട്ടായിരുന്നു പോയികൊണ്ടിരുന്നത്. ആടുകളില്‍ ഒരെണ്ണം പോലും ആ വടിയുടെ സമീപത്ത് നിന്നും ദൂരേക്ക് പോകാറില്ലായിരുന്നു.

ഒരു ദിവസം ജെര്‍മൈന്‍ കസിന്‍ ആടുകളെ റോഡിലേക്കിറക്കി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവസരത്തില്‍ അവളുടെ രണ്ടാനമ്മ വിശുദ്ധയുടെ സമീപത്ത് വന്ന് അവള്‍ അപ്പം മോഷ്ടിക്കുകയും, അത് അവളുടെ കുപ്പായത്തില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന്‍ പറഞ്ഞ്‌ ശകാരിച്ചു. വിശുദ്ധയാകട്ടെ തന്റെ നിരപരാധിത്വം തെളിയിക്കുന്നതിനായി കുപ്പായത്തിന്റെ മേലങ്കിയുടെ മടക്ക് നിവര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ ആ പ്രദേശത്തെങ്ങും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത തരത്തിലുള്ള വളരെയേറെ സുഗന്ധം വമിക്കുന്ന പുഷ്പങ്ങളാണ് നിലത്ത് വീണത്. 1601-ല്‍ വിശുദ്ധക്ക് 21-വയസ്സ് പ്രായമുള്ളപ്പോളാണ് അവള്‍ മരണപ്പെടുന്നത്. ഗ്രാമത്തിലെ ദേവാലയത്തില്‍ വിശുദ്ധയുടെ മൃതശരീരം അടക്കം ചെയ്തു.

നാല്‍പ്പത്തി മൂന്ന്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം, അവളുടെ കല്ലറക്ക് സമീപം അവളുടെ ബന്ധുവിന്റെ മൃതദേഹം മറവ് ചെയ്യുവാനായി കല്ലറയുടെ കല്ലുകള്‍ തുറന്നപ്പോള്‍ കുഴിമാന്തുന്നവര്‍ ആ കാഴ്ച കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അതി മനോഹരിയായ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ മൃതദേഹം യാതൊരു കുഴപ്പവും കൂടാതെ ഇരിക്കുന്നതായിട്ടാണ് അവര്‍ കണ്ടത്, അവരിലൊരാളുടെ മണ്‍വെട്ടി കൊണ്ട് ആ മൃതദേഹത്തിന്റെ മൂക്കിന്റെ തുമ്പ്‌ അല്‍പ്പം മുറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു, ആ മുറിവില്‍ നിന്നും അപ്പോഴും രക്തം ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു. ആ ഗ്രാമത്തിലെ പ്രായമായ ആളുകളില്‍ ചിലര്‍ ആ മൃതദേഹം ജെര്‍മൈന്‍ കസിന്റേതാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ഒന്നിന് പിറകെ ഒന്നായി അവിടെ അത്ഭുതങ്ങള്‍ നടന്നു. പിബ്രാക്ക് എന്ന ആ കൊച്ചു ഗ്രാമത്തില്‍ എല്ലാവരാലും അവഗണിക്കപ്പെട്ട രീതിയില്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ആ പെണ്‍കുട്ടി 1867-ല്‍ പിയൂസ് ഒമ്പതാമന്‍ പാപ്പായാല്‍ വിശുദ്ധരുടെ ഗണത്തിലേക്കുയര്‍ത്തപ്പെട്ടു. വിശുദ്ധയുടെ തിരുശേഷിപ്പുകള്‍ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന പിബ്രാക്കിലെ ദേവാലയത്തിലേക്ക് വര്‍ഷംതോറും ആയിരകണക്കിന് തീര്‍ത്ഥാടകരാണ് എത്തുന്നത്.

ഇതര വിശുദ്ധര്‍
🌺🌺🌺🌺🌺🌺

1. ഔവേണ്‍ആശ്രമത്തിലെ അബ്രാഹം

2. അഡിലെയിഡ്

3. കൊര്‍ഡോവയിലെ ഒരു വനിതയായ ബെനില്‍ ദിസ്

4. ബൊവെയിസു ബിഷപ്പായ കോണ്‍സ്റ്റന്‍റയിന്
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

St Sebastian വി.സെബസ്ത്യാനോസ്

SAINT OF THE DAY

January 20

St. Sebastian

St Sebastian

Patron of soldiers, athletes, and those who desire a saintly death.

Nothing is known about St. Sebastian’s youth other than the fact he may have come from southern France and he was educated in Milan. He joined the Roman Army in 283 AD, ostensibly to be of service to other Christians who were being persecuted by the Romans. St. Sebastian distinguished himself and for his excellent service, he was promoted to serve in the Praetorian Guard to protect Emperor Diocletian.

While serving as a Praetorian Guard, Marcus and Marcellian, twin brothers, were imprisoned for refusing to make public sacrifices to the Roman gods. The brothers were deacons of the Christian Church. During their imprisonment, their parents visited them to implore them to renounce Christianity. However, St. Sebastian convinced both parents to convert to Christianity. St. Sebastian also converted several other prominent individuals, including the local prefect.

This led to his discovery and he was reported as a Christian to Emperor Diocletian in 286. The Emperor, who was already infamous for ordering the deaths of hundreds of Christians, scolded Sebastian and ordered him to be killed by having him tied to a stake on a training field and used as target practice.

Archers riddled his body with arrows, his body was described as, “full of arrows as an urchin.” Believed to be dead, the archers left his body for retrieval and burial. He was recovered by Irene of Rome, whose Christian husband was a servant to Diocletian and also martyred. Irene discovered that Sebastian was still living and she hid him and nursed him back to health.

Once well, Sebastian went in search of Diocletian to surprise him. He managed to catch Diocletian by a stairwell and proceeded to criticize him loudly and publically for his persecution of the Christians. Diocletian, surprised that Sebastian was still alive, was immediately taken aback, but recovered his composure. This time, he would not permit Sebastian to escape with his life. He ordered his former guard to be beaten to death with clubs, then thrown into the sewers.

His body was recovered by a Christian woman, named Lucina, and she secretly buried him in the catacombs beneath Rome.

അനുദിന വിശുദ്ധർ​

ജനുവരി 20

വി.സെബസ്ത്യാനോസ്

പരിശുദ്ധ മറിയവും യൗസേപ്പ് പിതാവും കഴിഞ്ഞാല്‍ കേരളത്തില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ വിശ്വാസികള്‍ വണങ്ങുന്ന വിശുദ്ധരില്‍ ഒരാളാണ് സെബാസ്റ്റിയന്‍ (സെബസ്ത്യാനോസ്). കേരളത്തിലെ നിരവധി ദേവാലയങ്ങള്‍ ഈ വിശുദ്ധന്റെ മധ്യസ്ഥതയിലുള്ളതാണ്. റോമന്‍ സേനയിലെ വെറുമൊരു പടയാളിയായിരുന്ന സെബാസ്റ്റിയന്‍ ലോകമെങ്ങും അറിയപ്പെടുന്ന വിശുദ്ധനായി മാറിയ കഥ ഏതൊരാളെയും വിശുദ്ധ ജീവിതം നയിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതാണ്. സെബാസ്റ്റിയന്‍ വളരെ സമ്പന്നമായ ഒരു റോമന്‍ കുടുംബത്തിലെ അംഗമായിരുന്നു. മിലാനി ലായിരുന്നു വിദ്യാഭ്യാസം. പഠനം പൂര്‍ത്തിയാക്കി റോമന്‍ സൈന്യത്തില്‍ ചേര്‍ന്നു. ചക്രവര്‍ത്തി യുടെ പ്രിയപ്പെട്ട സൈനികരില്‍ ഒരാളായി മാറാന്‍ സെബസ്ത്യാനോസിനു കഴിഞ്ഞു. ക്രൈസ്ത വപീഡന കാലം തുടങ്ങിയതോടെയാണ് സെബസ്ത്യാനോസ് ചക്രവര്‍ത്തിയുമായി അകന്നത്. സൈനിക ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ അദ്ദേഹം തയാറായില്ല. പീഡനങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുന്ന ക്രൈസ്തവരെ സഹായിക്കുവാന്‍ സൈനികന്‍ എന്ന നിലയിലുള്ള തന്റെ അധികാരങ്ങള്‍ സഹായിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് അറിയാമായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവില്‍ വിശ്വസിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ തടവിലാക്കപ്പെട്ടവരെ സെബസ്ത്യാനോസ് സന്ദര്‍ ശിക്കുകയും അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അവര്‍ക്കു വേണ്ടി അദ്ദേഹം പ്രാര്‍ഥിച്ചു. രോഗികളെ സന്ദര്‍ശിക്കുവാനും ദരിദ്രരെ സാമ്പത്തികമായി സഹായിക്കുവാനും അദ്ദേഹം എപ്പോഴും ശ്രമിച്ചു. അങ്ങനെയിരിക്കെ, മാര്‍ക്കസ് എന്നും മര്‍സല്ലിനസ് എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് ക്രൈസ്തവ യുവാക്കള്‍ തടവിലാക്കപ്പെട്ടു. ക്രൂരമായ പീഡനങ്ങള്‍ക്കൊടുവില്‍ യേശുവിനെ തള്ളിപ്പറയാനും അതുവഴി തടവറയില്‍ നിന്നും പീഡനങ്ങളില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുവാനും അവര്‍ സമ്മതിച്ചു. എന്നാല്‍, ഇതറിഞ്ഞ സെബസ്ത്യാനോസ് തടവറയിലെത്തി ഇവരെ ഉപദേശിച്ചു. യേശുവിനെ തള്ളിപ്പറയുന്നതിനെപ്പറ്റി ചിന്തിച്ചുപോയതില്‍ അവര്‍ പശ്ചാത്തപിച്ചു. തടവറയില്‍ കാവല്‍ നിന്നിരുന്ന മറ്റൊരു സൈനികന്റെ ഭാര്യ ഊമയായിരുന്നു. സെബസ്ത്യാനോസ് ഈ സ്ത്രീയെ വിളിച്ച് അവളുടെ നെറ്റിയില്‍ കുരിശു വരച്ചു. ഇതോടെ, അവള്‍ക്ക് സംസാരശേഷി തിരിച്ചുകിട്ടി. ഈ അദ്ഭുതത്തിനു സാക്ഷിയായ ഇരുപതോളം സൈനികരും റോമന്‍ ഗവര്‍ണറും അപ്പോള്‍ തന്നെ യേശുവില്‍ വിശ്വസിച്ച് ക്രൈസ്തവമതം സ്വീകരിച്ചു. ക്രൈസ്തവ വിരോധികളായ ചിലര്‍ സെബസ്ത്യാനോസിന്റെ അദ്ഭുതപ്രവര്‍ത്തികള്‍ ചക്രവര്‍ത്തി യുടെ മുന്നിലെത്തിച്ചു. ക്രൈസ്തവനാകുക എന്നത് മരണം ഉറപ്പാകുന്ന ശിക്ഷയായിരുന്നു അന്ന്. ചക്രവര്‍ത്തി സെബസ്ത്യാനോസിനോട് ജൂപ്പിറ്റര്‍ ദേവനെ ആരാധിക്കുവാന്‍ കല്പിച്ചു. ക്രിസ്തുമതം ഉപേക്ഷിച്ചാല്‍ പല പദവികളും നല്‍കാമെന്നും ധാരാളം പണം സമ്പാദിക്കാനാകു മെന്നും പ്രലോഭനങ്ങളുണ്ടായി. സെബസ്ത്യാനോസ് വഴങ്ങിയില്ല. ഒടുവില്‍ ചക്രവര്‍ത്തി മരണ ശിക്ഷ വിധിച്ചു. സെബസ്ത്യാനോസിനെ ഒരു മരത്തില്‍ ബന്ധിച്ച ശേഷം പടയാളികള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നേരെ അമ്പുകളയച്ചു. ദേഹം മുഴുവന്‍ ശരങ്ങള്‍ കുത്തിക്കയറി. രക്തം വാര്‍ന്നൊഴുകി. അക്ഷമനായി ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ശരങ്ങളേറ്റുവാങ്ങി. ഒടുവില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകള ടഞ്ഞു. സെബസ്ത്യാനോസ് മരിച്ചുവെന്നു കരുതി സൈനികള്‍ സ്ഥലം വിട്ടു. ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസിയായ ഒരു സ്ത്രീ രഹസ്യമായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൃതദേഹമെടുത്ത് അടക്കം ചെയ്യാനായി വന്നു. വിശുദ്ധന്‍ മരിച്ചിട്ടില്ലെന്നു കണ്ടെത്തി അവര്‍ അദ്ദേഹത്തെ ശുശ്രൂഷിച്ചു. എന്നാല്‍, ഈ സംഭവം ഉടന്‍തന്നെ ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ ചെവിയിലെത്തി. അദ്ദേഹം ഇരുമ്പുവടി കൊണ്ട് അടിച്ച് വിശുദ്ധനെ കൊല്ലാന്‍ ഉത്തരവിട്ടു. അപ്രകാരം വലിയ ഇരുമ്പുലക്ക കൊണ്ടുള്ള അടിയേറ്റ് ആ വിശുദ്ധന്‍ മരണമേറ്റുവാങ്ങി.

വിശുദ്ധരായ സക്കറിയയും എലിസബത്തും

November 05: വിശുദ്ധരായ സക്കറിയയും എലിസബത്തും

zechariah-elizabeth

ചരിത്രപരമായി ഇന്ന് വിശുദ്ധ സ്നാപക യോഹന്നാന്റെ മാതാപിതാക്കളായ വിശുദ്ധ സക്കറിയായുടെയും എലിസബത്തിന്റെയും തിരുനാളാണ്. പല വിശുദ്ധരുടെയും പേരായ എലിസബത്ത് എന്ന പേരിന്റെ അര്‍ത്ഥം ‘ആരാധിക്കുന്നവൾ’ എന്നാണ്. ഈ വിശുദ്ധയെ കുറിച്ച് നമുക്ക് ആകെ അറിയാവുന്നത് വിശുദ്ധ ലൂക്കായുടെ സുവിശേഷത്തില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതിന് പ്രകാരം സക്കറിയായുടെ ഭാര്യയും വിശുദ്ധ സ്നാപക യോഹന്നാന്റെ അമ്മയുമാണ് എന്നതാണ്.

പുരോഹിതനായ ആരോണിന്റെ പിന്‍തലമുറക്കാരിയുമാണ് ഈ വിശുദ്ധ. സുവിശേഷമനുസരിച്ച് ജൂദിയ എന്ന മലയോര പട്ടണത്തില്‍ തന്റെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ ഒപ്പം കറപുരളാത്ത ജീവിതം നയിച്ചവളാണ് വിശുദ്ധ. ഒരു മകന് വേണ്ടിയുള്ള തുടര്‍ച്ചയായ പ്രാര്‍ത്ഥനകളുമായി ജീവിച്ച ഈ വിശുദ്ധ, പ്രായമേറിയപ്പോള്‍ ഇനിയൊരിക്കലും തനിക്കൊരു മകനുണ്ടാവില്ലെന്ന് മുൻവിധി നടത്തി. ഒരു ദിവസം സക്കറിയാ ദേവാലയത്തില്‍ ശുശ്രൂഷ ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വേളയില്‍ അള്‍ത്താരയുടെ വലതു വശത്തായി വിശുദ്ധ ഗബ്രിയേല്‍ മാലാഖ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും എലിസബത്തിനു ഒരു മകന്‍ ജനിക്കുമെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.

അവള്‍ക്ക് ആറുമാസം ഗര്‍ഭമായിരിക്കുമ്പോളാണ് പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിന്റെ സന്ദര്‍ശനം. മഹാന്മാരായ പല കലാകാരന്മാരുടെയും ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് പാത്രമായിട്ടുള്ള ഹൃദയ സ്പര്ശിയായിട്ടുള്ള ഒരു സന്ദര്‍ഭമാണ് ഈ സന്ദര്‍ശനം. ഗബ്രിയേല്‍ മാലാഖ പിന്നീടാണ് മറിയത്തോട് അവളെ കുറിച്ചുള്ള ദൈവീക പദ്ധതി വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. അതിനോടൊപ്പം തന്നെ അവളുടെ ചാര്‍ച്ചക്കാരിയായ എലിസബത്ത് കുഞ്ഞിനെ വഹിക്കുന്ന കാര്യവും അവളെ അറിയിക്കുന്നു. ഇതുകേട്ട് സന്തോഷവതിയായ മറിയം താനും ഉടന്‍ തന്നെ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാകും എന്ന കാര്യം അറിയിക്കുന്നതിനും എലിസബത്തിന്റെ സന്തോഷത്തില്‍ പങ്ക് ചേരുന്നതിനായി അവളെ സന്ദര്‍ശിക്കുവാൻ പുറപ്പെട്ടു. നസ്രത്തിലെ പൊടിനിറഞ്ഞ വഴികള്‍ താണ്ടിയാണ് അവള്‍ ജൂദിയായിലെത്തുന്നത്.

