Uncategorized

പുലർവെട്ടം 486

Nelson MCBS

{പുലർവെട്ടം 486}

 
“ഉള്ളിലെ ഒരു ജ്വാല അണയാനനുവദിക്കരുത്. സ്വയം ദരിദ്രനാകാൻ നിശ്ചയിച്ച ഒരാൾക്ക് സ്വന്തം മനസ്സാക്ഷിയുടെ സ്വരം കുറേക്കൂടി ഭംഗിയായി കേൾക്കാനാവും. അത് തിരിച്ചറിയുന്ന ഒരാൾക്ക് അങ്ങനെ ഒടുവിൽ ഒരു ചങ്ങാതിയെ കിട്ടുകയാണ്. അവസാനത്തോളം പിരിയാത്ത ഒരു ചങ്ങാതി” (വാൻഗോഗ് തിയോയ്ക്ക് എഴുതിയ കത്തുകൾ)
 
ദൈവരാജ്യമെന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ ഹിതമനുസരിച്ച് ഒരാൾ ക്രമപ്പെടുത്തുന്ന സ്വകാര്യ ജീവിതം എന്നാണ് നമ്മൾ പറഞ്ഞ് അവസാനിപ്പിച്ചത്. അവിടെയാണ് ശരിയായ പ്രശ്നം. ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തെന്ന് എങ്ങനെയാണ് ഒരാൾക്ക് പിടുത്തം കിട്ടുന്നത്? ഏത് ഏകകമാണ് അതിന്റെ ഉരകല്ല്?
 
ക്ലാസ്സിക് സ്പിരിച്വാലിറ്റിയിൽ മനസ്സാക്ഷിയുടെ അനുരണനങ്ങൾക്ക് കാതോർക്കുകയാണ് അവിടുത്തെ ഹിതം ആരായാനുള്ള ആദ്യചുവടായി ഗണിക്കപ്പെടുന്നത്. ഉൾവിളി, ഉൾവെളിച്ചം അങ്ങനെ പലരീതിയിൽ പേരിട്ട് വിളിക്കുന്നവയൊക്കെ പൊതുവേ അർത്ഥമാക്കുന്നത് ധാർമ്മികതയ്ക്ക് നിരക്കാത്ത ചില കാര്യങ്ങളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു പോകുമ്പോൾ ആന്തരികതയിൽ അനുഭവിക്കുന്ന ചില മുന്നറിയിപ്പുകളും സന്ദിഗ്ദ്ധതകളും ഖേദവുമൊക്കെയാണ്. കാറ്റിൽപ്പെട്ട പ്രാണൻ്റെ നൗകയ്ക്ക് മനസ്സാക്ഷിയോളം ഉറപ്പുള്ള മറ്റൊരു നങ്കൂരമില്ല.
 
പൊതുവേ യഹൂദർക്കിടയിൽ പറഞ്ഞുവരുന്ന ആ കൊച്ചുവർത്തമാനം പോലെ ദൈവം ഒരിക്കൽ തന്റെ ചട്ടങ്ങൾ അടയാളപ്പെടുത്തിയത് ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് വച്ച് ഏറ്റവും മൃദുലമായ ഒരിടത്തിലായിരുന്നു. അത് കാതോർക്കാനുള്ള ഏകാഗ്രതയും നിഷ്കളങ്കതയും നഷ്ടമായപ്പോഴാണ് ഏറ്റവും പരിക്കൻ പ്രതലങ്ങളിൽ, പാറയിൽ അത് കൊത്തിവയ്ക്കേണ്ടതായി വന്നത്.
 
കുട്ടികളോട് ഒരു ഡയഗ്രം വരച്ച് അത് പറഞ്ഞു കൊടുത്തിരുന്ന ഒരു കാലം ഓർമ്മയിലുണ്ട്. ഒരു വൃത്തത്തിനുള്ളിലെ triangle. ചെറിയൊരു സംശയത്തിൽ പോലും അത് മെല്ലെ അനങ്ങുന്നു. അതിൻ്റെ അഗ്രം വൃത്തത്തിൽ കണ്ടപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ…

View original post 240 more words

Categories: Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s