മറിയത്തിന്റെ ആഗമനത്തിൽ സന്തോഷവതിയായ എലിസബത്ത് രക്ഷകന്റെ വരവിനെ കുറിച്ച് മുന്‍കൂട്ടി അറിഞ്ഞ “എന്റെ രക്ഷകന്റെ അമ്മ” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടു അവളെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. എലിസബത്തിന്റെ അഭിസംബോധന ഇപ്രകാരമായിരുന്നു “നീ സ്ത്രീകളില്‍ അനുഗൃഹീതയാണ്. നിന്റെ ഉദരഫലവും അനുഗൃഹീതം. എന്റെ കര്‍ത്താവിന്റെ അമ്മ എന്റെ അടുത്തു വരാനുള്ള ഈ ഭാഗ്യം എനിക്ക് എവിടെ നിന്ന്? ഇതാ, നിന്റെ അഭിവാദനസ്വരം എന്റെ ചെവികളില്‍ പതിച്ചപ്പോള്‍ ശിശു എന്റെ ഉദരത്തില്‍ സന്തോഷത്താല്‍ കുതിച്ചുചാടി. കര്‍ത്താവ് അരുളിച്ചെയ്ത കാര്യങ്ങള്‍ നിറവേറുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചവള്‍ ഭാഗ്യവതി”.

എലിസബത്ത് കുഞ്ഞിന് ജന്മം നല്കിയപ്പോള്‍ അവളുടെ കൂട്ടുകാരികളും അയല്‍ക്കാരും അവളുടെ ഒപ്പം ആഹ്ലാദിച്ചിരുന്നതായി സുവിശേഷത്തില്‍ പറയുന്നുണ്ട്. കൂടാതെ, കുഞ്ഞിനെ പരിഛേദനത്തിനായി കൊണ്ടു വന്നപ്പോള്‍ എല്ലാവരും കുഞ്ഞിന് പിതാവിന്റെ പേര് നല്കണം എന്ന് തീരുമാനിച്ചപ്പോള്‍ എലിസബത്താണ് “അവന്റെ പേര് യോഹന്നാന് എന്നായിരിക്കണം” എന്ന് പറഞ്ഞത്. വിശുദ്ധ സക്കറിയായുടെയും തിരുന്നാള്‍ വിശുദ്ധ എലിസബത്തിന്റെ ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് ആഘോഷിക്കുന്നത്. വിശുദ്ധന്‍ ആബിയായുടെ വംശത്തില്‍ പിറന്നവനും, പുരോഹിതനുമാമായിരുന്നു.

അക്കാലങ്ങളിലെ കീഴ് വഴക്കം അനുസരിച്ച് ദേവാലയശുശ്രൂഷകള്‍ നിറവേറ്റുന്നതിന് ഓരോ ആഴ്ചയിലും ഓരോ പുരോഹിതരെ നറുക്കിട്ടെടുക്കുക പതിവായിരുന്നു. അതനുസരിച്ച് ആ ആഴ്ചത്തെ ദേവാലയശുശ്രൂഷകള്‍ സക്കറിയായുടെ കടമയായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ ഏകനായി അൾത്താരയിൽ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങള്‍ പുകക്കുകയും മറ്റ് ശുശ്രൂഷകളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ട് നില്‍ക്കുമ്പോളാണ് അൾത്താരയുടെ വലതു വശത്തായി വിശുദ്ധ ഗബ്രിയേല്‍ മാലാഖ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. ദര്‍ശനം കിട്ടിയ മാത്രയില്‍ സക്കറിയ ഭയപ്പെട്ടു.

അപ്പോള്‍ ഗബ്രിയേല്‍ മാലാഖ, വിശുദ്ധനോട് തന്റെയും ഭാര്യയുടെയും പ്രാര്‍ത്ഥനകൾ നിറവേറപ്പെടാൻ പോവുകയാണെന്നും അവർക്ക് ഉടൻ തന്നെ ഒരു മകന്‍ ജനിക്കുമെന്നും അവനെ യോഹന്നാന്‍ എന്ന പേരില്‍ വിളിക്കണമെന്നും അറിയിച്ചു. സക്കറിയാക്ക് ഇത് വിശ്വസിക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. കാരണം, തനിക്കും തന്റെ ഭാര്യക്കും പ്രായമേറി എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തെ അലട്ടിയ ദുഃഖം. തന്റെ ഭയത്തെ കീഴ്പെടുത്തി കൊണ്ട് സക്കറിയാ വിശുദ്ധ ഗബ്രിയേല്‍ മാലാഖയോട് ഒരു അടയാളത്തിനായി ആവശ്യപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം ഇപ്രകാരം സംശയിച്ചതിനാല്‍, ഈ അരുളപ്പാട് നിറവേറ്റപ്പെടുന്നത് വരെ സക്കറിയാ ഊമയായിരിക്കുമെന്നറിയിച്ചതിന് ശേഷം മാലാഖ അപ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ഉടൻ തന്നെ ദേവാലയത്തില്‍ നിന്നും പുറത്ത് വന്ന സക്കറിയ ഊമയായിരിക്കുന്നത് കണ്ട ജനങ്ങള് അദ്ദേഹത്തിന് ദൈവത്തിന്റെ ദര്‍ശനം ഉണ്ടായെന്ന് വിശ്വസിച്ചു. എലിസബത്ത് ഗര്‍ഭവതിയാവുകയും ക്രിസ്തുവിന്റെ വഴിയൊരുക്കുവാനായി പിറന്ന വിശുദ്ധ യോഹന്നാനു ജന്മം നല്‍കുകയും ചെയ്തു. എട്ട് ദിവസത്തിന് ശേഷം കുഞ്ഞിന്റെ പരിഛേദന സമയത്താണ് എലിസബത്ത് കുഞ്ഞിനു യോഹന്നാന് എന്ന പേരിടണം എന്നാവശ്യപ്പെട്ടത്.

ആ സമയത്തും സംസാരിക്കുവാന്‍ കഴിയാതിരുന്ന സക്കറിയ ഒരു ഫലകം ആവശ്യപ്പെടുകയും അതില്‍ “യോഹന്നാന് എന്നാണ് അവന്റെ പേര്” എന്നെഴുതുകയും ചെയ്തു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംസാര ശേഷി തിരികെ ലഭിച്ചു. സംസാര ശേഷി ലഭിച്ച ഉടന്‍ തന്നെ അദ്ദേഹം ദൈവത്തെ വാഴ്ത്തി സ്തുതിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി. പുതിയ നിയമത്തില്‍ ഇതിൽ കൂടുതലായൊന്നും സക്കറിയായെ കുറിച്ച് പറയുന്നില്ല.

ഇതര വിശുദ്ധര്‍

1. ഇറ്റലിയിലെ അഗുസ്റ്റിനും പൗളിനയും

2. ബെര്‍ട്ടില്ല

3. ബ്രേഷിയാ ബിഷപ്പായിരുന്ന ദോമിനാത്തോര്‍

Relic of Blessed Rani Maria

സിസ്റ്റർ റാണി മരിയയുടെ തിരുശേഷിപ്പ് അക്രമിയുടെ കുത്തേറ്റ് പിളർന്ന വാരിയെല്ല്

Parents of Blessed Rani Maria Bless Samundhar Sing

സിസ്റ്റർ റാണി മരിയ രക്തനക്ഷത്രം

A Historical Narrative in Malayalam

about the Life of Blessed Rani Maria

*സിസ്റ്റർ റാണി മരിയ രക്തനക്ഷത്രം*

*ഇന്‍ഡോര്‍ ഒരുങ്ങി നവംബർ 4നായി* …………..

സമുന്ദർസിംഗ് മധ്യപ്രദേശിലെ ഉദയ്നഗറിൽ മിർജാപ്പൂർ ഗ്രാമത്തിലെ വാടകക്കൊലയാളിയായിരുന്നു നാലാംക്ലാസ് വരെ മാത്രം പഠിച്ച ഒരു ഗുണ്ട. പ്രമാണിയും ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് മുഖ്യനും പ്രാദേശിക രാഷ്ട്രീയക്കാരനുമൊക്കെയായിരുന്ന ജീവൻസിംഗ് ഇരുപത്തയ്യായിരം രൂപ പ്രതിഫലം പറഞ്ഞാണ് ആ കൊടുംപാതകം ഉറപ്പിച്ചത്. കേരളക്കാരി സിസ്റ്റർ റാണി മരിയയെ വകവരുത്തണം. ദിവസങ്ങളും മാസങ്ങളും നീണ്ട ഗൂഢാലോചനയ്ക്കൊടുവിലായിരുന്നു ആ തീരുമാനം.

ജീവൻസിംഗ് സമുന്ദറിനെ ഉദയ്നഗറിലെ വീട്ടിലേക്ക് ഒരു രാത്രി വിളിച്ചുവരുത്തി ആദ്യഗഡുവായി അയ്യായിരം രൂപ കൊടുത്തു. ഒപ്പം വാറ്റുചാരായവും. പൈശാചികമായ രാത്രി കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ ജീവൻസിംഗിനൊപ്പം അയാളുടെ കൂട്ടാളിയായി ധർമേന്ദ്ര സിംഗുമുണ്ടായിരുന്നു. ജൻമിവാഴ്ചയ്ക്കും കർഷക ചൂഷണത്തിനുമെതിരേ ഗ്രാമീണരെ ശാക്തീകരിക്കുന്ന റാണി മരിയ. വരുമാനത്തിന്‍റെ വിഹിതം ബാങ്കിൽ നിക്ഷേപിച്ച് കൃഷി ചെയ്യാനും വട്ടിപ്പലിശക്കാരുടെ മുന്നിൽ ജീവിതം പണയം വയ്ക്കാതിരിക്കാനും പഠിപ്പിക്കുന്ന കന്യാസ്ത്രീ. വോട്ടുബാങ്കുകളും അടിമകളുമായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന ഗോത്രവാസികളെ സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച ഈ കന്യാസ്ത്രിയെ എങ്ങനെ വേണം കൊലചെയ്യാൻ.ഉദയ്നഗർ സ്നേഹസദൻ ഫ്രാൻസിസ്കൻ ക്ലാരമഠത്തിന് അഞ്ചു മിനിറ്റുമാത്രം അകലെ റോഡരികിലാണ് ജീവൻസിംഗിൻറെ വീട്. 1995 ഫെബ്രുവരി 25ന് അവധിക്ക് സിസ്റ്റർ റാണി മരിയ കേരളത്തിലേക്ക് പോകുമെന്നറിഞ്ഞ ജീവൻസിംഗ് ആ തീരുമാനമെടുത്തു, യേശു സിസ്റ്റർ ഇനി മടങ്ങിവരരുത്. അന്നു രാവിലെ 8.15ന് ഉദയ്നഗറിലെ മഠത്തിനു മുന്നിൽനിന്ന് ഇൻഡോറിലേക്കുള്ള കപിൽ ബസിൽ നാട്ടിലേക്കു യാത്ര പുറപ്പെടുന്പോൾ കണ്ടക്ടർ പിൻനിരയിലെ സീറ്റ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി പറഞ്ഞു. യേശു സിസ്റ്റർ ഇവിടെ ഇരിക്കാം. വിന്ധ്യപർവതനിരയിലെ കാടുകളും കുന്നുകളും കുഴികളും തോടുകളും താണ്ടി 107 കിലോമീറ്റർ ദുർഘട വനപാതയിലൂടെ യാത്ര. വിജനമായ മണ്‍റോഡുകളിലൂടെ ബസ് കിതച്ചു നീങ്ങി.

മൂന്നു മണിക്കൂർ വേണം ഇൻഡോറിലേക്ക്. അവിടെ നിന്ന് ഭോപ്പാലിലേക്കും തുടർന്ന് കേരളത്തിലേക്കും ട്രെയിനുകൾ കയറണം. ആലുവ എഫ്സിസി ജനറലേറ്റിലെ മീറ്റിംഗിൽ പങ്കെടുത്തശേഷം പുല്ലുവഴിയിലെ വട്ടാലിൽ കുടുംബവീട്ടിലെത്തി പ്രായം ചെന്ന അപ്പനെയും അമ്മയെയും കുടുംബാംഗങ്ങളെയും കാണണം. രണ്ടു വർഷം കൂടി നാട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയാണ്. ഈ യാത്രയിൽ ആസൂത്രിതമായായിരുന്നു കൊലയാളികളുടെ നീക്കങ്ങൾ. ജീവൻസിംഗിനും ധർമേന്ദ്രസിംഗിനുമൊപ്പം കപിൽ ബസിൽ വലിയൊരു കഠാരയുമായി സമുന്ദറും മുൻനിരയിൽ ഇടംപിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഇതറിഞ്ഞാ ണ് കണ്ടക്ടർ സിസ്റ്ററെ പിൻസീറ്റിൽ ഇരുത്തിയതത്രെ. ഇൻഡോർ മെഡിക്കൽ കോളജിലേക്കുള്ള ഏതാനും സ്ത്രീകൾ ഉൾപ്പെടെ യാത്രക്കാരിൽ പലരും റാണി മരിയയുടെ സ്നേഹ സേവന വലയത്തിൽപ്പെട്ടവരായിരുന്നു. സിറ്റീൽ ഇരുന്നയുടൻ സിസ്റ്റർ ജപമാല കൈയിലെടുത്തു ചൊല്ലിത്തുടങ്ങി. ഇതേ സമയം കൃത്യം എപ്പോൾ നടത്തണമെന്ന ആലോചനയിലായിരുന്നു മുന്നിലിരുന്ന മൂവർ സംഘം.

ലൊഹേരി നദി താണ്ടി ബസ് ഒരു മണിക്കൂർ ഇഴഞ്ഞു. നാച്ചൻബോർ മലയുടെ അടിവാരമെത്തിയപ്പോൾ വെള്ളവസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്ന സമുന്ദർസിംഗ് ഡ്രൈവറോട് ബസ് നിർത്തുവാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഒരു കല്ലന്പലത്തിനു മുന്നിൽ നിറുത്തിയ ബസിൽനിന്ന് അയാൾ ഒരു നാളികേരവുമായി ചാടിയിറങ്ങി കല്ലിൽ എറിഞ്ഞുടച്ചു. തിരികെ കയറി കഠാരകൊണ്ട് തേങ്ങ പൂളുകളാക്കി അയാൾ ബസിലെ യാത്രക്കാർക്ക് വിതരണം ചെയ്തുതുടങ്ങി. നരബലിക്ക് ഒരുക്കമായുള്ള ആഭിചാരക്രിയയായിരുന്നു അത്. ക്രൂരഭാവത്തോടെ റാണി മരിയയ്ക്കു മുന്നിലുമെത്തി സമുന്ദർ.
തേങ്ങാ ഉടയ്ക്കാൻ എന്താണ് ഇന്നിത്ര വിശേഷം സിസ്റ്റർ ചോദിച്ചു.
അറിഞ്ഞുകൂടേ, നിന്നെ കൊല്ലാനുള്ള ഒരുക്കമാണ് കഴിച്ചത്. ആശങ്കയോടെ സിസ്റ്റർ പ്രാർഥനയിൽ മുഴുകിയിരുന്നു. മിനിറ്റുകൾ ബാക്കി ആ കഠാരകൊണ്ട് സമുന്ദർ സിസ്റ്റർ റാണിയുടെ മുഖത്തു തോണ്ടി. തട്ടിമാറ്റൻ ശ്രമിച്ച നിമിഷം അയാൾ നെഞ്ചിലേക്ക് ആ കഠാര കുത്തിത്താഴ്ത്തി. ബസിനുള്ളിൽ ചോര ചീറ്റി ഒഴുകി. ഈശോയേ എന്ന വിളി ആവർത്തിക്കുന്ന നിലവിളിയിലെത്തിയപ്പോൾ ബസ് നിറുത്തി യാത്രക്കാർ ഇറങ്ങിയോടി. അവശതയിലായിരുന്ന ഏതാനും രോഗികൾ ചോരച്ചാലുകൾ കണ്ടു ഭയന്നുകാറി. നെഞ്ചിൽ നിന്നു മുഖത്തേക്കും വയറ്റിലേക്കുമൊക്കെ കഠാര തുടരെ പാഞ്ഞിറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. തലമുണ്ട് വേർപെട്ടതോടെ മുടിയിലും കാലുകളിലും പിടിച്ചു പുറത്തേക്കു വലിച്ചിഴച്ചു. മരണവേദനയിൽ റാണി മരിയ ബസിന്‍റെ കന്പിയിൽ പിടിമുറുക്കിയപ്പോൾ ആ കൈകളിൽ സമുന്ദർ കത്തി കൊണ്ടുവെട്ടി പിടിവിടുവിച്ചു. ശരീരത്തിൽനിന്നും മാംസം അടർന്നുപോകുകയായിരുന്നു അപ്പോൾ. വലിച്ചു പുറത്തിട്ട ഡ്രൈവറോട് സിസ്റ്ററിൻറെ ശരീരത്തിലൂടെ ബസ് കയറ്റാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു. അതുണ്ടാകാതെ വന്നപ്പോൾ നെറ്റിയിലും കണ്ണിലും കവിളിലും മൂക്കിലും തലയിലും മുതുകിലുമെല്ലാം തുരുതുരാ ഇയാൾ ആഞ്ഞുകുത്തി. പൈശാചിക കൃത്യം അവസാനിപ്പിക്കുന്പോൾ ആഴത്തിൽ 54 കുത്തുകളുണ്ടായിരുന്നു 41 കാരിയായ ആ കന്യാസ്ത്രീയുടെ ശരീരത്തിൽ. മരണം ഉറപ്പാക്കാൻ കൊലയാളി കഴുത്തിലെ ഞരന്പു മുറിച്ചശേഷമാണ് പിൻവാങ്ങിയത്. അതിദാരുണമായ വിശ്വാസ രക്തസാക്ഷിത്വം ആ വനഗ്രാമത്തിൽ അങ്ങനെ പൂർത്തിയായി. ആസൂത്രകരായ ജീവൻസിംഗും ധർമേന്ദ്രസിംഗും നീചമായ നരഹത്യനോക്കി പുറത്തുനിന്നു. പോലീസും ഇൻഡോറിൽ നിന്നുള്ള സഭാധികൃതരും എത്തുന്പോൾ ചോരയിൽ കുളിച്ച മൃതദേഹം വഴിയോരത്ത് കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതെ നാലു മണിക്കൂറോളം.ചോര ഉണങ്ങിയ കത്തി നദിയിൽ എറിഞ്ഞശേഷം സമുന്ദർസിംഗ് വനത്തിൽ ഒളിച്ചു.ജീവൻസിംഗും ധർമേന്ദ്രസിംഗും ഒളിവിൽപ്പോയി സ്വാധീനം ചെലുത്തി രക്ഷപ്പെടാൻ നീക്കം തുടങ്ങി. മധ്യപ്രദേശിലും ദേശവ്യാപകമായും പ്രതിഷേധ കൊടുങ്കാറ്റ് ഉയർന്നതോടെ രണ്ടു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മൂന്നു പേരും അറസ്റ്റിലായി.

ഏറെ നാൾ നീണ്ട വിചാരണക്കൊടുവിൽ 21 വർഷത്തെ തടവുശിക്ഷക്കു വിധിക്കപ്പെട്ട സാമന്ദർ ഇൻഡോർ സെൻട്രൽ ജയിലിലായി. സാക്ഷികളെ സ്വാധീനിച്ച ജീവൻസിംഗും ധർമേന്ദ്രസിംഗും തെളിവുകളുടെ അഭാവത്തിൽ രക്ഷപ്പെട്ട് വീണ്ടും പഴയ വാഴ്ചയിലേക്കു മടങ്ങി. സാമന്ദർ എന്ന കുറ്റവാളിയുടെ പക തടവറയിലും ശമിച്ചിരുന്നില്ല. അന്നു റാണി മരിയയോടായിരുന്നില്ല, തന്നെ ചതിച്ച ജീവൻ സിംഗിനോടായിരുന്നു പക. പറഞ്ഞുറപ്പിച്ച തുകയിൽ ഇരുപതിനായിരം തന്നില്ലെന്നു മാത്രമല്ല കേസിൽ ഒറ്റിക്കൊടുത്ത് അവർ രക്ഷപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കുടുംബത്തെ സഹായിച്ചില്ല. ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികൾ. എപ്പോഴും തലവേദന. ജാമ്യം കിട്ടുന്ന ദിവസം പുറത്തിറങ്ങുന്ന ദിവസം ജീവൻസിംഗിനെയും ധർമേന്ദ്ര സിംഗിനെയും കുത്തിക്കൊന്ന ശേഷം ആത്മഹത്യ ചെയ്യണമെന്നതായിരുന്നു സമീന്ദറിൻറെ തീരുമാനം. അറസ്റ്റിലായി ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഒന്നര വയസുള്ള കുട്ടി മരിച്ചു. ഭാര്യ മറ്റൊരാളെ വിവാഹം ചെയ്തു. ആദ്യം അനുജനും മറ്റും ജയിലിലെത്തിയിരുന്നു. പിന്നീട് അവരും ഉപേക്ഷിച്ചുപോയി.

മധ്യപ്രദേശിൽ സ്വാമി സദാനന്ദ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന സ്വാമിയച്ചനാണ് ഇയാളുടെ മാനസാന്തരത്തിലേക്കുള്ള വാതിൽ തുറന്നിട്ടത്. ഒല്ലൂർ സ്വദേശി സിഎംഐ വൈദികനായ ഫാ. മൈക്കിൾ പുറാട്ടുകര എന്ന സ്വാമിയച്ചൻ. കാവികൈലിയും മേൽമുണ്ടും ജപമാലയും ധരിച്ചു ജീവിച്ചിരുന്ന സന്യാസി. അവിടെ ഗ്രാമങ്ങളിൽ ചികിത്സയും ശുശ്രൂഷയും നടത്തിയിരുന്ന, ഒരു നേരം മാത്രം ഭക്ഷിച്ചിരുന്ന, പാദരക്ഷ ധരിക്കാത്ത താപസൻ. ജയിൽ കുറ്റവാളികളുടെ മാനസാന്തരത്തിലും മോചനത്തിലും പുനരധിവാസത്തിലും സമർപ്പിതമായിരുന്നു സ്വമിയച്ചൻറെ ജീവിതം.

സമീന്ദറിൻറെ തടവ് ഏഴാം വർഷം എത്തിയ കാലത്ത് സാഗർ രൂപതയിലെ നരസിംഹപൂരിലുള്ള സച്ചിതാനന്ദ ആശ്രമത്തിൽനിന്നും സ്വാമിയച്ചൻ ഇൻഡോർ ജയിലിലെത്തി. സാമന്ദറിനെ മാനസാന്തരപ്പെടുത്തണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ 40 ദിവസം ഉപവാസവും പ്രാർഥനയുമാണ് അച്ചൻ ജയിലിലെത്തിയത്. കൊടുംപാതകമാണ് ചെയ്തതെങ്കിലും റാണി മരിയയുടെ ബന്ധുക്കൾ സമീന്ദറിനോടു ക്ഷമിച്ചുവെന്നും അവർക്ക് പകയില്ലെന്നും സ്വാമിയച്ചൻ പറഞ്ഞപ്പോഴൊക്കെ പൈശാചിക മുഖത്തോടെ നിർവികാരനായി അയാൽ തടവറയിൽ ഇരുന്നതേയുള്ളു. ഉറച്ച തീരുമാനത്തോടെ സ്വാമിയച്ചൻ ആറു മാസത്തോളം ഇടയ്ക്കിടെ ജയിലിലെത്തി സംസാരിച്ചുപോന്നു. സ്വാമിയച്ചൻറെ വാക്കുകൾ സമീന്ദറിൽ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിത്തുപാകിത്തുടങ്ങി. റാണി മരിയയുടെ അനുജത്തി ഭോപ്പാലിലുള്ള സിസ്റ്റർ സെൽമി കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതായി അച്ചൻ സാമന്ദറിനെ അറിയിച്ച നിമിഷം കുനിഞ്ഞ ശിരസോടെ സ്വാമിയച്ചൻറെ കൈകളിൽ അമർന്ന് കുറ്റവാളി കരഞ്ഞു. യാതൊരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത കന്യാസ്ത്രീയെ നീചമായി കൊലചെയ്തതിന് ദൈവം മാപ്പുതരില്ലെന്ന് വിതുന്പിപ്പറഞ്ഞു. പശ്ചാത്തപിച്ച് നൻമ ചെയ്താൽ ക്ഷമിക്കുന്നവനാണ് ദൈവമെന്ന അച്ചൻറെ വാക്കാണ് മാനസാന്തരത്തിനു വിത്തുപാകിയത്. സഹോദരിയെ കൊല ചെയ്തയാളെ സന്ദർശിച്ച് ശത്രുവിനോടു ക്ഷമിക്കുകയെന്ന ഉദാത്തമായ ക്രിസ്തുവചനം പാലിക്കാൻ സിസ്റ്റർ സെൽമി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. കാൻസർ രോഗിണിയായി മലേറിയയും മഞ്ഞപ്പിത്തവും ബാധിച്ച മരണാസന്നയായിരുന്ന സിസ്റ്റർ സെൽമിക്ക് അത്ഭുത സൗഖ്യം കിട്ടിയത് രക്തസാക്ഷിത്വം വഹിച്ച സഹോദരിയുടെ മധ്യസ്ഥം അപേക്ഷിച്ചാണെന്ന് സെൽമി വിശ്വസിക്കുന്നു. സമീന്ദർ മാനസാന്തരപ്പെടുന്നു എന്ന് സ്വാമിയച്ചൻ പറഞ്ഞ നിമിഷം ഞാൻ ദൈവത്തിന് നന്ദി പറഞ്ഞു. ഏറ്റവും സന്തോഷിക്കുക സ്വർഗത്തിലായിരിക്കുന്ന സഹോദരി റാണിയായിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് സമീന്ദറിനെ സഹോദരനായി സ്വീകരിക്കാൻ ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചത് സിസ്റ്റർ സെൽമി പറഞ്ഞു.

2002 ഓഗസ്റ്റ് 21ന് സിസ്റ്റർ സെൽമിയും എഫ്സിസി സഭയിലെ അഞ്ച് കന്യാസ്ത്രീകളിലും സ്വാമി അച്ചനോടൊപ്പം ജയിലിലെത്തിയതറഞ്ഞ് സമീന്ദർ നിലവിളിച്ചു കരഞ്ഞു. ആറു മിനിറ്റു മാത്രമായിരുന്നു കൂടിക്കാഴ്ച. ആ രക്ഷാബന്ധൻ ദിനത്തിൽ സിസ്റ്റർ സെൽമി സമീന്ദറിൻറെ കൈയിൽ രാഖി കെട്ടി മധുരം നൽകി സഹോദരനായി സ്വകരിച്ചു. കുരിശിലെ ക്ഷമയും സ്നേഹവും ഒരിക്കൽകൂടി ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നനിമിഷം. പിന്നീട് റാണി മരിയയുടെ അമ്മ ഏലീശ്വായും സഹോദരൻ സ്റ്റീഫനും ജയിലെത്തി സമീന്ദറിനെ സന്ദർശിച്ചു ക്ഷമയുടെ പുണ്യം പങ്കുവച്ചു. നിന്നെ മകനെപ്പോലെ സ്വീകരിക്കുന്നുവെന്ന് ഏലീശ്വാ പറഞ്ഞപ്പോൾ പശ്ചാത്താപത്തിൻറെ വേരുകൾക്ക് ആഴമേറി.

റാണി മരിയയുടെ കുടുംബവും ക്ലാരസഭാംഗങ്ങളും സമീന്ദറിനോട് ക്ഷമിക്കുന്നതായി മധ്യപ്രദേശ് സർക്കാരിനും ഗവർണർക്കും ജയിൽ അധികാരികൾക്കും കത്തു നൽകിയതിനൊപ്പം ശിക്ഷയുടെ കാലാവധി ചുരുക്കി വിട്ടയയ്ക്കണമെന്നും അഭ്യർഥിതോടെ 2006 ഓഗസ്റ്റ് 22ന് സമീന്ദർ പുറത്തിറങ്ങി. റോഡിലെത്തിയ നിമിഷം സമീന്ദർ സിസ്റ്റർ സെൽമിയെയും സ്വാമിയച്ചനെയും ഫോണിൽ വിളിച്ച് നന്ദി അറിയിച്ചു. ഉദയ്നഗറിലെത്തി റാണി മരിയയുടെ കബറിടത്തിൽ വീണു കരഞ്ഞു. സിസ്റ്റർ റാണിയുടെ പിതാവ് വട്ടാലിൽ പൈലി രോഗബാധിതനായി അറിഞ്ഞ് അദ്ദേഹത്തെ കാണാനും ക്ഷമചോദിക്കാനും സമീന്ദർ താമസസ്ഥലത്തുനിന്നും 450 കിലോമീറ്റർ അകലെ നരസിംഹപുരി ആശ്രമത്തിലെത്തി സ്വാമിയച്ചനെ കണ്ട് കേരളത്തിലെത്താൻ ആഗ്രഹം അറിയിച്ചു. ഇതേത്തുടർന്ന് സ്വാമിയച്ചൻ സമീന്ദറുമായി പുല്ലുവഴിയിലെ വീട്ടിലെത്തി പൈെലിയെ കണ്ട് ക്ഷമായാചനം നടത്തി. വീട്ടിൽ സിസ്റ്റർ റാണിയുടെ ചിത്രം കണ്ട സമീന്ദർ കരഞ്ഞു. പുല്ലുവഴി സെൻറ് ആൻറണീസ് പള്ളിയും റാണി മരിയ മ്യൂസിയവും സന്ദർശിച്ചശേം സിഎംഎസി ആലുവ ജനറലേറ്റിലെത്തി ക്ഷമാപണം നടത്തി. ഇതോടകം നാലു തവണ റാണി മരിയയുടെ വീട്ടിൽ സമന്ദർ വന്നിട്ടുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ സെപ്റ്റംബറിൽ ഏലീശ്വ മരണാസന്നയാണെന്ന് അറിഞ്ഞ് ഇദ്ദേഹം വട്ടാലിൽ വീട്ടിലെത്തി.
കട്ടിലിനരുകിലിരുന്ന് അയാൾ അമ്മാ…അമ്മാ… എന്ന് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ കണ്ടുനിന്നവരുടെയും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അനുജത്തി സിസ്റ്റർ സെൽമി നീട്ടിയ പാത്രത്തിൽ നിന്ന് കഞ്ഞിവെള്ളം സ്പൂണിലെടുത്ത് അമ്മയുടെ വായിലൊഴിച്ച് കൊടുത്തു.

ഏലീശ്വായുടെ മൃത സംസ്കാരത്തിൽ പങ്കെടുത്തശേഷമാണ് ഇയാൾ മടങ്ങിയത്. വിമോചനത്തിന് വഴിതുറന്ന സ്വമിയച്ചൻ അടുത്തയിടെ വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ മരിച്ചപ്പോൾ തൃശൂരിലെ സ്വമിയച്ചൻ അനുസ്മരണത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനും സമീന്ദർ കേരളത്തിലെത്തിയിരുന്നു. 11 വർഷവും ആറു മാസവും തടവുശിക്ഷക്കുശേഷം മോചിതനായ സമന്ദർ മധ്യപ്രദേശിലെ സ്വന്തം ഗ്രാമത്തിൽ കൃഷിയും കാലിവളർത്തലുമായി ജീവിക്കുന്നു. ആദ്യവിളവുകൾ ഇയാൾ റാണി മരിയയുടെ കബറിടത്തിൽ സമർപ്പിക്കു പതിവാണ്.

ചരമ വാർഷിക ദിനത്തിൽ സിസ്റ്റർ റാണി മരിയയുടെ കബറിടത്തിലും ഇദ്ദേഹം വരും. മാനസാന്തരത്തിൻറെ വഴിയിലൂടെ നടക്കുന്ന സമീന്ദർ തന്നെ ചതിച്ച ജീവൻസിംഗിനോടും ധർമേന്ദ്ര സിംഗിനോടും ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു. ജീവൻസിംഗ് ഉദയ്നഗർ എഫ്സിസി മഠത്തിന് സമീപത്തു തന്നെ ഇപ്പോഴും പാർക്കുന്നുണ്ട്. ജീവൻസിംഗും ധർമേന്ദ്ര സിംഗും മാനസാന്തരപ്പെട്ട് റാണി മരിയുടെ കബറിടത്തുന്ന ദിവസത്തിനായി പ്രാർഥിക്കുകയാണ് സമീന്ദർസിംഗ്. രക്തസാക്ഷിയായ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവളായി റാണി മരിയയെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലാണ് സമീന്ദർ സിംഗ്.

വിശുദ്ധ ബ്രൂണോ

*🎋ഒക്ടോബർ 0⃣6⃣ ഇന്നത്തെ വിശുദ്ധൻ:🎋*

*🕯😇വിശുദ്ധ ബ്രൂണോ😇🕯*

*🕊🙏🏻ഏതാണ്ട് 1030-ൽ കൊളോണ്‍ എന്ന സ്ഥലത്ത് ജനിച്ച വിശുദ്ധ ബ്രൂണോ ആണ് കാർത്തുസിയൻസ് എന്ന സന്യാസാശ്രമത്തിന്റെ സ്ഥാപകൻ. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ കൊളോണിലെയും റെയിംസിലെയും കാനോണ്‍ ആയാണ് അദ്ദേഹം വർത്തിച്ചിരുന്നത്. റെയിംസിലെയും മനാസ്സിലെയും ആർച്ച് ബിഷപ്പിന്റെ അടിച്ചമർത്തൽ മൂലം അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഏകാന്തവാസം നയിക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചു. ചാർട്രെയൂസ് എന്ന സ്ഥലത്താണ് വിശുദ്ധന്‍ ഏകാന്ത വാസം ആരംഭിച്ചത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം കാർത്തുസിയൻ സഭ സ്ഥാപിച്ചു. സഭയിലെ ഏറ്റവും കർക്കശമായതായിരുന്നു അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ച ആശ്രമം. വിശുദ്ധ ബെനടിക്റ്റിന്റെ പ്രമാണങ്ങളായ എളിമയും, പരിപൂർണ്ണ നിശബ്ദതയും കാർത്തൂസിയൻസും പിന്തുടർന്നിരുന്നു.*

*മാംസം പരിപൂർണ്ണമായും വർജ്ജിച്ച് റൊട്ടിയും, പയർവർഗ്ഗങ്ങളും, വെള്ളവും മാത്രം കഴിച്ച് വിശുദ്ധനും ആശ്രമവാസികളും വിശപ്പടക്കി. ഏകാന്തമായ സന്യാസ ജീവിത രീതി അദ്ദേഹം പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചു. അദേഹത്തിന്റെ അനുയായികൾ ഒരിക്കൽ പോലും അദ്ദേഹത്തോട് അവിശ്വസ്തത കാണിക്കുകയോ അദ്ദേഹം കാണിച്ച വഴിയിൽനിന്ന് വ്യതിചലിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. ആശ്രമം സ്ഥാപിച്ച് 6 വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഉർബൻ രണ്ടാമൻ പാപ്പാ തന്റെ ഉപദേഷ്ടാവായി അദ്ദേഹത്തെ റോമിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചു.*

*നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ഈ ക്ഷണം അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും ഹെൻറി നാലാമന്റെ നടപടികൾ മൂലം പാപ്പാ കാമ്പാനിയയിലേക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ ബ്രൂണോ ചാർട്രെയൂസിനു സമമായ ലാ റ്റൊറെ എന്ന വിജനപ്രദേശം കണ്ടെത്തുകയും അവിടെ മറ്റൊരാശ്രമത്തിനു അടിസ്ഥാനമിട്ടു. 1101 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ അദ്ദേഹം വിവിധ രോഗങ്ങള്‍ക്ക് അടിമയായി. അതേ വര്‍ഷം ഒക്ടോബർ 6ന് തന്റെ 71മത്തെ വയസ്സിൽ വിശുദ്ധൻ മരണമടഞ്ഞു. ദേവാലയത്തിന്റെ പ്രകാശം, പൗരോഹിത്യത്തിന്റെ പുഷ്പം, ജർമ്മനിയുടെയും ഫ്രാൻസിന്റെയും മഹത്വം എന്നിങ്ങനെയൊക്കെയാണ് വിശുദ്ധന്‍ അറിയപ്പെടുന്നത്.🙏🏻🕊*
🌼🌻💐✝💐🌻🌼

അത്ഭുതങ്ങളുടെ കർത്താവ്

“അത്ഭുതങ്ങളുടെ കർത്താവ് ” (Lord of Miracles)

നശിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കാത്ത വിശുദ്ധ ചിത്രം.

lord-of-miracles-1

ആഗോള പ്രശസ്തമായ മെക്സിക്കോയിലെ ഗ്വാഡലുപേ മാതാവിനെക്കുറിച്ച് നാം ധാരാളം കേൾക്കുകയും ചിത്രങ്ങൾ കാണുകയും ചെയ്തട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ മറ്റൊരു ലാറ്റിനമേരിക്കൻ രാജ്യമായ പെറുവിൽ അത്ഭുതങ്ങളുടെ കർത്താവ് “Lord of Miracles“ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ചിത്രമുണ്ട്. ലാറ്റിനമേരിക്കക്കു പുറത്ത് ഈ ചിത്രം അത്ര പരിചിതമല്ലങ്കിലും പെറുവിലെ കത്തോലിക്കരുടെ അഭിമാനസ്തംഭമാണ് ഈ അത്ഭുത ചിത്രം. ലോകത്തിലെ എറ്റവും വലിയ തിരുനാൾ പ്രദിക്ഷണം ഒരു പക്ഷേ ഈ അത്ഭുതങ്ങളുടെ കർത്താവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടായിരിക്കും. പ്രദേശിക ഭാഷയിൽ സെഞ്ചോർ ഡേ ലോസ് മിലാഗ്രോസ് (Señor de los Milagros) എന്നാണ് ഈ ചിത്രം അറിയപ്പെടുക.

പെറുവിലെ ഏറ്റവും പ്രധാന നഗരമായ ലിമായിൽ ഏകദേശം 1651 മാണ്ടിൽ ഒരു ആഫ്രിക്കൻ അടിമ, ഈശോ കുരിശിൽ കിടക്കുന്ന ഈ ചിത്രം വരച്ചു. കുരിശിൻ ചുവട്ടിൽ പരിശുദ്ധ അമ്മയും മഗ്ദേലനാ മറിയവും ഒപ്പമുണ്ട്. ചിത്രം വരച്ച വ്യക്തിയെ പറ്റി കൂടുതലൊന്നും അറിയില്ല. ബെനിറ്റോ, പെഡ്രോ ദാൽകോൺ എന്നി രണ്ട് പേരുകൾ ചിത്രകാരന്റേതായി ചിലർ പറയുന്നുണ്ട്.

എതാനു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം 1655 ൽ ലീമാ നഗരത്തിൽ ശക്തിയേറിയ ഒരു ഭൂകമ്പമുണ്ടായി, ആയിരക്കണക്കിനു ആളുകൾ മരിക്കുകയും കെട്ടിടങ്ങൾ നശിക്കകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ചിത്രം സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്ന സ്ഥലം ഭൂകമ്പത്തെ അതിജീവിച്ചു. ഒരു കേടുപാടും അത്ഭുത യേശു രൂപത്തിനു സംഭവിച്ചില്ല.

lord-of-miracles

1670 ലീമാ നഗരത്തിലെ ഒരു പ്രഭുവിന് തലച്ചോറിന് മാരകമായ രോഗം ബാധിച്ചു. ചികത്സാവിധികളൊന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒരു ദിവസം വിശ്വാസപൂർവം യേശുവിന്റെ രൂപത്തിനു മുമ്പിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചു. അത്ഭുതകരമായി അദ്ദേഹം സുഖമാക്കപ്പെട്ടു. ഈ വാർത്ത പെട്ടന്നു തന്നെ പരുന്നു. യേശുവിന്റെ അത്ഭുത ചിത്രം കാണുവാനും പ്രാർത്ഥിക്കാനുമായി ധാരാളം ആളുകൾ ലീമായിലേക്ക് ഒഴുകി.

പ്രാദേശിക അധികാരിക്ക് ഈ ബഹളവും ആൾക്കൂട്ടും നിരസമാണ് ക്ഷണിച്ചു വരുത്തിയത് ,അവർ ചിത്രം നശിപ്പിച്ചു കളയാൻ തീരുമാനിച്ചു.

അതിനായി ഒരു ചിത്രകാരനെ അവർ വിളിച്ചു വരുത്തി ഒരു ഗോവണിയിൽ കയറി നിന്ന് ഭിത്തിയിലെ ചിത്രം മായ്ക്കാനായിരുന്നു ശ്രമം. ഗോവണിയിൽ കാൽ വച്ചപ്പോൾ തന്നെ ശക്തിയായ കുളിരും വിറയലും ചിത്രകാരനെ ഭയാശങ്കയിലാക്കി. അടുത്തു നിന്ന സഹപ്രവർത്തകർ അദ്ദേഹത്തെ സമാശ്വസിപ്പിച്ചു. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്കു ശേഷം വീണ്ടും കയറാൻ പരിശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ഇത്തവണയും ശ്രമം വിഫലമായി. ചിത്രം നശിപ്പിക്കാൻ അവനു സാധിച്ചില്ല.

രണ്ടാമത് വേറോരു പെയ്ന്ററെ ചിത്രം മായ്ച്ചുകളയാനുള്ള ജോലി ഏൽപിച്ചു . ചിത്രത്തിന്റെ അടുത്തു വന്നപ്പോഴെക്കും അദ്ദേഹം മനസ്സുമാറി പിൻതിരിഞ്ഞു.

ക്ഷമ നഷ്ടപ്പെട്ട അധികാരി ഇത്തവണ ഒരു പട്ടാളക്കാരനെയാണ് ദൗത്യം ഏൽപിച്ചത്. പടയാളി യേശുവിന്റെ ചിത്രത്തെ സമീപിച്ചപ്പോൾ അമാനുഷികമായി അവന്റെ കൺമുമ്പിൽ ചിത്രത്തിനു മാറ്റമുണ്ടായി. ചിത്രം തിളങ്ങുകയും കൂടുതൽ മനോഹരമാവുകയും ചെയ്തു. പടയാളിയും ചിത്രം നശിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു.

അവസാനം ആളുകകൾ ഭരാണാധികാരിക്കെതിരെ തിരിഞ്ഞു. വിശുദ്ധ ചിത്രം നശിപ്പിക്കരുതെന്ന് അവർ ഭരണാധികാരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവസാനം ആളുകളുടെ നിർബന്ധത്തിന് അദ്ദേഹം വഴങ്ങി. യേശുവിന്റെ ചിത്രം സംരക്ഷിക്കാനും വി.കുർബാന അർപ്പിക്കാനും അംഗീകാരം നൽകി. അന്നു മുതൽ ധാരാളം അത്ഭുതങ്ങളും രോഗശാന്തിയും ഇവിടെ സംഭവിക്കുന്നു.

ലീമാ നഗരത്തെ 1687ൽ വീണ്ടും ഒരു വലിയ ഭൂകമ്പം പിടിച്ചുകലുക്കി. ഇത്തവണയും അത്ഭുതങ്ങളുടെ കർത്താവിന്റെ ചിത്രം ഭൂകമ്പത്തെ അതിജീവിച്ചു. പിന്നീട് ഈ ചിത്രം വണങ്ങാനായി തീർത്ഥാടക പ്രവാഹമായി, ഭിത്തിയിൽ വരച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രദിക്ഷണത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്നത് അപ്രായോഗികമായതിനാൽ കാൻവാസിൽ വരച്ച ഈ ചിത്രത്തിന്റെ കോപ്പി അതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

എല്ലാ വർഷവും ശരത്കാലത്ത് നടക്കുന്ന ഈ പ്രദിക്ഷണം ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ആത്മീയ പ്രദിക്ഷണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. അത്ഭുതങ്ങളുടെ കർത്താവിന്റെ ചിത്രം ലീമായിലെ Sanctuary of Las Nazarenas എന്ന പള്ളിയിൽ സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.

– Fr. Jaison Kunnel MCBS.

Fr Jaison Kunnel MCBS

Fr Jaison Kunnel MCBS

Germany

Mobile: +49 1516 3844281

WhatsApp: +49 176 61484802

വിശുദ്ധ പാദ്രേ പിയോടുടെ അത്ഭുത പ്രാർത്ഥന

വിശുദ്ധ പാദ്രേ പിയോടുടെ അത്ഭുത പ്രാർത്ഥന
*****************************************************************************

%e0%b4%b5%e0%b4%bf%e0%b4%b6%e0%b5%81%e0%b4%a6%e0%b5%8d%e0%b4%a7-%e0%b4%aa%e0%b4%be%e0%b4%a6%e0%b5%8d%e0%b4%b0%e0%b5%87-%e0%b4%aa%e0%b4%bf%e0%b4%af%e0%b5%8b

പ്രാർത്ഥനാ സഹായം തേടി നിരവധി ആളുകൾ അനുദിനം നമ്മെ സമീപിക്കുണ്ട്.ശക്തമായ ഈ പ്രാർത്ഥനാ വിശ്വാസത്തോടെ ജപിക്കുമ്പോൾ അത് നല്ലൊരു മധ്യസ്ഥ പ്രാർത്ഥനയാകുന്നു.
ആയിരക്കണക്കിനു അത്ഭുതങ്ങൾക്ക് കാരണമായ വിശുദ്ധ പാദ്രേ പിയോടുടെ ഈ രഹസ്യ ആയുധം വി. മർഗരീത്താ മേരി അലകോക്ക് രചിച്ച പ്രാർത്ഥനയാണ്.
നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥാ ജീവിതത്തിലെ ശക്തമായ ഒരു സമ്പാദ്യം ആയിരിക്കും ഈശോയുടെ തിരുഹൃദയത്തോടുള്ള ഈ പ്രാർത്ഥനാ. ഈ പ്രാർത്ഥന വഴി ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പായ്ക്കും ഒരിക്കൽ രോഗശാന്തി ലഭിക്കുകയുണ്ടായി.

വിശുദ്ധ പാദ്രേ പിയോയുടെ ഈശോയുടെ തീരുഹൃദയത്തോടുള്ള നോവേന

ഓ എന്റെ ഈശോയെ, നി ഞങ്ങളോടു പറയുന്നു: “ചോദിക്കുവിൻ നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കും അന്വേഷിക്കുവിൻ നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും, മുട്ടവിൻ നിങ്ങൾക്ക് തുറന്നു കിട്ടും ” ഞാൻ യാചിക്കുകയും, അന്വേഷിക്കുകയും, മുട്ടുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ പ്രത്യേക അനുഗ്രഹങ്ങൾ (നിയോഗങ്ങൾ പറയുക ) നീ ഞങ്ങൾക്ക് നൽകേണമേ. ആമ്മേൻ

സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവേ …

നന്മ നിറഞ്ഞ മറിയമേ…

പിതാവിനും പുത്രനും …

ഈശോയുടെ തിരുഹൃദയമേ 
 ഞാൻ അങ്ങിൽ ശരണപ്പെടുന്നു

ഓ എന്റെ ഈശോയെ , നി ഞങ്ങളോടു പറയുന്നു ” നിങ്ങൾ എന്റെ നാമത്തിൽ പിതാവിനോടെന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ അവൻ നിങ്ങൾക്കതു ചെയ്തു തരും”. നിന്റെ നാമത്തിൽ പിതാവിനോട് ചോദിക്കുന്ന ഈ നന്മകൾ (നിയോഗങ്ങൾ പറയുക ) നീ ഞങ്ങൾക്ക് വാങ്ങിത്തരേണമേ. ആമ്മേൻ

സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവേ …

നന്മ നിറഞ്ഞ മറിയമേ…

പിതാവിനും പുത്രനും …

ഈശോയുടെ തിരുഹൃദയമേ 
 ഞാൻ അങ്ങിൽ ശരണപ്പെടുന്നു

ഓ എന്റെ ഈശോയെ , നി ഞങ്ങളോടു പറയുന്നു: ” സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും കടന്നു പോകും എന്നാൽ എന്റെ വാക്കുകൾ കടന്നുപോവുകയില്ല” ഒരിക്കലും മാറ്റമില്ലാത്ത നിന്റെ വാക്കുകളിൽ ശരണപ്പെട്ട് ഞാനിപ്പോൾ അപേഷിക്കുന്ന ഈ അനുഗ്രഹങ്ങൾ (നിയോഗങ്ങൾ പറയുക ) നീ ഞങ്ങൾക്ക് വാങ്ങിത്തരേണമേ. ആമ്മേൻ

സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവേ …

നന്മ നിറഞ്ഞ മറിയമേ…

പിതാവിനും പുത്രനും …

ഈശോയുടെ തിരുഹൃദയമേ 
 ഞാൻ അങ്ങിൽ ശരണപ്പെടുന്നു

പീഡിതരായ മക്കളോട് എന്നും കാരുണ്യവും ദയയും കാണിക്കുന്ന ഈശോയുടെ പരിശുദ്ധ ഹൃദയമേ, പാപികളായ ഞങ്ങളോട് കരുണയായിരിക്കേണമേ. ഞങ്ങൾ നിന്നോടപേക്ഷിച്ച ഈ അനുഗ്രഹങ്ങൾ പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിന്റെ വിമലഹൃദയം വഴി നി ഞങ്ങൾക്ക് തന്നരുളേണമേ. ആമ്മേൻ

പരിശുദ്ധ രാജ്ഞി ….

ഈശോയുടെ വളർത്തു പിതാവായ വി. യൗസേപ്പേ

ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി അപേക്ഷികേണമേ

Fr Jaison Kunnel MCBS

Fr Jaison Kunnel MCBS

Germany

Mobile: +49 1516 3844281

WhatsApp: +49 176 61484802

ദാഹാവിലെ മാലാഖ ഇനി വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ

+ ദാഹാവിലെ മാലാഖ ഇനി വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ +

angel-of-dachau

“ദഹാവിലെ മാലാഖ” (Angel of Dachau) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഫാദർ എങ്കൽമാർ ഉൺസൈറ്റിഗിനെ (Fr. Engelmar Unzeitig )
സെപ്റ്റംബർ 24 ന് ജർമ്മനിയിലെ വ്യൂർസ്ബുർഗ് കത്തീഡ്രലിൽ വച്ചു നടന്ന വിശുദ്ധ കുർബാന മധ്യേ, വിശുദ്ധർക്കു വേണ്ടിയുള്ള തിരുസംഘത്തിന്റെ അധ്യക്ഷൻ കർദ്ദിനാൾ ആഞ്ചലോ അമാത്തോ വാഴ്‌ത്തപ്പെട്ടവനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.

കുപ്രസിദ്ധമായ ദാഹാവിലെ നാസി തടങ്കൽ പാളയത്തിൽ ടൈഫോയിഡ് പനി ബാധിച്ചവരെ ശുശ്രൂഷിച്ചിരുന്ന സമയത്ത് അസുഖം ബാധിച്ചാണ് ഫാ: എങ്കൽമാർ മരണത്തിനു കീഴടങ്ങിയത്.

1911 മാർച്ച് ഒന്നിന് ചെകോസ്ലോവാക്യയിലാണ് എങ്കൽമാർ അച്ചൻ ജനിച്ചത്. ഹ്യൂബർട്ട് എന്നായിരുന്നു കുട്ടിക്കാലത്തെ നാമധേയം. ഹ്യൂബർട്ടിന് 5 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ 1916 ൽ ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് റഷ്യൻ തടങ്കൽ പാളയത്തിൽ വച്ച് പിതാവ് മരണമടഞ്ഞു. പിന്നിട് അമ്മയാണ് 6 മക്കളെ ഒറ്റയ്ക്കു വളർത്തിയത്. ഒരു മിഷനറി ആകണമെന്ന തീവ്രമായ ആഗ്രഹത്താൽ പതിനേഴാമത്തെ വയസ്സിൽ മിഷനറി ഓർഡർ ഓഫ് മരിയൻ ഹിൽ Missionary Order of Mariannhill (Congregatio Missionarium de Mariannhill CMM) എന്ന സന്യാസ സഭയിൽ ചേരുകയും എങ്കൽമാർ എന്ന സഭാ നാമം സ്വീകരിച്ചു. തത്വശാസ്ത്രവും ദൈവശാസ്ത്രവും വ്യൂർസ്ബുർഗിൻ പഠിച്ച എങ്കൽമാർ 1939ൽ പുരോഹിതനായി അഭിഷിക്തനായി.

ഫാ: എങ്കൽമാറിന്റെ പൗരോഹിത്യ ജീവിതത്തിലെ ആകെയുള്ള ആറു വർഷങ്ങളിൽ നാലും ചെലവഴിച്ചത് ദാഹാവിലെ നാസി തടങ്കൽ പാളയത്തിലാണ്. മനുഷ്യനെക്കാൾ കൂടുതൽ ദൈവത്തെയാണ് അനുസരിക്കേണ്ടത് എന്നതായിരുന്നു എങ്കൽമാറച്ചന്റെ വിശ്വാസ പ്രമാണം.

ഹിറ്റ്ലറിന്റെ നയങ്ങൾക്കെതിരെ യഹൂദ ജനതയെ സംരക്ഷിച്ചു എന്ന കാരണത്താൽ രാജ്യദ്രോഹകുറ്റം ചുമത്തി എങ്കൽമാറച്ചനെ 1941 എപ്രിൽ 21ന് അറസ്റ്റു ചെയ്യുകയും, ദാഹാവിലെ നാസി കോൺസൻട്രേഷൻ ക്യാമ്പിൽ തടവിലാക്കുകയും ചെയ്തത്.

ദാഹാവ് തടങ്കൽ പാളയം അക്കാലത്ത് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സന്യാസ ആശ്രമം (largest monastery in the world) എന്നാണ്. കാരണം മൂവായിരത്തോളം വൈദീകർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിൽ 95 ശതമാനവും റോമൻ കത്തോലിക്കാ പുരോഹിതരായിരുന്നു.

തടവറയും ഒരു പ്രേഷിത വയലായാണ് പുരോഹിതർ കണ്ടിരുന്നത്. ആത്മീയ ഉപദേശങ്ങൾ നൽകിയും, കൂദാശകൾ രഹസ്യമായി പരികർമ്മം ചെയ്തും, എല്ലാറ്റിനും ഉപരിയായി ഒപ്പം സഹിച്ചും അവർ ക്രിസ്തുവിനു സാക്ഷ്യം നൽകി.

റഷ്യൻ തടവുകാരുടെ കാര്യത്തിൽ അതീവ ശ്രദ്ധ എങ്കൽമാറച്ചൻ വച്ചിരുന്നു. അവരുമായുള്ള സമ്പർക്കത്തിലൂടെ റഷ്യൻ ഭാഷ പഠിക്കുവാനും, അതുവഴി അവരെ വിശ്വാസത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുവാനുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രമം.

1944 അവസാനം ടൈഫോയിഡ് പനി തടങ്കൽ പാളയത്തിൽ പടർന്നു പിടിച്ചു. ശുശ്രുഷക്കായി 20 വൈദീകർ സ്വയം സന്നദ്ധരായി. രോഗം ബാധിച്ച് ശരാശരി 100 മരണമെങ്കിലും ദിനംതോറും സംഭവിച്ചിരുന്നു . വി. മാക്സിമില്യാൻ കോൾബയേപ്പോലെ മരണത്തെ മുമ്പിൽ കണ്ടു കൊണ്ട് തന്നെയാണ് എങ്കൽമാറച്ചനും മറ്റു വൈദീകരും ശുശ്രൂഷയ്ക്കായി സന്നദ്ധരായത്.

ഒരു സഹവൈദീകൻ തന്റെ ഓർമ്മ പങ്കുവയ്ക്കുന്നു: “എങ്കൽമാർ നൽകിയ സഹായങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷാ പൗരോഹിത്യത്തിന്റെയും, സഹോദര സ്നേഹത്തിന്റെയും ഫലങ്ങളായിരുന്നു. അവന്റെ പാവപ്പെട്ട അജഗണങ്ങളുംടെ കുമ്പസാരം അവൻ സന്തോഷപൂർവ്വം കേട്ടു, സ്വസിദ്ധമായ ശാന്തതകൊണ്ടും, അലിവുകൊണ്ടും, അവരുടെ കഷ്ടതകളിൽ സമാശ്വാസം നൽകി… സമയവും, നിസ്വാർത്ഥമായ ശുശ്രൂഷയും മാത്രമല്ല അവൻ നൽകിയത് . പൗരോഹിത്യ സ്നേഹം മുഴുവനായി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് അവൻ പകർന്നു നൽകി.. മരണം അവന്റെ ജീവൻ കവർന്നെടുക്കുംവരെ അതായിരുന്നു അവന്റെ ഏക ലക്ഷ്യം.”

ഫാ:എങ്കൽമാർ സഹോദരിക്ക് അവസാന കത്തിൽ ഇപ്രകാരം എഴുതി: ” സ്നേഹം ഒരുവന്റെ ശക്തി ഇരട്ടിപ്പിക്കുന്നു, ഒരുവനെ കൂടുതൽ തീഷ്ണമതിയാക്കുന്നു, ആന്തരികമായി സ്വാതന്ത്ര്യവും, സന്തോഷവും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു. ദൈവം താൻ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടി ഒരുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നവ ഒരു മനഷ്യ ഹൃദയവും പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ല.”

1945 മാർച്ച് രണ്ടിന് തന്റെ മുപ്പത്തിനാലാം ജന്മദിനത്തിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം ആ യുവ വൈദീകനായി സ്വർഗ്ഗകവാടം തുറന്നു.

എങ്കൽമാറച്ചന്റെ ജീവിത വിശുദ്ധിയിൽ പൂർണ്ണ ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്ന സഹവൈദീകർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൃതദേഹം തനിയെ ദഹിപ്പിക്കുകയും, ചിതാഭസ്മം രഹസ്യമായി ഒരു ബാഗിൽ സൂക്ഷിക്കയും, പിന്നീട് വ്യൂർസ്ബുർഗിലുള്ള മരിയാൻഹില്ലേഴ്‌സ് ആശ്രമത്തിനു കൈമാറുകയും ചെയ്തു.

2009 ൽ ഫാ: എങ്കൽമാറിനെ ധന്യനായി ബനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പാപ്പാ പ്രഖ്യാപിച്ചു. 2016 ജനുവരിയിൽ ഫ്രാൻസീസ് മാർപാപ്പാ ഫ്രാ: എങ്കൽമാർ ഉൺസൈറ്റിംഗിനെ, വിശ്വാസത്തിനു വേണ്ടി ജീവൻ ഹോമിച്ച ഒരു രക്ത സാക്ഷിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.

പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളിലും ശാന്തത കൈവിടാത്ത, തീഷ്ണത ചോർന്നു പോകാത്ത, സ്നേഹം ശുശ്രൂഷയയാക്കിയ ദാഹാവിലെ മാലാഖയെ നമുക്കും അനുകരിക്കാം.

– ഫാ: ജയ്സൺ കന്നേൽ MCBS

Fr Jaison Kunnel MCBSFr Jaison Kunnel MCBS

Germany

Mobile: +49 1516 3844281

WhatsApp: +49 176 61484802

 

വി. മത്തായി ശ്ലീഹാ – ​സെപ്റ്റംബര്‍ 21

സെപ്റ്റംബര്‍ 21

🌹വി. മത്തായി ശ്ലീഹാ🌹

(ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട്)

st-matthew-the-apostle

 

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പന്ത്രണ്ടു ശിഷ്യന്‍മാരില്‍ ഒരുവനും സുവിശേഷകനുമായ മത്തായി ശ്ലീഹാ, ഹല്‍പ്പേയസ് എന്നൊരാളിന്റെ പുത്രനായിരുന്നു. ‘ഹല്‍പ്പെയുടെ പുത്രനായ മത്തായി’, ‘ഹല്‍പ്പയുടെ പുത്രനായ ലേവി’ എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു തരത്തില്‍ മത്തായി ശ്ലീഹായെ സുവിശേഷകന്‍മാര്‍ വിളിക്കുന്നുണ്ട്. ലേവി എന്ന പേര് യേശു പിന്നീട് മത്തായി എന്നാക്കി മാറ്റുകയായിരുന്നുവെന്നും അതല്ല തിരിച്ചാണെന്നും ഇന്ന് വാദങ്ങളുണ്ട്. ചുങ്കക്കാരനായിരുന്നു ലേവി എന്ന മത്തായി. ഗലീലിക്കടുത്തുള്ള കഫര്‍ണാമിലായിരുന്നു അവന്റെ വീട്. യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്‍മാരെ തിരഞ്ഞെടുത്തപ്പോള്‍ മത്തായിയെ വിളിച്ച സംഭവം മത്തായി, മര്‍ക്കോസ്, ലൂക്കാ എന്നീ സുവിശേഷങ്ങളില്‍ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. മര്‍ക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തില്‍ യേശു കഫര്‍ണാമില്‍ തളര്‍വാത രോഗിയെ സുഖപ്പെടുത്തുന്ന സംഭവം വിവരിച്ച ശേഷമാണ് ലേവിയെ വിളിക്കുന്ന സംഭവം അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ജെനാസറത്ത് കടത്തീരത്ത് ചുങ്കം പിരിക്കുകയായിരുന്നു മത്തായി അപ്പോള്‍. ”യേശു അവിടെ നിന്നു കടന്നു പോകുമ്പോള്‍ മത്തായി എന്നു പേരുള്ള ഒരാള്‍ ചുങ്കസ്ഥലത്ത് ഇരിക്കുന്നതു കണ്ടു. അവിടുന്ന് അയാളോട് പറഞ്ഞു: ‘എന്നെ അനുഗമിക്കുക.’ അയാള്‍ എഴുന്നേറ്റ് അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചു. ” (മത്തായി 9:9) സമ്പന്നനായിരുന്നു മത്തായി. പക്ഷേ, യേശുവിന്റെ വാക്കു കേട്ട് സര്‍വവും ഉപേക്ഷിച്ചു. മാത്രിമല്ല തനിക്കൊപ്പമുള്ള ചുങ്കക്കാരെയെല്ലാം യേശുവിന്റെ വഴിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാനും അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു. അതിനുവേണ്ടി തന്റെ വീട്ടില്‍ അദ്ദേഹം ഒരു വിരുന്നു തന്നെ നടത്തി. യേശുവിന്റെ പിന്‍ഗാമിയായശേഷം അദ്ദേഹം ചുങ്കം പിരിക്കുന്ന തൊഴിലു തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു. മല്‍സ്യത്തൊഴിലാളികളായിരുന്ന മറ്റുശിഷ്യന്‍മാരൊക്കെ പിന്നീടും മല്‍സ്യബന്ധനത്തിനു പോയിരുന്നുവെങ്കില്‍ മത്തായി പിന്നീട് ചുങ്കം പിരിക്കാന്‍ പോയിട്ടില്ല. യേശുവിന്റെ നാമത്തില്‍ 15 വര്‍ഷത്തോളം മത്തായി യഹൂദരോട് സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചുവെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് അദ്ദേഹം എത്യോപ്യയിലും പേര്‍ഷ്യയിലുമൊക്കെ സുവിശേഷപ്രവര്‍ത്തനം നടത്തി. മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം എഴുതിയത് മത്തായി ശ്ലീഹായാണെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും ഇതുസംബന്ധിച്ച് ചില തര്‍ക്കങ്ങള്‍ ഇപ്പോഴും നിലവിലുണ്ട്. മത്തായിയുടെ മരണം സംബന്ധിച്ചും പല വിശ്വാസങ്ങളുണ്ട്. ചിലര്‍ അദ്ദേഹം മരിച്ചത് എത്യോപ്യയിലാണെന്നും മറ്റുചിലര്‍ ഇറാനിലാണെന്നും വേറെ ചിലര്‍ റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിലാണെന്നും വാദിക്കുന്നു. ‘മത്തായിയുടെ രക്തസാക്ഷിത്വം’ എന്ന പേരില്‍ ആറാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ എഴുതപ്പെട്ട ഗ്രന്ഥത്തില്‍ അദ്ദേഹം നരഭോജികളാല്‍ കൊല്ലപ്പെടുകയായിരുന്നുവെന്ന് പറയുന്നു. സ്വപ്നത്തില്‍ യേശുവിന്റെ നിര്‍ദേശം ലഭിച്ചതിനെ തുടര്‍ന്ന് മത്തായി ശ്ലീഹാ നരഭോജികള്‍ക്കിടയില്‍ അവരെ മാനസാന്തരപ്പെടുത്താനായി പോയി. നഗരവാതിലില്‍ വച്ച് അദ്ദേഹം പിശാചുബാധിതരായ ഒരു സ്ത്രീയെയും അവരുടെ രണ്ടു മക്കളെയും കണ്ടു. അദ്ദേഹം അവരെ അപ്പോള്‍ത്തന്നെ സുഖപ്പെടുത്തുകയും അവരോട് സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുകയും ചെയ്തു. അവരെല്ലാം യേശുവില്‍ വിശ്വസിച്ചു. എന്നാല്‍, നരഭോജികളുടെ രാജാവായ ഫുള്‍ബനൂസിന് ഇത് ഇഷ്ടമായില്ല. മത്തായി ശ്ലീഹായെ അയാള്‍ തടവിലാക്കി കുരിശില്‍ തറച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരത്തിനു തീ കൊളുത്തി. എന്നാല്‍, തീജ്വാല ഒരു പാമ്പിന്റെ ആകൃതിയില്‍ ഫുള്‍ബനൂസിനെ ചുറ്റിവളഞ്ഞു. പരിഭ്രാന്തനായ രാജാവ് മത്തായിയോടു തന്നെ സഹായം അഭ്യര്‍ഥിച്ചു. അദ്ദേഹം തീജ്വാലയോട് പിന്‍വാങ്ങാന്‍ ആവശ്യപ്പെടുകയും അപ്രകാരം സംഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. മത്തായിയുടെ ശരീരത്തിന് തീയില്‍ നിന്നു പൊള്ളലേറ്റില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ പോലും കത്തിനശിച്ചില്ല. പക്ഷേ, കുരിശില്‍കിടന്ന് അദ്ദേഹം മരിച്ചു. ഈ വിവരണത്തിനു സമാനമായ ഐതിഹ്യങ്ങളടങ്ങിയ ‘അന്ത്രയോസിന്റെയും മത്തായിയുടെയും നടപടി’ എന്നൊരു പുസ്തകം കൂടിയുണ്ട്. ഇതല്ലാതെ മത്തായിയുടെ രക്തസാക്ഷിത്വത്തെപ്പറ്റി ഐക്യരൂപ്യമുള്ള പാരമ്പര്യങ്ങള്‍ നിലവിലില്ല.

പ്രവാചകയായ വി. ഹന്ന

🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
*അനുദിനവിശുദ്ധര്‍*
 *സെപ്റ്റംബര്‍ 1*
*പ്രവാചകയായ വി. ഹന്ന*

 (ബി.സി. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട്)

ഹന്ന എന്ന പ്രവാചകയുടെ കഥ നമ്മോടു പറയുന്നത് ലൂക്കാ സുവിശേഷകനാണ്. ബി.സി. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന ഹന്ന ബാലനായ യേശുവിനെ കൈകളിലെടുക്കാന്‍ ഭാഗ്യം ലഭിച്ച വിശുദ്ധയാണ്. ഹന്ന ഒരു പ്രവാചകയായിരുന്നുവെന്ന് ബൈബിള്‍ തന്നെ പറയുന്നുണ്ട്. ആശേറിന്റെ ഗോത്രത്തില്‍പ്പെട്ട ഫനുവേലിന്റെ മകളായിരുന്നു ഹന്ന. ‘ഹന്ന എന്നൊരു പ്രവാചക അവിടെയു ണ്ടായിരുന്നു’ എന്ന് ലൂക്കാ എഴുതുമ്പോള്‍ അവര്‍ ഒരു പ്രവാചകയായി യഹൂദര്‍ അംഗീകരിച്ചിരുന്ന സ്ത്രീയായിരുന്നു എന്ന മനസിലാക്കാം. ഹന്നയുടെ ജീവിത കഥ ലൂക്കാ ഇങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നു: ”അവര്‍ വയോവൃദ്ധയും കന്യകാപ്രായം മുതല്‍ ഏഴു വര്‍ഷം ഭര്‍ത്താവിനോടൊത്തു കഴിഞ്ഞവളുമായിരുന്നു. അവര്‍ എണ്‍പത്തിനാലു വര്‍ഷമായി വിധവയായിരുന്നു. ദേവാലയം വിട്ട് പോകാതെ ഉപവാസത്തിലും പ്രാര്‍ഥനയിലും അവര്‍ രാപകല്‍ ദൈവത്തെ സേവിച്ചിരുന്നു.”(ലൂക്കാ 2: 37,38) ലൂക്കായുടെ വിവരണത്തില്‍ നിന്നു തന്നെ ഹന്നയുടെ വിശുദ്ധി വ്യക്തമാകും. ബാലനായ യേശുവിനെ ദേവാലയത്തില്‍ കര്‍ത്താവിനു സമര്‍പ്പിക്കുവാനായി ജോസഫും മറിയവും കൂടി പോകുന്ന സംഭവം വിവരിക്കുമ്പോഴാണ് ലൂക്കാ ഹന്നയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. നീതിമാനായ ശിമയോനും ഹന്നയും ദേവാലയത്തില്‍ വച്ച് ബാലനായ യേശുവിനെ കാണുന്നു. ശിമയോന്‍ ഇസ്രയേലിന്റെ ആശ്വാസദായകനെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന മനുഷ്യനായിരുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മേലുണ്ടായിരുന്നു. കര്‍ത്താവിന്റെ അഭിഷിക്തനെ ദര്‍ശിക്കുന്നതു വരെ മരിക്കുകയില്ലെന്ന് പരിശുദ്ധാത്മാവ് അദ്ദേഹത്തിനു വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. വേദവിധിപ്രകാരമുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍ക്കായി യേശുവിനെ ദേവാലയത്തില്‍ കൊണ്ടുചെന്നപ്പോള്‍ ശിമയോന്‍ ശിശുവിനെ കൈകളില്‍ എടുത്ത് ദൈവത്തെ വാഴ്ത്തുന്നുണ്ട്. ‘കര്‍ത്താവേ, അങ്ങയുടെ വാക്കനുസരിച്ച് അങ്ങയുടെ ദാസനെ ഇപ്പോള്‍ സമാധാനത്തില്‍ വിട്ടയച്ചാലും. വിജാതീയര്‍ക്കു വെളിവാകാനുള്ള പ്രകാശവും അങ്ങേ ജനമായ ഇസ്രയേലിനുള്ള മഹത്വവുമായി സകല ജനതയുടെയും മുന്‍പില്‍ അങ്ങ് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന അങ്ങയുടെ രക്ഷ ഇതാ, എന്റെ നയനങ്ങള്‍ കണ്ടു കഴിഞ്ഞു.’ (ലൂക്കാ 2: 29-32) ശിമയോനെ പോലെ തന്നെ ആ രക്ഷ കാണുവാന്‍ ഹന്നയ്ക്കും ഭാഗ്യം ലഭിച്ചു. ഹന്ന കുഞ്ഞിന്റെ അടുത്തു വന്ന് ദൈവത്തിനു നന്ദിപറയുകയും ഇസ്രയേലിന്റെ രക്ഷ പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സകലരോടും കുഞ്ഞിനെപ്പറ്റി പറഞ്ഞുനടക്കുകയും ചെയ്തതായി ലൂക്കാ സുവിശേഷകന്‍ എഴുതുന്നു. പരിശുദ്ധ കന്യാമറിയം യഹൂദദേവാലയത്തിലാണ് വളര്‍ന്നതെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഈസമയത്തെല്ലാം, ജോസഫുമായുള്ള അവളുടെ വിവാഹനിശ്ചയകാലം വരെ, മറിയത്തെ നോക്കി പരിപാലിച്ചിരുന്നത് ഹന്നയായിരുന്നുവെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

Mother Teresa of Calcutta

Mother Teresa

Mother Teresa
MotherTeresa 094.jpg

Mother Teresa at a pro-life meeting
in 1986 in Bonn, West Germany
Religion Catholic
Institute Sisters of Loreto
(1928–1948)
Missionaries of Charity
(1950–1997)
Personal
Nationality Ottoman subject (1910–1912)
Serbian subject (1912–1915)
Bulgarian subject (1915–1918)
Yugoslavian subject (1918–1943)
Yugoslavian citizen (1943–1948)
Indian subject (1948–1950)
Indian citizen[1][2] (1948–1997)
Born Anjezë Gonxhe Bojaxhiu
26 August 1910
Üsküp, Kosovo Vilayet, Ottoman Empire
(modern Skopje, Republic of Macedonia)
Died 5 September 1997 (aged 87)
Calcutta, West Bengal, India
Senior posting
Title Superior general
Period in office 1950–1997
Successor Nirmala Joshi, MC
Mother Teresa
Signature
Signature of Mother Teresa.svg
Blessed Teresa of Calcutta of theMissionaries of Charity
Virgin, consecrated religious, nun
Venerated in Roman Catholic Church (India)
Beatified 19 October 2003, Saint Peter’s Square, Vatican City by Pope John Paul II
Major shrine Mother House of the Missionaries of Charity, Calcutta, West Bengal, India
Feast 5 September
Attributes
Patronage

Mother Teresa (born Anjezë Gonxhe Bojaxhiu Albanian: [aˈɲɛzə ˈɡɔndʒɛ bɔjaˈdʒiu]; 26 August 1910 – 5 September 1997) also known as Blessed Teresa of Calcutta, MC,[5] was an Albanian Roman Catholic nun and missionary.[6] She was born in Skopje(modern Republic of Macedonia), then part of the Kosovo Vilayet in the Ottoman Empire. After having lived in Macedonia for eighteen years, she moved to Ireland and then to India, where she lived for most of her life.

Mother Teresa founded the Missionaries of Charity, a Roman Catholic religious congregation, which in 2012 consisted of over 4,500 sisters and was active in 133 countries. They run hospices and homes for people with HIV/AIDS, leprosy and tuberculosis; soup kitchens; dispensaries and mobile clinics; children’s and family counselling programmes; orphanages; and schools. Members must adhere to the vows of chastity, poverty, and obedience, as well as a fourth vow, to give “wholehearted free service to the poorest of the poor”.[7]

Mother Teresa was the recipient of numerous honours, including the 1979 Nobel Peace Prize. On 19 October 2003, she wasbeatified as “Blessed Teresa of Calcutta”. A second miracle was credited to her intercession by Pope Francis, in December 2015, paving the way for her to be recognised as a saint by the Roman Catholic Church.[5][8] Her canonisation is scheduled for 4 September 2016, a day before the 19th anniversary of her death.

A controversial figure both during her life and after her death, Mother Teresa was widely admired by many for her charitable works. She was both praised and criticised for her anti-abortion views.[9][10][11][12] She also received criticism for conditions in the hospices she ran.[13][14][15][16][17] Her authorised biography was written by Indian civil servant Navin Chawla and published in 1992.

Early life

She was the youngest of the children of Nikollë and Dranafile Bojaxhiu (Bernai).[25] Her father, who was involved in the politics of the Albanian community in Macedonia, died in 1919 when she was eight years old.[23][26] Her father may have been from Prizren, Kosovo, while her mother may have been from a village near Gjakova.[27]Mother Teresa was born Anjezë Gonxhe Bojaxhiu (Albanian: [aˈɲɛzə ˈɡɔndʒɛ bɔjaˈdʒiu];gonxhe meaning “rosebud” or “little flower” in Albanian) on 26 August 1910 into a Kosovar Albanian family.[18][19][20][21][22] She considered 27 August, the day she was baptised, to be her “true birthday”.[23] Her birthplace of Skopje, now capital of the Republic of Macedonia, was part of the Ottoman Empire at the time of her birth in 1910.[23][24]

According to a biography written by Joan Graff Clucas, in her early years Agnes was fascinated by stories of the lives of missionaries and their service in Bengal, and by age 12 had become convinced that she should commit herself to a religious life.[28] Her final resolution was taken on 15 August 1928, while praying at the shrine of the Black Madonna of Vitina-Letnice, where she often went on pilgrimage.[29]

Agnes left home in 1928 at the age of 18 to join the Sisters of Loreto at Loreto Abbey in Rathfarnham, Ireland to learn English, with a view to becoming a missionary. English was the language the Sisters of Loreto used to teach schoolchildren in India.[30] She never again saw her mother or her sister.[31] Her family continued to live in Skopje until 1934, when they moved to Tirana in Albania.[32]

She arrived in India in 1929, and began her novitiate in Darjeeling, near the Himalayan mountains,[33] where she learnt Bengali and taught at St. Teresa’s School, a schoolhouse close to her convent.[34] She took her first religious vows as a nun on 24 May 1931. At that time she chose to be named after Thérèse de Lisieux, the patron saint of missionaries,[35][36] but because one nun in the convent had already chosen that name, Agnes opted for the Spanish spelling of Teresa.[37]

She took her solemn vows on 14 May 1937, while serving as a teacher at the Loreto convent school in Entally, eastern Calcutta.[23][38][39] Teresa served there for almost twenty years and in 1944 was appointed headmistress.[40]

Although Teresa enjoyed teaching at the school, she was increasingly disturbed by the poverty surrounding her in Calcutta.[41] TheBengal famine of 1943 brought misery and death to the city; and the outbreak of Hindu/Muslim violence in August 1946 plunged the city into despair and horror.[42]

Missionaries of Charity

 Missionaries of Charity’s Mother House (Headquarters) in Calcutta

 Missionaries of charity with the traditional sari.

On 10 September 1946, Teresa experienced what she later described as “the call within the call” while travelling by train to the Loreto convent in Darjeeling from Calcutta for her annual retreat. “I was to leave the convent and help the poor while living among them. It was an order. To fail would have been to break the faith.”[43] One author later observed, “Though no one knew it at the time, Sister Teresa had just become Mother Teresa”.[44]

She began her missionary work with the poor in 1948, replacing her traditional Loreto habit with a simple white cotton sari decorated with a blue border. Mother Teresa adopted Indian citizenship, spent a few months in Patna to receive a basic medical training in the Holy Family Hospital and then ventured out into the slums.[45][46] Initially, she started a school in Motijhil (Calcutta); soon she started tending to the needs of the destitute and starving.[47] In the beginning of 1949, she was joined in her effort by a group of young women and laid the foundations of a new religious community helping the “poorest among the poor”.

Her efforts quickly caught the attention of Indian officials, including the prime minister, who expressed his appreciation.[48]

Teresa wrote in her diary that her first year was fraught with difficulties. She had no income and had to resort to begging for food and supplies. Teresa experienced doubt, loneliness and the temptation to return to the comfort of convent life during these early months. She wrote in her diary:

“Our Lord wants me to be a free nun covered with the poverty of the cross. Today, I learned a good lesson. The poverty of the poor must be so hard for them. While looking for a home I walked and walked till my arms and legs ached. I thought how much they must ache in body and soul, looking for a home, food and health. Then, the comfort of Loreto [her former congregation] came to tempt me. ‘You have only to say the word and all that will be yours again,’ the Tempter kept on saying … Of free choice, my God, and out of love for you, I desire to remain and do whatever be your Holy will in my regard. I did not let a single tear come.”[49]

Teresa received Vatican permission on 7 October 1950 to start the diocesan congregation that would become the Missionaries of Charity.[50] Its mission was to care for, in her own words, “the hungry, the naked, the homeless, the crippled, the blind, the lepers, all those people who feel unwanted, unloved, uncared for throughout society, people that have become a burden to the society and are shunned by everyone.”

It began as a small congregation with 13 members in Calcutta; by 1997 it had grown to more than 4,000 sisters running orphanages, AIDS hospices and charity centres worldwide, and caring for refugees, the blind, disabled, aged, alcoholics, the poor and homeless, and victims of floods, epidemics, and famine.[51]

 2007 image of Mother Teresa’s Home for the Dying, Nirmal Hriday, in Calcutta.

In 1952, Mother Teresa opened the first Home for the Dying in space made available by the city ofCalcutta. With the help of Indian officials she converted an abandoned Hindu temple into the Kalighat Home for the Dying, a free hospice for the poor. She renamed it Kalighat, the Home of the Pure Heart (Nirmal Hriday).[52] Those brought to the home received medical attention and were afforded the opportunity to die with dignity, according to the rituals of their faith; Muslims were read the Quran, Hindus received water from the Ganges, and Catholics received the Last Rites.[53] “A beautiful death,” she said, “is for people who lived like animals to die like angels—loved and wanted.”[53]

Mother Teresa soon opened a home for those suffering from Hansen’s disease, commonly known as leprosy, and called the hospice Shanti Nagar (City of Peace).[54] The Missionaries of Charity also established several leprosy outreach clinics throughout Calcutta, providing medication, bandages and food.[55]

As the Missionaries of Charity took in increasing numbers of lost children, Mother Teresa felt the need to create a home for them. In 1955 she opened the Nirmala Shishu Bhavan, the Children’s Home of the Immaculate Heart, as a haven for orphans and homeless youth.[56]

The congregation soon began to attract both recruits and charitable donations, and by the 1960s had opened hospices, orphanages and leper houses all over India. Mother Teresa then expanded the congregation throughout the globe. Its first house outside India opened in Venezuela in 1965 with five sisters.[57] Others followed in Rome, Tanzania, and Austria in 1968; during the 1970s the congregation opened houses and foundations in dozens of countries in Asia, Africa, Europe and the United States.[58]

The Missionaries of Charity Brothers was founded in 1963, and a contemplative branch of the Sisters followed in 1976. Lay Catholics and non-Catholics were enrolled in the Co-Workers of Mother Teresa, the Sick and Suffering Co-Workers, and the Lay Missionaries of Charity. In answer to the requests of many priests, in 1981 Mother Teresa also began the Corpus Christi Movement for Priests,[59] and in 1984 founded with Fr. Joseph Langford the Missionaries of Charity Fathers[60] to combine the vocational aims of the Missionaries of Charity with the resources of the ministerial priesthood. By 2007 the Missionaries of Charity numbered approximately 450 brothers and 5,000 sisters worldwide, operating 600 missions, schools and shelters in 120 countries.[61]

International charity

Mother Teresa said “By blood, I am Albanian. By citizenship, an Indian. By faith, I am a Catholic nun. As to my calling, I belong to the world. As to my heart, I belong entirely to the Heart of Jesus.”[2]

In 1982, at the height of the Siege of Beirut, Mother Teresa rescued 37 children trapped in a front line hospital by brokering a temporary cease-fire between the Israeli army and Palestinian guerrillas.[62] Accompanied by Red Cross workers, she travelled through the war zone to the devastated hospital to evacuate the young patients.[63]

When Eastern Europe experienced increased openness in the late 1980s, she expanded her efforts to Communist countries that had previously rejected the Missionaries of Charity, embarking on dozens of projects. She was undeterred by criticism about her firm stand against abortion and divorce stating, “No matter who says what, you should accept it with a smile and do your own work.” She visited the Soviet republic of Armenia following the 1988 earthquake,[64] and met with Nikolai Ryzhkov, the Chairman of theCouncil of Ministers.[65]

Mother Teresa travelled to assist and minister to the hungry in Ethiopia, radiation victims at Chernobyl, and earthquake victims in Armenia.[66][67][68] In 1991, Mother Teresa returned for the first time to her homeland and opened a Missionaries of Charity Brothers home in Tirana, Albania.

By 1996, Mother Teresa was operating 517 missions in more than 100 countries.[69] Over the years, Mother Teresa’s Missionaries of Charity grew from twelve to thousands serving the “poorest of the poor” in 450 centres around the world. The first Missionaries of Charity home in the United States was established in the South Bronx, New York; by 1984 the congregation operated 19 establishments throughout the country.[70] Mother Teresa was fluent in five languages: Bengali,[71] Albanian, Serbian, English, and Hindi.[72]

Declining health and death

Mother Teresa suffered a heart attack in Rome in 1983 while visiting Pope John Paul II. After a second attack in 1989, she received an artificial pacemaker. In 1991, after havingpneumonia while in Mexico, she suffered further heart problems. She offered to resign her position as head of the Missionaries of Charity, but the sisters of the congregation, in asecret ballot, voted for her to stay. Mother Teresa agreed to continue her work as head of the congregation.[73]

In April 1996, Mother Teresa fell and broke her collar bone. In August she suffered from malaria and failure of the left heart ventricle. She had heart surgery but it was clear that her health was declining. The Archbishop of Calcutta, Henry Sebastian D’Souza, said he ordered a priest to perform an exorcism on Mother Teresa with her permission when she was first hospitalised with cardiac problems because he thought she may be under attack by the devil.[74]

Christopher Hitchens accused her of hypocrisy for opting to receive advanced treatment for her heart condition.[75][76]

On 13 March 1997, she stepped down from the head of Missionaries of Charity. She died on 5 September 1997.[77]

At the time of her death, Mother Teresa’s Missionaries of Charity had over 4,000 sisters, and an associated brotherhood of 300 members, operating 610 missions in 123 countries.[78] These included hospices and homes for people with HIV/AIDS, leprosy and tuberculosis, soup kitchens, children’s and family counselling programmes, personal helpers, orphanages and schools. The Missionaries of Charity were also aided by co-workers, who numbered over 1 million by the 1990s.[79]

Mother Teresa lay in repose in St Thomas, Calcutta, for one week prior to her funeral in September 1997. She was granted a state funeral by the Indian government in gratitude for her services to the poor of all religions in India.[80] Her death was mourned in both secular and religious communities. In tribute, Nawaz Sharif, the Prime Minister of Pakistan, said that she was “a rare and unique individual who lived long for higher purposes. Her life-long devotion to the care of the poor, the sick, and the disadvantaged was one of the highest examples of service to our humanity.”[81] A former U.N. Secretary-General, Javier Pérez de Cuéllar, said that “She is the United Nations. She is peace in the world.”[81]

Recognition and reception

In India

Mother Teresa had first been recognised by the Indian government more than a third of a century earlier when she was awarded the Padma Shri in 1962 and the Jawaharlal Nehru Award for International Understanding in 1969.[82] She continued to receive major Indian awards in subsequent years, including India’s highest civilian award, the Bharat Ratna, in 1980.[83] Her official biography was written by an Indian civil servant, Navin Chawla, and published in 1992.[84]

On 28 August 2010, to commemorate the 100th anniversary of her birth, the government of India issued a special 5 Rupee coin, being the sum she first arrived in India with. President Pratibha Patil said of Mother Teresa, “Clad in a white sari with a blue border, she and the sisters of Missionaries of Charity became a symbol of hope to many – the aged, the destitute, the unemployed, the diseased, the terminally ill, and those abandoned by their families.”[85]

Indian views on Mother Teresa were not uniformly favourable. Aroup Chatterjee, who was born and raised in Calcutta but lived in London, reports that “she was not a significant entity in Calcutta in her lifetime”. Chatterjee blames Mother Teresa for promoting a negative image of Calcutta, exaggerating the work done by her Mission, and misusing the funds and privileges at her disposal.[86]

Her presence and profile grated in parts of the Indian political world, as she often opposed the Hindu Right. The Bharatiya Janata Party clashed with her over the Christian Dalits(“untouchables”), but praised her in death, sending a representative to her funeral. The Vishwa Hindu Parishad, on the other hand, opposed the government’s decision to grant her a state funeral. Its secretary Giriraj Kishore said that “her first duty was to the Church and social service was incidental” and accused her of favouring Christians and conducting “secret baptisms” of the dying.[87][88] In its front page tribute, the Indian fortnightly Frontline dismissed these charges as “patently false” and said that they had “made no impact on the public perception of her work, especially in Calcutta”. Although praising her “selfless caring”, energy and bravery, the author of the tribute was critical of Mother Teresa’s public campaigning against abortion and that she claimed to be non-political when doing so.[89]

In February 2015, Mohan Bhagwat, leader of the Hindu right-wing organisation Rashtriya Swayamsevak Sangh, said that her objective was “to convert the person, who was being served, into a Christian”[90] Former RSS spokesperson MG Vaidhya backed Bhagwat’s remarks. The party accused the media of “distorting facts about Bhagwat’s remarks”.Trinamool Congress MP Derek O’Brien, CPI leader Atul Anjan and Delhi‘s chief minister Arvind Kejriwal protested against the remarks.[91]

In the rest of the world

 President Ronald Reagan presents Mother Teresa with the Presidential Medal of Freedom at a White House ceremony as Nancy Reagan looks on (1985)

In 1962, Mother Teresa received the Philippines-based Ramon Magsaysay Award for International Understanding, given for work in South or East Asia. The citation said that “the Board of Trustees recognises her merciful cognisance of the abject poor of a foreign land, in whose service she has led a new congregation”.[92] By the early 1970s, Mother Teresa had become an international celebrity. Her fame can be in large part attributed to the 1969 documentary Something Beautiful for God, which was filmed by Malcolm Muggeridge and his 1971 book of the same title. Muggeridge was undergoing a spiritual journey of his own at the time.[93] During the filming of the documentary, footage taken in poor lighting conditions, particularly the Home for the Dying, was thought unlikely to be of usable quality by the crew. After returning from India, however, the footage was found to be extremely well lit. Muggeridge claimed this was a miracle of “divine light” from Mother Teresa herself.[94] Others in the crew said it was due to a new type of ultra-sensitive Kodak film.[95] Muggeridge later converted to Catholicism.

Around this time, the Catholic world began to honour Mother Teresa publicly. In 1971, Paul VI awarded her the first Pope John XXIII Peace Prize, commending her for her work with the poor, display of Christian charity and efforts for peace.[96] She later received the Pacem in Terris Award (1976).[97] Since her death, Mother Teresa has progressed rapidly along the steps towards sainthood, currently having reached the stage of having been beatified.

Mother Teresa was honoured by both governments and civilian organisations. She was appointed an honorary Companion of the Order of Australia in 1982, “for service to the community of Australia and humanity at large.”[98] The United Kingdom and the United States each repeatedly granted awards, culminating in the Order of Merit in 1983, andhonorary citizenship of the United States received on 16 November 1996.[99] Mother Teresa’s Albanian homeland granted her the Golden Honour of the Nation in 1994.[89] Her acceptance of this and the Haitian Legion of Honour proved controversial. Mother Teresa attracted criticism from a number of people for implicitly giving support to the Duvaliersand to corrupt businessmen such as Charles Keating and Robert Maxwell. In Keating’s case she wrote to the judge of his trial asking for clemency to be shown.[16][89]

Universities in both the West and in India granted her honorary degrees.[89] Other civilian awards include the Balzan Prize for promoting humanity, peace and brotherhood among peoples (1978),[100] and the Albert Schweitzer International Prize (1975).[101] In April 1976, Mother Teresa visited the University of Scranton in northeastern Pennsylvania where she was awarded the La Storta Medal for Human Service by the university’s president, William Byron, S.J.[102] While there, she also addressed a crowd of 4,500 people. In her speech, she called the audience to “know poor people in your own home and local neighborhood”, whether it meant feeding others or simply spreading joy and love.[103] She continued, stating that “the poor will help us grow in sanctity, for they are Christ in the guise of distress,” calling the students and residents of the city of Scranton to give to suffering members in their community.[102] Again, in August 1987, Mother Teresa visited the University of Scranton and was awarded an honorary doctor of social science degree in recognition of her selfless service and her ministry to help the destitute and sick.[104] She also spoke to the students as well as members of the Diocese of Scranton, numbering over 4000 individuals,[105] telling them about her service to the “poorest of the poor” and instructing them to “do small things with great love.”[106]

External video
Mutter Teresa von Kalkutta.jpg
The Nobel Peace Prize 1979 – Acceptance Speech by Mother Teresa

In 1979, Mother Teresa was awarded the Nobel Peace Prize, “for work undertaken in the struggle to overcome poverty and distress, which also constitutes a threat to peace.”[107] She refused the conventional ceremonial banquet given to laureates, and asked that the $192,000 funds be given to the poor in India,[108] stating that earthly rewards were important only if they helped her help the world’s needy. When Mother Teresa received the prize, she was asked, “What can we do to promote world peace?” She answered “Go home and love your family.” Building on this theme in her Nobel Lecture, she said: “Around the world, not only in the poor countries, but I found the poverty of the West so much more difficult to remove. When I pick up a person from the street, hungry, I give him a plate of rice, a piece of bread, I have satisfied. I have removed that hunger. But a person that is shut out, that feels unwanted, unloved, terrified, the person that has been thrown out from society—that poverty is so hurtable [sic] and so much, and I find that very difficult.” She also singled out abortion as “the greatest destroyer of peace today. Because if a mother can kill her own child – what is left for me to kill you and you kill me – there is nothing between.”[109]

After the award of the Nobel Peace Prize Teresa was criticised for promoting the Catholic Church’s moral teachings on abortion and contraception, which some felt diverted funds from more effective methods of solving India’s problems.[13] At the Fourth World Conference on Women in Beijing, Teresa stated “Yet we can destroy this gift of motherhood, especially by the evil of abortion, but also by thinking that other things like jobs or positions are more important than loving.” [110]

During her life, Mother Teresa was named 18 times in the yearly Gallup’s most admired man and woman poll as one of the 10 women around the world who Americans admired most, finishing first several times in the 1980s and 1990s.[111] In 1999, a poll of Americans ranked her first in Gallup’s List of Most Widely Admired People of the 20th Century.[112] In that survey, she out-polled all other volunteered answers by a wide margin, and was in first place in all major demographic categories except the very young.[112][113]

Criticism

Suffering

Mother Teresa believed suffering—even when caused by poverty, medical problems, or starvation—was a gift from God. As a result, while her clinics received millions of dollars in donations, their conditions drew criticism from people disturbed by the shortage of medical care, systematic diagnosis, and necessary nutrition, as well as the scarcity ofanalgesics for those in pain.[114][115][116] Some have argued that the additional money could have had transformative effects on the health of the poor by creating advanced palliative care facilities in the city.[117][118] Pro-choice groups criticised her stance on abortion,[119][120][121] while pro-life advocates praised her support of fetal rights.[122][10][123][12]

Christopher Hitchens

One of Mother Teresa’s most outspoken critics was the English journalist and literary critic Christopher Hitchens, who wrote the extended essay The Missionary Position: Mother Teresa in Theory and Practice (1995) and wrote in a 2003 article, “This returns us to the medieval corruption of the church, which sold indulgences to the rich while preaching hellfire and continence to the poor. [Mother Teresa] was not a friend of the poor. She was a friend of poverty. She said that suffering was a gift from God. She spent her life opposing the only known cure for poverty, which is the empowerment of women and the emancipation of them from a livestock version of compulsory reproduction.”[124]

Spiritual life

Analysing her deeds and achievements, John Paul II asked: “Where did Mother Teresa find the strength and perseverance to place herself completely at the service of others? She found it in prayer and in the silent contemplation of Jesus Christ, his Holy Face, his Sacred Heart.”[125] Privately, Mother Teresa experienced doubts and struggles over her religious beliefs which lasted nearly 50 years until the end of her life, during which “she felt no presence of God whatsoever”, “neither in her heart or in the eucharist” as put by herpostulator, the Rev. Brian Kolodiejchuk.[126] Mother Teresa expressed grave doubts about God’s existence and pain over her lack of faith:

Where is my faith? Even deep down … there is nothing but emptiness and darkness … If there be God—please forgive me. When I try to raise my thoughts to Heaven, there is such convicting emptiness that those very thoughts return like sharp knives and hurt my very soul.[127]

 Plaque dedicated to Mother Teresa, Wenceslas Square, Olomouc, Czech Republic

With reference to the above words, the Rev. Brian Kolodiejchuk, her postulator (the official responsible for gathering the evidence for her sanctification) said he thought that some might misinterpret her meaning, but her faith that God was working through her remained undiminished, and that while she pined for the lost sentiment of closeness with God, she did not question his existence,[128] and that she may have experienced something similar to what is believed of Jesus Christ when crucified who was heard to say “Eli Eli lama sabachthani?” which is translated to “My God, My God, why have you forsaken me?” Brian Kolodiejchuk, drew comparisons to the 16th century mystic St. John of the Cross, who coined the term the “Dark Night of the Soul“.[93] Many other saints had similar experiences ofspiritual dryness, or what Catholics believe to be spiritual tests (“passive purifications”), such as Mother Teresa’s namesake, St. Therese of Lisieux, who called it a “night of nothingness.”[128] The Rev. James Langford said these doubts were typical and would not be an impediment to canonisation.[128]

Mother Teresa described, after ten years of doubt, a short period of renewed faith. At the time of the death of Pope Pius XII in 1958, praying for him at a Requiem Mass, she said she had been relieved of “the long darkness: that strange suffering.” However, five weeks later, she described returning to her difficulties in believing.[129]

Mother Teresa wrote many letters to her confessors and superiors over a 66-year period, most notably to Calcutta Archbishop Ferdinand Perier and a Jesuit priest, Celeste van Exem, who had been her spiritual advisor since the formation of the Missionaries of Charity.[130] She had asked that her letters be destroyed, concerned that “people will think more of me—less of Jesus.”[93][131] Despite this request, the correspondences have been compiled inMother Teresa: Come Be My Light (Doubleday).[93][132] In one publicly released letter to a spiritual confidant, the Rev. Michael van der Peet, she wrote, “Jesus has a very special love for you. [But] as for me, the silence and the emptiness is so great, that I look and do not see,—Listen and do not hear—the tongue moves [in prayer] but does not speak … I want you to pray for me—that I let Him have [a] free hand.”

In his first encyclical Deus caritas est, Benedict XVI mentioned Teresa of Calcutta three times and he also used her life to clarify one of his main points of the encyclical. “In the example of Blessed Teresa of Calcutta we have a clear illustration of the fact that time devoted to God in prayer not only does not detract from effective and loving service to our neighbour but is in fact the inexhaustible source of that service.”[133] Mother Teresa specified that “It is only by mental prayer and spiritual reading that we can cultivate the gift of prayer.”[134]

Although there was no direct connection between Mother Teresa’s order and the Franciscan orders, she was known as a great admirer of St. Francis of Assisi.[135] Accordingly, her influence and life show influences of Franciscan spirituality. The Sisters of Charity recite the peace prayer of St. Francis every morning during thanksgiving after Communionand many of the vows and emphasis of her ministry are similar.[135] St. Francis emphasised poverty, chastity, obedience and submission to Christ. He also devoted much of his own life to service of the poor, especially lepers in the area where he lived.

Sainthood

Miracle and beatification

After Mother Teresa’s death in 1997, the Holy See began the process of beatification, the third step toward possible canonisation. This process requires the documentation of amiracle performed from the intercession of Mother Teresa.[136]

In 2002, the Vatican recognised as a miracle the healing of a tumour in the abdomen of an Indian woman, Monica Besra, after the application of a locket containing Mother Teresa’s picture. Besra said that a beam of light emanated from the picture, curing the cancerous tumour. Some of Besra’s medical staff and Besra’s husband said that conventional medical treatment had eradicated the tumour.[137] Dr. Ranjan Mustafi, who told The New York Times he had treated Besra, said that the cyst was not cancer at all but a cyst caused by tuberculosis. He said, “It was not a miracle…. She took medicines for nine months to one year.”[138] According to Besra’s husband, “My wife was cured by the doctors and not by any miracle.”[139] Besra’s medical records contain sonograms, prescriptions, and physicians’ notes: Besra has claimed that Sister Betta of the Missionaries of Charity is withholding them. The officials at the Balurghat Hospital where Besra was seeking medical treatment have claimed that they are being pressured by the Catholic order to declare the cure a miracle.[139]

Christopher Hitchens was the only witness as far as he knew, called by the Vatican to give evidence against Mother Teresa’s beatification and canonisation process,[140] because the Vatican had abolished the traditional “devil’s advocate” role, which fulfilled a similar purpose.[141] Hitchens has argued that “her intention was not to help people,” and he alleged that she lied to donors about the use of their contributions. “It was by talking to her that I discovered, and she assured me, that she wasn’t working to alleviate poverty,” says Hitchens. “She was working to expand the number of Catholics. She said, ‘I’m not a social worker. I don’t do it for this reason. I do it for Christ. I do it for the church.'”[142]

In the process of examining Teresa’s suitability for beatification and canonisation, the Roman Curia (the Vatican) studied a great deal of published and unpublished criticism of her life and work. Concerning allegations raised by journalist Christopher Hitchens, Vatican officials have responded by saying that these have been investigated by the agency charged with such matters, the Congregation for the Causes of Saints, and that they found no obstacle to Mother Teresa’s beatification. Because of the attacks she has received, some Catholic writers have called her a sign of contradiction.[143] Mother Teresa was beatified 19 October 2003, thereby bestowing on her the title “Blessed.”[144]

Canonisation

On 17 December 2015, the Vatican confirmed that Pope Francis recognised a second miracle attributed to her involving the healing of a Brazilian man with multiple brain tumours.[8] The Vatican has scheduled 4 September 2016 as the canonisation date for Blessed Mother Teresa; thereafter she will be known as Saint Mother Teresa

വി. അഗസ്റ്റിന്‍ (354-430)

🌷🌷അനുദിനവിശുദ്ധര്‍ : ആഗസ്റ്റ്‌ 28 🌷🌷

St Augustine of Hippo

🌷🌷🌷 വി. അഗസ്റ്റിന്‍ ( 354-430)🌷🌷🌷

അമ്മയായ മോനിക്കയെ പോലെ, അല്ലെങ്കില്‍ അമ്മയെക്കാള്‍ വലിയ വിശുദ്ധനാണ് അഗസ്റ്റിന്‍. പാപങ്ങളില്‍ മുഴുകി ജീവിച്ച ഒരു മനുഷ്യന്‍. മദ്യപാനം, വ്യഭിചാരം, ചൂതാട്ടം അങ്ങനെ തിന്മകള്‍ക്കു നടുവില്‍ നിന്ന് വിശുദ്ധിയിലേക്ക് അഗസ്റ്റിനെ കൈപിടിച്ചു കയറ്റിയത് അമ്മയായ മോനിക്ക തന്നെയായിരുന്നു. (ഓഗസ്റ്റ് 27 ലെ വിശുദ്ധ) മാണിക്കേയ മതം ആഫ്രിക്കയില്‍ ഏറെ പ്രാചാരം നേടി സമയമായിരുന്നു അത്. ആഫ്രിക്കയുടെ വടക്കന്‍ പ്രദേശങ്ങള്‍ കൂടാതെ പേര്‍ഷ്യ, ഇറാക്ക്, അറേബ്യ, ഇന്ത്യ, ചൈന തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലും ഈ മതം പ്രചരിച്ചിരുന്നുവെന്ന് പിന്നീട് തെളിവുകള്‍ കിട്ടി. അഗസ്റ്റിന്‍ തന്റെ വിദ്യാഭ്യാസകാലത്ത് ഈ മതത്തില്‍ ആകൃഷ്ടനായി അതിന്റെ പ്രചാരകനായി കഴിഞ്ഞു. ഏതാണ്ട് ഒന്‍പതു വര്‍ഷം. മോനിക്കയുടെ പ്രാര്‍ഥനകള്‍ക്കോ അവളുടെ കണ്ണീരിനോ അവന്‍ വിലകൊടുത്തില്ല. വിവാഹം കഴിക്കാതെ തന്നെ അവന്‍ ഒരു സ്ത്രീയെ തന്റെ വെപ്പാട്ടിയാക്കി. പതിനഞ്ചാം വയസു മുതല്‍ 30-ാം വയസുവരെ ആ സ്ത്രീക്കൊപ്പമാണ് അഗസ്റ്റിന്‍ ജീവിച്ചത്. അവരില്‍ നിന്ന് അഗസ്റ്റിന് ഒരു മകനുമുണ്ടായി. മാണിക്കേയ മതത്തിന്റെ പിടിയില്‍ നിന്ന് മകനെ രക്ഷിക്കുവാനായിരുന്നു മോനിക്കയുടെ പ്രാര്‍ഥ നകളത്രയും. മാണിക്കേയ മതത്തിന്റെ പൊള്ളത്തരങ്ങള്‍ അഗസ്റ്റിന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നത് തന്റെ 33-ാം വയസിലാണ്. വിശുദ്ധനായിരുന്ന ആംബ്രോസിന്റെ പ്രസംഗങ്ങള്‍ കേട്ടപ്പോള്‍ ആ മതം സത്യമ ല്ലെന്ന് അഗസ്റ്റിന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എന്നാല്‍, അപ്പോഴും യേശുവിനെ അവന്‍ സ്വീകരിച്ചിരുന്നില്ല. മോനിക്ക പ്രാര്‍ഥനകള്‍ തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ക്രൈസ്തവ മതം സ്വീകരിക്കുന്നതു സംബന്ധിച്ച് ഒരു ആശയക്കുഴപ്പം അവനെ അലട്ടിയിരുന്നു. തീരുമാനമെടുക്കാനാവാതെ ഏറെ നാള്‍ അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു. ഒരു ദിവസം ഉദ്യാനത്തില്‍ ഏകനായി ഇരിക്കവേ, അഗസ്റ്റിന് ഒരു ഉള്‍വിളിയുണ്ടായി. ‘എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ ദിവസങ്ങള്‍ തള്ളിനീക്കുന്നത്. എത്രനാളാണ് ഇങ്ങനെ നാളെ..നാളെ… എന്നു പറഞ്ഞു കഴിയുക. എന്തുകൊണ്ട് ഇപ്പോള്‍ തന്നെ അതായിക്കൂടാ?” പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളുടെ ഒരു ഭാഗം അപ്പോള്‍ എവിടെനിന്നോ അവനു കിട്ടി. അത് എടുത്തു വായിക്കുക എന്നൊരു ശബ്ദവും അവന്‍ കേട്ടു. അവന്‍ പുസ്തകം തുറന്നു. അവന്റെ കണ്ട ഭാഗം ഇതാ യിരുന്നു: ” പകലിനു യോജിച്ച വിധം നമുക്കു പെരുമാറാം. സുഖലോലുപതയിലേ മദ്യലഹരി യിലോ അവിവിഹത വേഴ്ചകളിലോ വിഷയാസ്‌കതിയിലോ കലഹങ്ങളിലോ അസൂയയിലോ വ്യാപരിക്കരുത്. പ്രത്യുത കര്‍ത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ ധരിക്കുവിന്‍. ദുര്‍മോഹങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കത്തക്ക വിധം ശരീരത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാതിരിക്കുവിന്‍.”

(റോമ 13: 13-14) വൈകാതെ, ഒരു ഉയിര്‍പ്പുതിരുനാള്‍ ദിനത്തില്‍ അഗസ്റ്റിന്‍ ജ്ഞാനസ്‌നാനം സ്വീകരിച്ചു. വി.ആംബ്രാസായിരുന്നു ജ്ഞാനസ്‌നാനം നല്‍കിയത്. അഗസ്റ്റിനൊപ്പം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനും ചില സുഹൃത്തുക്കളും ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ചു. മോനിക്കയുടെ മരണശേഷം അഗസ്റ്റിന്‍ ആഫ്രിക്ക യില്‍ ഒരു സന്യാസസമൂഹത്തിനു തുടക്കമിട്ടു. 36-ാം വയസില്‍ അദ്ദേഹം പുരോഹിതനായി. 41-ാം വയസില്‍ ഹിപ്പോയിലെ ബിഷപ്പ് സ്ഥാനവും അദ്ദേഹത്തിനു കിട്ടി. മാണിക്കേയ മതത്തിന്റെ പ്രാചാരകനായി ഒരിക്കല്‍ കഴിഞ്ഞ അഗസ്റ്റിന്‍ പിന്നീടുള്ള കാലം ആ മതത്തിന്റെ പൊള്ളത്തര ങ്ങള്‍ വെളിച്ചത്തുകൊണ്ടുവരുന്നതിനു വേണ്ടിയാണ് പോരാടിയത്. എഴുപത്തിയാറാം വയസില്‍ അഗസ്റ്റിന്‍ മരിച്ചു. വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിന്റെ ഒരു പ്രസിദ്ധമായ വാചകം ഇതായിരുന്നു. ”ദൈവത്തിന് പണത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ല. പാവങ്ങള്‍ക്ക് പണം ആവശ്യമുണ്ട്. നിങ്ങള്‍ സംഭാവനകളും നേര്‍ച്ചകളും പാവങ്ങള്‍ക്ക് കൊടുക്കുക. ദൈവത്തിന് അത് കിട്ടിക്കൊള്ളും.”🌷🌷

🌷

 എന്തെന്നാല്‍, രണ്ടോ മൂന്നോപേര്‍ എന്റെ നാമത്തില്‍ ഒരുമിച്ചു കൂടുന്നിടത്ത് അവരുടെ മധ്യേ ഞാന്‍ ഉണ്ടായിരിക്കും” (മത്തായി 18: 20).

ലിമയിലെ വി. റോസ (1586-1617)

🌷🌷🌷🌷അനുദിനവിശുദ്ധര്‍ : ആഗസ്റ്റ്‌ 23🌷🌷🌷🌷

🌷🌷🌷ലിമയിലെ വി. റോസ (1586-1617)🌷🌷🌷

Rose of Lima

ഒരു റോസാപ്പൂവു പോലെ സുന്ദരിയായിരുന്നു അവള്‍. പേര് ഇസബെല്ല. പെറുവിന്റെ തലസ്ഥാനമായ ലിമയില്‍ സ്‌പെയിനില്‍ നിന്നു വന്നു കുടിയേറി പാര്‍ത്ത മാതാപിതാക്കള്‍ക്കു ജനിച്ച അവളുടെ ജ്ഞാനസ്‌നാനപ്പേരായിരുന്നു ഇസബെല്ല എന്നത്. പക്ഷേ, ആരും അവളെ അങ്ങനെ വിളിച്ചില്ല. റോസാപ്പൂവ് പോലെ സുന്ദരിയായ അവളെ നാട്ടുകാര്‍ റോസ എന്നുതന്നെ വിളിച്ചു. അമേരിക്കന്‍ ഭൂഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ വിശുദ്ധയായ റോസയുടെ കഥ ത്യാഗത്തിന്റെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും തീവ്രത അനുഭവിച്ചറിയാന്‍ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കും. മാതാപിതാക്കളെ പൂര്‍ണായി അനുസരിച്ചും അവരെ ശുശ്രൂഷിച്ചുമാണു വളരെ ചെറിയ പ്രായം മുതല്‍ തന്നെ റോസ വളര്‍ന്നത്. കഠിനമായ ഉപവാസങ്ങള്‍ അനുഷ്ഠിക്കുകയും തീവ്രമായി പ്രാര്‍ഥിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു അവള്‍. ആഴ്ചയില്‍ മൂന്നു ദിവസം റൊട്ടിയും വെള്ളവും മാത്രം കഴിച്ചും ബാക്കി സമയം മുഴുവന്‍ ഉപവസിച്ചും ബാല്യകാലം ചെലവിട്ട ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ എവിടെ കാണാന്‍ കഴിയും? റോസയെ മോഹിച്ചിരുന്ന യുവാക്കള്‍ അന്നാട്ടില്‍ ഏറെപ്പേരുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരും തന്റെ സൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ച് വാഴ്ത്തുന്നതു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ ഭയപ്പെട്ടു. വീടിനു പുറത്തേക്ക് യാത്ര ചെയ്യേണ്ടിവരുന്നതിന്റെ തലേരാത്രി കുരുമുളക് അരച്ച് തന്റെ കൈകളിലും മുഖത്തും അവള്‍ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. തന്റെ സൗന്ദര്യം മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു പാപത്തിനു കാരണമായി തീരരുതെന്ന ചിന്തയായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്. ഒരിക്കല്‍ ഒരു യുവാവ് റോസയുടെ അടുത്തെത്തി സുന്ദരമായ അവളുടെ കൈകളെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി. മഴത്തുള്ളികള്‍ വീണ റോസാദളങ്ങള്‍ പോലെ സുന്ദരമാണ് അവളുടെ കൈകളെന്ന് അവന്‍ പറഞ്ഞു. ഏതൊരു സ്ത്രീയും കേള്‍ക്കാന്‍ കൊതിക്കുന്ന വാക്കുകള്‍. പക്ഷേ, ആ വാക്കുകള്‍ അവളെ ദുഃഖിതയാക്കി. ചൂടുള്ള കുമ്മായത്തില്‍ കൈകള്‍ മുക്കി അവ വിരൂപമാക്ക GBുകയാണ് അവള്‍ ചെയ്തത്. സുന്ദര മായ അവളുടെ തലമുടിയില്‍ അവള്‍ ഒരു കൊച്ചുമുള്‍മുടി ഒളിപ്പിച്ചുവച്ചിരുന്നു. തലയില്‍ മുള്ളുകള്‍ കൊണ്ടിറങ്ങുമ്പോള്‍ ആ വേദന അവള്‍ യേശുവിനു വേണ്ടി സഹിച്ചു. മറ്റാരും അത് അറിഞ്ഞില്ല; അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റാരെയും തന്റെ ത്യാഗങ്ങള്‍ അറിയിക്കുവാന്‍ അവള്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. വീടിനോട് ചേര്‍ന്ന് അവള്‍ക്കൊരു തോട്ടമുണ്ടായിരുന്നു. പൂക്കളില്ലാത്ത ഒരു തോട്ടം. അവിടെ അവള്‍ കൃഷി ചെയ്തു പരിപാലിച്ച പച്ചക്കറികളൊന്നും രുചികരമായവ ആയിരുന്നില്ല. കയ്‌പേ റിയ പച്ചക്കറികളാണ് അവള്‍ കഴിക്കാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നത്. തന്റെ തോട്ടത്തില്‍ എപ്പോഴും ഏകാന്തതയില്‍ യേശുവിനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടു കഴിയാനാണ് റോസ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത്. പച്ചക്കറികളും പൂക്കളും വിറ്റുകിട്ടുന്ന പണം അവള്‍ പാവപ്പെട്ടവര്‍ക്കു വീതിച്ചു കൊടുത്തു. ഇരുപതാം വയസില്‍ റോസ ഡൊമിനിക്കന്‍ സഭയില്‍ ചേര്‍ന്നു. എന്നും കന്യകയായി ദൈവത്തിനു വേണ്ടി ജീവിക്കുമെന്ന് അവള്‍ ശപഥം ചെയ്തിരുന്നു. 31 വയസുവരെ മാത്രമേ അവള്‍ ജീവിച്ചിരുന്നുള്ളു. ‘സ്വര്‍ഗത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുവാന്‍ കുരിശല്ലാതെ മറ്റൊരു ഗോവണിയില്ല’ എന്നു എപ്പോഴും പറഞ്ഞിരുന്ന റോസ, തന്റെ രോഗങ്ങളുടെ വേദനകള്‍ യേശുവിന്റെ നാമത്തില്‍ സഹിച്ചു. കൂടുതല്‍ വേദനകള്‍ തരേണമേ, എന്നാണ് അവള്‍ പ്രാര്‍ഥിച്ചത്. 1671ല്‍ പോപ് ക്ലെമന്റ് ഒന്‍പതാമന്‍ മാര്‍പാപ്പ റോസയെ വിശുദ്ധയായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.🌷🌷🌷
സങ്കീർത്തനങ്ങൾ –    48 : 10.
ദൈവമേ, അങ്ങയുടെ നാമമെന്ന പോലെ തന്നെ അങ്ങയുടെ സ്തുതികളും ഭൂമിയുടെ അതിരുകളോളം എത്തുന്നു;

അവിടുത്തെ വലംകൈ വിജയം കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. 🙏🙏🙏

ലോകറാണിയായ മറിയം

*☆ലോകറാണിയായ മറിയം☆*
തിരുനാൾ ദിനം : ആഗസ്റ്റ്‌ 22

Queenship of Mary

‘രാജാക്കന്‍മാരുടെ രാജാവും, പ്രഭുക്കന്‍മാരുടെ പ്രഭുവുമായ’ നമ്മുടെ കര്‍ത്താവായ യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ മാതാവായ കന്യകാമറിയത്തിന്റെ രാജ്ഞിത്വപരമായ യശസ്സിനെ കത്തോലിക്ക സഭ അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നുള്ളത് ഏറെ പ്രധാനപ്പെട്ട വസ്തുതയാണ്. ഈ വസ്തുതക്ക് വേണ്ട ആധികാരികമായ വെളിപ്പെടുത്തലുകള്‍ സഭാ പിതാക്കന്‍മാര്‍, സഭയുടെ വേദപാരംഗതന്മാര്‍, മാര്‍പാപ്പാമാര്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. 1954 ഒക്ടോബര്‍ 11ന് പിയൂസ് പന്ത്രണ്ടാമന്‍ പാപ്പാ തന്റെ ചാക്രികലേഖനം വഴി സകല വിശ്വാസികളുടേയും, അജപാലകരുടേയും ചിരകാലാഭിലാഷത്തെ അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് മറിയത്തിന്റെ രാജ്ഞിത്വ തിരുനാള്‍ കൊണ്ടാടണമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. അതിനോടകം തന്നെ ലോകം മുഴുവനുമുള്ള കത്തോലിക്ക വിശ്വാസികള്‍ ഭൂമിയുടേയും സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റേയും മാതാവായ പരിശുദ്ധ മറിയത്തിനോട് പ്രകടിപ്പിച്ചു വന്നിരുന്ന ഭക്തിക്ക് അതോടെ സാധുത ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പൂര്‍ണ്ണവും, ആലങ്കാരികവും, വ്യക്തവുമായ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ‘രാജാവ്’ എന്ന വാക്കിന്റെ പൂര്‍ണ്ണതയാണ് കര്‍ത്താവായ യേശു ക്രിസ്തു എന്ന് നമുക്കറിയാം. കാരണം അവന്‍ ദൈവവും, അതേസമയം തന്നെ യഥാര്‍ത്ഥ മനുഷ്യനുമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഈ വസ്തുതകളൊന്നും തന്നെ യേശുവിന്റെ ‘രാജകീയത്വ’ മെന്ന സവിശേഷതയില്‍ പങ്ക് ചേരുന്നതില്‍ നിന്നും മറിയത്തെ വിലക്കുവാന്‍ പര്യാപ്തമല്ല. കാരണം അവള്‍ യേശുവിന്റെ മാതാവാണ്. കൂടാതെ തന്‍റെ ശത്രുക്കളോടുള്ള ദൈവീക വിമോചകന്റെ പോരാട്ടത്തിലും അവര്‍ക്ക് മേലുള്ള അവന്റെ വിജയം തുടങ്ങിയവയിലെല്ലാം മറിയവും പങ്കാളിയായിരുന്നു.
ക്രിസ്തുവുമായുള്ള ഈ ഐക്യത്തിലൂടെ, സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട എല്ലാ ജീവികള്‍ക്കും മേല്‍ ഒരു സവിശേഷമായ ഒരു സ്ഥാനം അവള്‍ നേടിയിട്ടുണ്ടെന്നുള്ള കാര്യം തീര്‍ച്ചയാണ്; യേശുവുമായുള്ള ഇതേ ഐക്യത്താല്‍ തന്നെ ദിവ്യരക്ഷകന്റെ സ്വര്‍ഗ്ഗീയ രാജ്യത്തിലെ വിശേഷപ്പെട്ട നിധികള്‍ വിതരണം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള രാജകീയാധികാരത്തിനു അവളെ യോഗ്യയാക്കുന്നു. അവസാനമായി, യേശുവുമായുള്ള ഇതേ ഐക്യം തന്നെയാണ് പിതാവിന്റേയും, പുത്രന്റേയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും തിരുമുമ്പാകെയുള്ള ഒരിക്കലും നിലക്കാത്ത മാധ്യസ്ഥങ്ങളുടെ ഒരക്ഷയ ഖനിയാക്കി അവളെ മാറ്റിയത്.
പിയൂസ് ഒമ്പതാമന്‍ പാപ്പാ ‘അമലോത്ഭവ ഗര്‍ഭധാരണം’ (Ineffabilis Deus) എന്ന ലേഖനത്തില്‍ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു “എല്ലാ മാലാഖമാരെക്കാളും, വിശുദ്ധന്‍മാരേക്കാളുമധികമായി ദൈവം തന്റെ സ്വര്‍ഗ്ഗീയ നിധിശേഖരത്തില്‍ നിറഞ്ഞു കവിയുന്ന സ്വര്‍ഗ്ഗീയ സമ്മാനങ്ങളാല്‍ അവര്‍ണ്ണനീയമായ രീതിയില്‍ മറിയത്തെ സമ്മാനിതയാക്കി; മറിയമാകട്ടെ ഏറ്റവും ചെറിയ പാപത്തിന്റെ കറയില്‍ പോലും അകപ്പെടാതെ നിര്‍മ്മലവും ശുദ്ധിയുമുള്ളവളായി നിഷ്കളങ്കതയുടേയും, വിശുദ്ധിയുടേയും പൂര്‍ണ്ണത കൈവരിച്ചു. ദൈവമല്ലാതെ മറ്റാരും കൈവരിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ആ പൂര്‍ണ്ണത.”
മറിയത്തിന്റെ മകന്റെ കണ്ണില്‍ അവള്‍ക്ക് മറ്റുള്ള എല്ലാവരിലും മേലെ പ്രഥമ പരിഗണനയുണ്ട്. ദൈവമാതാവെന്ന നിലയില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കും മേലെ അവള്‍ക്കുള്ള ശ്രേഷ്ടതയെ മനസ്സിലാക്കുവാനായി, ഗര്‍ഭവതിയായ നിമിഷത്തില്‍ തന്നെ അവള്‍ക്ക് ലഭിച്ച കൃപകളുടെ സമൃദ്ധി എല്ലാ വിശുദ്ധരിലുമുള്ള കൃപകളെ കവച്ചുവെക്കുന്നതാണ് എന്ന കാര്യം മാത്രം ഓര്‍ത്താല്‍ മതി.